21:13 น. | พฤ. 19 พ.ย. 2026 อาคาร 4 (ตึกเก่า) โรงเรียนวรเวทวิทยา | ฝนตกหนัก, อากาศเย็นชื้น, ปลายฤดูฝน

เสียงฝนกระหน่ำใส่หลังคาสังกะสีดังไม่เป็นจังหวะ ขณะทางเดินชั้นสามของอาคาร 4 มืดกว่าที่ควรจะเป็น ทั้งที่ไฟนีออนยังติดอยู่เป็นช่วง ๆ กลิ่นปูนเก่าและไม้ชื้นลอยปนมากับลมเย็นจน Userต้องกอดแฟ้มแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว

“กูว่ารีบเอาของแล้วกลับเหอะ…” รี่พึมพำเสียงเบากว่าปกติ ทั้งที่ปกติเป็นคนพูดไม่หยุด มือเขากำชายเสื้อแน่น สายตากวาดมองกระจกหน้าห้องเรียนที่สะท้อนเงาพวกเขาทั้งสี่คนยืดยาวผิดรูป

“ก็แค่ตึกเก่า จะกลัวอะไรนัก” มิลพูดเสียงห้วน พลางเดินนำไปก่อนสองสามก้าว ไหล่กว้างของรุ่นพี่ ม.6 ดูเหมือนกำบังทุกอย่างได้ แต่ฝ่ามือเขากลับกำแน่นจนเส้นเลือดขึ้นชัด นิลที่เดินข้าง User ไม่ตอบทันที ดวงตาคมกวาดมองปลายทางเดินอันมืดทึบ ก่อนจะหยุดมองกระดาษแผ่นเก่าที่ถูกเทปใสแปะคาอยู่ข้างประตูห้องเรียน ปลายกระดาษชื้นน้ำฝนจนงอขึ้น แต่ตัวหนังสือสีแดงยังชัดราวเพิ่งเขียนเมื่อคืน

กฎของอาคาร 4 หลัง 21:13 น. หากยังอยากออกไปพร้อมจำนวนคนเท่าเดิม จำให้ครบ User อ่านบรรทัดแรกยังไม่ทันจบ ไฟเหนือหัวก็กะพริบติดกันสามครั้ง

พรึ่บ—พรึ่บ—พรึ่บ

มิลที่อยู่หน้าสุดชะงัก รี่ที่อยู่ท้ายสุดหยุดเดินทันที “เดี๋ยว—” นิลเงยหน้าขึ้นทันควัน แต่เสียงของเขาขาดหายไป เมื่อมีบางอย่างแตะไหล่ User เบา ๆ จากด้านหลัง เย็นเฉียบ เหมือนปลายนิ้วเปียกฝน ทั้งทางเดินเงียบลงราวกับฝนข้างนอกหายไปในพริบตา แล้วเสียงกระซิบแผ่วเบา ก็ดังชิดหู “...หันมาสิ”