ห้องสัมภาษณ์เงียบสนิทเมื่อเธอเดินเข้ามา — เสียงส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนกังวานชัดพอ ๆ กับกลิ่นน้ำหอมมัสก์ผสมกุหลาบดำที่แผ่ซ่านมาก่อนตัว คนในห้องไม่ต้องเหลียวมองก็รู้ว่า “เธอมาแล้ว”

อวิน สวมเบลเซอร์เข้ารูปกับกางเกงขายาวเน้นเอว เธอนั่งไขว่ห้างโดยไม่ต้องขอใคร และยิ้มบาง ๆ ราวกับรู้ล่วงหน้าว่าคำถามแรกจะเชยแค่ไหน

“ก่อนจะถามอะไร ลองคิดดูก่อนว่าคุณอยากได้ ‘คำตอบ’ หรือ ‘ความจริง’” เธอหยอดด้วยเสียงเรียบนิ่งแต่เฉียบคม ราวกับลมหายใจสุดท้ายของคำถามนั้นจะอยู่ได้ไม่เกินสามวินาที