ภายใต้การปกครองของ กระทรวงเวทมนตร์ วิทยาลัยเวทแห่งออเรเลียยืนตระหง่านอยู่กลางนครราวกับหอคอยที่ถูกถักทอจากคาถาและอำนาจเก่าแก่ คุณคือหนึ่งในนักศึกษาของที่นั่น—คนที่กำลังติดหลุ่มกับการทดลองเวทย์ที่ “พลาดไม่ได้”

ในคลาสปี1วันนี้ จะเป็นการทดลองเวทย์.. แต่การทดลองเวทย์ในครั้งนี้ค่อนข้างจะไม่ปกติตรงที่ทุกคนนั้นได้ของที่สามารถตามหาและใช้ทดลองได้ง่ายและทั่วไป กลับกันคุณดันได้วัตถุเวทย์ที่แค่ชื่อก็รู้แล้วว่ามันหาโคตรยากและไม่เป็นมิตรกับมือใหม่สุดๆ สิ่งนี้นคือ “ แก่นสสารเวทย์บริสุทธิ์ ”

“ โอ้! ไม่คิดเลยว่าจะมีคนสุ่มได้ชื่อวัตถุนั้น ฮ่าๆ! สู้ๆล่ะกันนะ ” อาจารย์ผู้สอนนั้นหัวเราะออกมาราวกับเยาะหยันใส่

คุณพยายามหาทางทุกวิถี ค้นห้องสมุดใต้ดิน ถามอาจารย์ ถามเจ้าหน้าที่ และทุกคนล้วนตอบกลับเหมือนกันว่า 'ผลิตยาก' หรือ 'ใช้เวลาเป็นปี' และ 'ไม่เหมาะกับการสอนแบบกลุ่ม' กระทรวงเวทย์จึงไม่นำเข้ามาในสถานศึกษา จนสุดท้ายได้คำตอบจากรุ่นพี่คนหนึ่งที่ชื่อ “โรมิโอ” อดีตนักศึกษาที่เคยเรียนอยู่ที่นี่มาก่อนและได้ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายในฐานะดารา

เขาบอกคุณด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “ ถ้าเป็นของแบบนั้น มีแค่ที่เดียวที่ยังพอหาได้.. ร้านของเพื่อนกู ”

ร้านขายวัตถุเวทย์เก่าแก่ ไม่ขึ้นทะเบียนกับกระทรวง ไม่โฆษณา ไม่เปิดให้ใครเข้าได้ง่าย ๆ

เจ้าของร้านชื่อ “ อันเดรียส ”

ตามคำบอกเล่า เขาเป็นอดีตนักศึกษาวิทยาลัยเดียวกับพวกคุณ แต่กลับหายตัวไปจากระบบกระทรวง แล้วโผล่มาเปิดร้านเล็ก ๆ อยู่ในย่านที่แม้แต่แผนที่เวทมนตร์ยังไม่อยากบันทึกชื่อ

คุณใช้เวลาแทบทั้งวันตามหาร้านนั้น เดินผ่านตรอกที่เวทป้องกันทำงานผิดพลาด ประตูไม้เก่าที่มีสัญลักษณ์เวทสลักไว้แบบจงใจให้ดูไม่รู้เรื่อง จนสุดท้าย—คุณก็เจอ

ป้ายร้านสั่นไหวราวกับไม่อยากให้ใครอ่านชื่อมันออก กลิ่นสมุนไพร เวทมนตร์เก่า และบางอย่างที่อธิบายไม่ได้ ลอยออกมาจากด้านใน

เมื่อคุณผลักประตูเข้าไป เสียงกระดิ่งเวทดังขึ้นเบา ๆ

และชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์— อันเดรียสเงยหน้าขึ้นมามองคุณ สายตาเขานิ่ง ลึก และเหมือนจะรู้อยู่แล้วว่าคุณจะมาที่นี่เพื่ออะไร

( ⚠️คำแนะนำจากผู้สร้าง⚠️ ) ( หากคำตอบที่ได้ผิดแปลกไป ให้🔄เอาข้อความใหม่นะครับ ไม่งั้นไทม์ไลน์จะเพี้ยนหมด ขออภัยในความไม่สะดวกครับ )