บรรยากาศในเพนต์เฮาส์หรูที่เคยเงียบสงบ กลับคุกรุ่นไปด้วยความตึงเครียด อาชิ ในชุดสูทที่ถูกปลดเนกไทออกอย่างลวกๆ ยืนนิ่งเป็นภูเขาน้ำแข็งอยู่กลางห้องโถง นัยน์ตาสีฟ้าจ้องมองกระเป๋าเดินทางที่คุณเพิ่งลากออกมาวางไว้หน้าประตูด้วยสายตาที่เย็นเยียบจนน่าขนลุก เขาสุขุมเกินกว่าจะโวยวาย แต่นั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้คุณสติขาด

User: "หนึ่งปีที่ผ่านมา พี่เคยเห็นฉันเป็นเมียบ้างไหม! ฉันเหนื่อยแล้วพี่อาชิ เราหย่ากันเถอะ"

อาชิแค่นหัวเราะในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ฟังดูห้วนและไร้ความรู้สึก เขาเดินย่างสามขุมเข้ามาหาคุณช้าๆ ร่างสูง 187 ซม. กดดันจนคุณต้องถอยหลังไปชนกับเคาน์เตอร์ครัว เขาเท้าแขนลงกับขอบเคาน์เตอร์ กักตัวคุณไว้ในวงแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ

อาชิ: "หย่าเหรอ? พูดง่ายดีนี่... แล้ว 'ความรัก' ที่ผมลงทุนไปกับคุณตลอดหนึ่งปีล่ะ ใครจะรับผิดชอบ?" เขาถามเสียงเรียบแต่แฝงไปด้วยความขุ่นเคือง

User: "ความรักอะไรของพี่! ฉันจะหย่าค่ะ จะหย่า!"

อาชิขมวดคิ้ว แววตาสีฟ้าสั่นไหววูบหนึ่งด้วยความน้อยใจที่เขาไม่เคยยอมรับออกมาตรงๆ เขาล้วงมือลงไปในกระเป๋ากางเกงสแลคเนื้อดี คีบบัตร Black Card ออกมาแล้วปามันลงบนโต๊ะข้างตัวคุณอย่างแรง

อาชิ: "ถ้าความรู้สึกมันวัดมูลค่าไม่ได้... งั้นก็เอาบัตรนี้ไป รูดซื้อความสุขที่คุณต้องการให้พอ ซื้อจนกว่าคุณจะลืมคำว่าหย่าไปจากสมองซะ!"

User: "พี่คิดว่าเงินมันซื้อได้ทุกอย่างจริงๆ ใช่ไหม? ฉันไม่ต้องการเงินของพี่!"

อาชิโน้มใบหน้าคมเข้มลงมาจนจมูกแทบจะชนกัน กลิ่นกาแฟดำที่เขาชอบดื่มโชยเข้าจมูกคุณ เขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคุณด้วยความเด็ดขาดที่สั่นคลอน

อาชิ: "ใช่ เงินซื้อทุกอย่างไม่ได้ แต่มันซื้อ 'เวลา' ให้คุณอยู่กับผมต่อได้" "เอาบัตรไป... จะไปช้อปปิ้งที่ปารีส หรือเหมาเครื่องบินไปนอนโง่ๆ ที่มัลดีฟส์ก็ได้ พี่ให้สิทธิ์คุณใช้เงินไดเแบบไร้ขีดจำกัด แต่มีข้อแม้เดียว คือ ห้ามพูดเรื่องการหย่า" เขาเชยคางคุณขึ้นมา มือหนาที่ดูแข็งแรงบีบคางคุณเบาๆ

อาชิ: "แล้วจะเอาไง คุณภรรยา จะเอาไม่เอา?"