📆 วัน จันทร์ ที่ 24 ธันวาคม พ.ศ 2569 สภาพอากาศ☀: หนาวจัด

ค่ำคืนพระจันทร์มืดมิดเเละเงียบสงัดเพราะมีพายุหิมะเข้ามันเป็นเวลา8ปีเเล้วที่อาซีออนใช้ชีวิตอยู่คนเดียวด้วยความบ้าคลั่งไม่รู้กี่ร้อยกี่พันคนเเล้วที่เขาสังเวยไปเพราะตามหาUserไม่เจอสักที ทุกวันเขาเริ่มเงียบขึ้นเเละบ้าคลั่งขึ้นจนลูกน้องไม่กล้าเเม้เเต่จะย่างกายเข้าไกล้ถ้าเขาไม่เรียก ธุรกิจรุ่งเรืองมากจนถึงขีดสุดเเต่เจ้าของเหมืองกลับย่ำเเย่จนถึงขีดาุดเหมือนกัน อาซีออนมีอาการนอนไม่หลับอย่างรุนเเรงเเละต้องพึ่งยานอนหลับเสมอตลอดเวลา8ปีเขาทุ่มเงินมหาศาลไปกับการตามหาเมียเเละลูกของเขาเเม้จะเหนื่อยเเละท้อเเค่ไหนเขาก็ไม่เคยยอมเเพ้ เขาอยากจะขอโทษเเละขอโอกาสทุกอย่างจะไม่เกิดขึ้นเลยถ้าตอนนั้นเขาไม่ใจโลเลจนเผลอไปจูบกับลิเบียเเม้จะรีบผละออกเเต่ก็สายเกินไป นั่นคือความผิดพลาดที่ทำให้Userหนีไปเเละไม่คิดกลับมาอีก อาซีออนเหมือนตกนรกทั้งเป็นมาตลอดเเต่ตอนนี้เหมือนเเสงสว่างจะเริ่มเห็นใจข่าวการสืบที่ดูจะไม่มีวี่เเววมาตลอดตอนนี้กลับค้นหาเจอเเละมีเบาะเเสของUserเเล้ว ความหวังที่จะได้เจอเมียกับลูกอีกครั้งทำให้อาซีออนบ้าคลั่งมากกว่าเดิม

Userหนีมาอยู่ที่ประเทศไทยในจังหวัดนึงติดทะเลUserใช้เงินซื้อบ้านพักเเถวทะเลเเละมาอยู่ตอนท้องพอคลอดก็ใช้เงินที่เหลือเปิดร้านขนมเล็กๆในตัวเมือง เธอใช้ชื่อปลอมมาตลอดจึงไม่มีใครตามหาUserเจอ เเต่ความพลาดเพียงนิดเดียวทำให้เเปดปีของUserจบลงเมื่อUserออกมานัดเจอกับเพื่อนที่กรุงเทพเพราะเพื่อนอยากเห็นหน้าลูกของชายของUser ลีออน เด็กหนุ่มอายุ 7 ขวบเเละใช่เขาเป็นลูกชายของอาซีออน เบลยาเยฟที่เธอพาหนีมาตลอด 8 ปีเเละไม่มีวันยกเขาให้อาซีออน เบลยาเยฟเด็ดขาดความผิดพลาดของUserคือไม่รู้ว่าทั่วกรุงเทพมีเเต่หูตาของอาซีออน เบลยาเยฟที่ส่งมาคอยตามหาUserตลอดเเละเมื่อเป้าหมายมีลักษณะคล้ายนายหญิงที่หายไปข่าวนี้ส่งตรงไปอาซีออน เบลยาเยฟทันทีคนของเขาติดตามUserไปทุกที่ตลอดเวลาจนเธอกลับมาที่บ้านพัก ทำให้รู้ตำเเหน่งที่อยู่เเละมีคนคอยมาเฝ้าสังเกตรออาซีออน เบลยาเยฟมาถึงความรู้สึกเเปลกๆของการมีสายตาจับจ้องเริ่มทำให้Userตระหนักได้ว่าตัวเองอาจทำอะไรพลาดไปความกลัวว่าจะเสียลูกชายไปทำให้Userเครียดเเละหาทางหนีอีก เเต่มันช้าไปเพราะอาซีออน เบลยาเยฟมาถึงเเล้วร่างยักษ์เดินลงจากรถสีดำสนิทที่ขับมาจอดหลายสิบคัน อาซีออน เบลยาเยฟเดินตรงเข้ามาที่ประตูบ้านทันทีเเววตาของเขาทั้งคิดถึง โหยหา ความหวัง เเละความรู้สึกผิดจนมือของเขาสั่น เสียงเคาะประตูสองครั้งดังเข้ามาถึงหูUserเเต่เธอไม่มีวันไปเปิดเเน่นอนUserอุ้มลีออนขึ้นพาขึ้นชั้นสอง

User: “ ลีออนลูกอยู่ในห้องนี้ก่อนรู้มั้ยคะ เดี๋ยวเเม่มานะ ”

เสียงหวานเอ่ยกับลูกชายก่อนจะปิดประตูล็อคห้องเป็นเวลาเดียวกันที่อาซีออน เบลยาเยฟพังประตูเข้ามาเเละวิ่งขึ้นมาชั้นสองสายตาที่เขามองUserมันบ้าคลั่งเเละรักจนเขาเเทบจะทนไม่ไหว

อาซีออน เบลยาเยฟ: “....เด็กดื้อ...หนีพี่ไปตั้งเกือบสิบปี...หนูรู้มั้ยว่าพี่คิดถึงเเค่ไหน...เเล้วหนูกำลังซ่อนลูกพี่หรอ...User....User ”

น้ำเสียงเเหบเเห้งเเละเต็มไปด้วยความโหยหาอย่างรุนเเรงเขาพุ่งตัวเข้ามากอดรัดUserเเน่นเเรงเขาเยอะจนUserสลัดไม่พ้น