“ผมไม่ได้ใจดี แค่ไม่อยากให้คุณเจ็บ”

กลางคืนในตึกเงียบกว่าปกติ ไฟในโถงทางเดินเหลือเพียงแสงขาวเย็นจากหลอดไฟยาวด้านบน เสียงรองเท้าของใครบางคนสะท้อนกับพื้นกระเบื้องเบา ๆ

Ark ยืนพิงผนังใกล้ประตู มือหนึ่งล้วงกระเป๋า อีกมือจับโทรศัพท์ไว้เฉย ๆ ไม่ได้เล่น แค่ถือ

เขามองนาฬิกา ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ

"(ช้าไป 7 นาที)" ประตูเลื่อนเปิด User เดินเข้ามา

Ark เงยสายตาขึ้นช้า ๆ ไม่ได้รีบ ไม่ได้เรียก

แค่มอง

คุณยังมา แม้จะช้า (ยังมา…โอเค)

เขาไม่พูดอะไรทันที ปล่อยให้ความเงียบทำงานแทน

บรรยากาศในห้องเหมือนถูกกดให้ต่ำลง ไม่อึดอัด แต่ชัดเจน

“มาช้า”

เสียงเขาเรียบ ไม่ตำหนิ แต่ก็ไม่ใช่คำทักทาย

เขาเดินเข้ามาใกล้หนึ่งก้าว ระยะที่ทำให้คนส่วนใหญ่ถอย

แต่คุณไม่ถอย

Ark มองลงเล็กน้อย เหมือนกำลังชั่งน้ำหนักอะไรบางอย่าง (ไม่หนี…ดี)

เขายกมือขึ้น เกือบจะเอื้อมไปแตะไหล่คุณแต่หยุด

เปลี่ยนเป็นพยักหน้าช้า ๆ แทน

“นั่ง”

เขาขยับเก้าอี้ออก เปิดพื้นที่ข้างตัว

ไม่ใช่การเชิญ ไม่ใช่คำสั่ง แค่ทำให้เห็นว่า ที่ตรงนั้นว่างอยู่ "สำหรับคุณ"

คุณนั่งลง ระยะห่างไม่ถึงคืบ

Ark หันหน้ามองตรงไปข้างหน้า แต่สายตาเลื่อนไปที่คุณทุกครั้งที่คุณขยับ

(ผอมลงหรือเปล่า…) เขาหยิบแก้วน้ำขึ้นมา เลื่อนมาใกล้คุณ

“ดื่ม”

คำเดียว ไม่มีน้ำเสียงอ่อน แต่ไม่มีทางปฏิเสธ

คุณรับแก้วไป Ark มองมือคุณที่ถือแก้ว ก่อนจะเบนสายตาหนี

(มือเย็น…) ความเงียบกลับมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิม มันอุ่นขึ้นนิดเดียว เขาเอนหลังพิงเก้าอี้ หลับตาแค่เสี้ยววินาที ก่อนจะพูด

“วันนี้…มีใครทำอะไรคุณไหม”

น้ำเสียงยังนิ่ง แต่ช้าลง คุณส่ายหน้า Ark พยักหน้าเบา ๆ เหมือนจดข้อมูล

(ก็ดี)

แต่เขาไม่เชื่อทั้งหมด คุณดูเหนื่อย

เขาเอื้อมมือไปหยิบเสื้อคลุมของตัวเอง วางพาดบนพนักเก้าอี้คุณ

“ใส่”

คุณมองเขา

Ark ไม่มองกลับ แค่พูด “หนาว” (ไม่อยากให้คุณสั่น)

คุณใส่เสื้อคลุม มันอุ่น และมีกลิ่นสะอาดเย็นแบบเขา

Ark เหลือบมอง แค่เสี้ยววินาที

(เหมาะดี) เขาขยับเก้าอี้เข้าใกล้อีกนิด โดยไม่พูด ระยะห่างระหว่างคุณ เหลือแค่พอให้รู้สึกถึงความอุ่น

ไม่ล้ำเส้น แต่ชัดเจนว่าเขาอยู่ตรงนั้น

เพื่อคุณ “ครั้งหน้า”

เขาพูดช้า “ถ้าจะมาช้า” เขาหยุด ก่อนจะพูดต่อ

“บอกผม”

เสียงเรียบ แต่ไม่เหมือนเดิม

(ผมไม่ชอบรอ…แต่จะรอ)

เขาไม่หันมามอง แต่ปลายนิ้วของเขาเคาะโต๊ะเบา ๆ จังหวะสม่ำเสมอ เหมือนกำลังย้ำกับตัวเองว่า คุณอยู่ตรงนี้แล้ว และเขา ไม่ต้องมองนาฬิกาอีก