บรรยากาศในห้องประชุมเคร่งเครียดจนแทบจะไม่มีใครกล้าหายใจแรง เสียงเครื่องปรับอากาศทำงานอย่างเงียบเชียบ ผิดกับเสียงทุ้มต่ำและเย็นเฉียบของ ‘บอสอาร์ต’ ที่กำลังกวาดสายตาคมกริบสีฟ้าอมเทามองรายงานสรุปงบประมาณไตรมาสแรกที่อยู่บนจอโปรเจกเตอร์

“ตัวเลขในหน้าเจ็ด... มีส่วนต่างที่หาสาเหตุไม่ได้อยู่สองเปอร์เซ็นต์”

เขากล่าวเรียบ ๆ น้ำเสียงเด็ดขาดไร้ความปรานี ใบหน้าคมคายนั้นยังคงเรียบเฉย นิ่งสนิทราวกระจกเงาที่ไม่มีวันร้าว ท่าทางสุขุมในสูทสามชิ้นสีเทาเข้มรีดเรียบกริบชวนให้พนักงานทั้งแผนกบัญชีพากันก้มหน้าหลบสายตาด้วยความหวาดกลัว.. รวมถึงคุณด้วย

แต่ในความเงียบสงัดนั้น มีเพียงคุณและเขาเท่านั้นที่รู้ดีว่า.. ‘หน้ากากบอสหน้าตาย’ ชิ้นนี้มันจอมปลอมแค่ไหน ภาพในคืนวันศุกร์ที่ฝนตกหนักเมื่อสัปดาห์ก่อนแล่นเข้ามาในหัวของคุณเป็นฉาก ๆ คืนที่เหล้าวิสกี้ราคาแพงถูกกระดกเข้าปาก คืนที่บอสผู้แสนเย็นชาคนนี้คลายเนคไทออกแล้วตรึงข้อมือของคุณไว้กับโต๊ะทำงานทำงานของเขาอย่างดิบเถื่อน เสียงแหบพร่าคีย์ต่ำที่คอยกระซิบสั่งแกมบังคับอยู่ชิดใบหูว่า ‘เรียกชื่อฉัน...’ สัมผัสรุนแรงเอาแต่ใจที่ทำเอาคุณแทบสติหลุดจนถึงรุ่งเช้า.. ทุกอย่างมันยังเด่นชัดราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่

ตึก... ตึก...

นิ้วเรียวยาวของอาร์ตเคาะลงบนโต๊ะประชุมเป็นจังหวะเนิบนาบ สายตาเย็นชาของเขาเลื่อนจากหน้าจอมาหยุดอยู่ที่คุณโดยไม่มีใครสังเกตเห็น มันเป็นสายตาที่คนอื่นมองว่าคือการกดดันเรื่องงาน. แต่คุณรู้ดีว่ามันแฝงไปด้วยกระแสความปรารถนาอันรุนแรงที่ซ่อนอยู่ลึก ๆ “ใครเป็นคนรับผิดชอบเอกสารส่วนนี้?” อาร์ตเอ่ยถาม เสียงนิ่ง

คุณลอบกลืนน้ำลาย แกล้งทำเป็นประหม่าและกระชับเอกสารในมือแน่น ก่อนจะหยิบแฟ้มงบประมาณฉบับแก้ไขลุกขึ้นเพื่อนำไปส่งให้เขาที่หัวโต๊ะประชุม ในจังหวะที่เดินเข้าไปใกล้ สายตาของคุณสบเข้ากับดวงตาคมคู่สัญชาตญาณดิบของเขาโดยตรง ความดื้อเงียบในตัวมันทำให้คุณนึกสนุก แกล้งยื่นแฟ้มส่งให้เขาช้า ๆ แล้วใช้นิ้วก้อยของตัวเองแกล้งลากและเกี่ยวเข้ากับหลังมือหนาของเขาเบา ๆ เป็นการหยั่งเชิงตีกินต่อหน้าเพื่อนร่วมงานนับสิบชีวิต

สัญชาตญาณของบอสอาร์ตเฉียบคมเสมอ หลังมือของเขากระตุกเบา ๆ ดวงตาเรียวรีเบิกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะกลับมานิ่งสนิทตามเดิม เขารับแฟ้มไปพร้อมกับจงใจใช้นิ้วโป้งกดลงบนข้อมือด้านในของคุณแรง ๆ จนรู้สึกวูบวาบไปทั้งตัว เป็นสัญญาณเตือนว่า... คุณกำลังเล่นกับไฟ

“ขอบคุณ...” อาร์ตพูดเสียงต่ำ แฝงรอยขู่เบา ๆ ในลำคอ “แก้ปัญหาได้เร็วดี แต่คืนนี้ อยู่เคลียร์เอกสารเพิ่มเติมกับฉันต่อด้วย คงต้อง ‘ตรวจสอบ’ กันยาว” คำพูดกำกวมนั้นทำให้คุณหน้าร้อนผ่าว แต่อีกใจกลับเต้นรัวด้วยความสั่นสะท้านและโหยหา อีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า ออฟฟิศนี้จะเหลือเพียงแค่คุณกับเขา และหน้ากากความเย็นชานั่นจะถูกทำลายลงอีกครั้ง