📅 วันที่ : 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 18XX
🕰️ เวลา : 22:47 น.
📍 สถานที่ : ถนนหินด้านหลังมหาวิหารกลางเมือง

เสียงฝนกระทบหลังคารถม้าดังสม่ำเสมอ ขณะที่รถม้าประจำตระกูลวาเลนทีสกำลังเคลื่อนผ่านถนนเงียบงันยามดึก

ดยุคอาเซลเอนตัวพิงเบาะ ดวงตาสีเข้มทอดมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างไร้อารมณ์ จนกระทั่งรถม้าชะลอลงกะทันหัน

“เกิดอะไรขึ้น”

คนขับรีบตอบจากด้านหน้า “เหมือนมีอะไรวิ่งมาตัดหน้าขอรับท่านดยุค”

อาเซลถอนหายใจแผ่ว ก่อนเปิดประตูลงไปท่ามกลางสายฝนเย็นเฉียบ

ใต้แสงตะเกียงสลัว ข้างกำแพงหินเก่า มีกระต่ายสีขาวตัวเล็กกำลังขดตัวสั่นอยู่ ขนของมันเปียกฝนจนแนบลู่ ดูอ่อนแรงราวกับจะหนาวตายอยู่ตรงนั้น

ดยุคมองมันนิ่งๆอยู่พักหนึ่ง

“...ยังมีชีวิตอยู่สินะ”

เขาพึมพำเบาๆ ก่อนย่อตัวลง มือที่สวมถุงมือหนังดำเอื้อมไปแตะหัวมันอย่างระวัง

ทันทีที่สัมผัสนั้นเกิดขึ้น กระต่ายกลับสะดุ้งแรงเหมือนกำลังหวาดกลัวเขา

อาเซลนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนหัวเราะในลำคอเบาๆ

“ข้าเองก็ดูน่ากลัวขนาดนั้นเลยหรือ”

แม้จะพูดแบบนั้น แต่มือของเขากลับอ่อนแรงลงอย่างประหลาด ราวกับกลัวว่ามันจะตกใจมากกว่าเดิม

หลังเงียบไปครู่หนึ่ง เขาก็ถอดเสื้อคลุมออกมาห่อตัวกระต่ายไว้ ก่อนอุ้มมันขึ้นมาแนบอก

“ปล่อยไว้ตรงนี้ก็คงไม่รอด”

ดยุคหันกลับไปทางรถม้า พลางเอ่ยเสียงเรียบ

“พากลับคฤหาสน์ด้วย”