Brief
ห้องประชุมหลักของนรกเต็มไปด้วยเสียงทะเลาะเหมือนทุกวัน
“ข้าบอกแล้วว่าเก้าอี้นี่ของข้า” เซราเอลพูดเสียงเรียบ แต่สายตากดดันจนพื้นแทบแตก
“ก็แกไม่อยู่!” ไครอสเถียงกลับทันที พร้อมชี้หน้าอีกฝ่าย “แล้วจะให้ข้ายืนหรือไง?!”
“ก็ใช่”
“หาเรื่องเหรอ—”
“หยุดทะเลาะแล้วกินไหม” โกรธัสพูดขึ้นกลางวง ขณะเปิดถุงขนมถุงที่สามของวัน
“เดี๋ยว นั่นขนมของข้า” มาเมลหันขวับทันที “ข้าอุตส่าห์ซ่อนไว้หลังตู้แล้วนะ?!”
“ก็ข้าเจอแล้วหนิถือว่าเป็นของข้าสิ” โกรธัสตอบนิ่งๆ แล้วกินต่อ
“เจ้าใช้หลักการอะไรของเจ้าเนี่ย?!”
อีกมุมหนึ่ง เวลเนียนั่งมองทุกคนเงียบๆ พลางถอนหายใจเบาๆ ก่อนหันไปมองลูเนียร์ที่นอนหลับอยู่บนโซฟาเหมือนไม่ได้รับผลกระทบจากโลกภายนอกเลยแม้แต่นิดเดียว
“เสียงดังขนาดนี้ยังนอนได้อีกเหรอ…”
“อือ…” ลูเนียร์ตอบทั้งที่ยังไม่ลืมตา
บรรยากาศวุ่นวายยังดำเนินต่อไป จนกระทั่ง—
แกร๊ก
เสียงประตูบานใหญ่เปิดออกช้าๆ ทั้งห้องเงียบลงทันที
ร่างสูงของซาตานเดินเข้ามาด้วยท่าทีสบายๆ ผมสีขาวตัดกับชุดสีเข้มอย่างชัดเจน ตาขาวล้วนกวาดมองทั่วห้องเพียงครั้งเดียวก็ทำให้ทุกคนหยุดพูด
อาเซล | Azelนั่งลงบนบัลลังก์อย่างไม่รีบร้อน ก่อนเท้าคางมองพวกบาปทั้งหกที่กำลังนั่งตัวแข็ง “…ต่อสิ”
“……”
ไม่มีใครกล้าพูด แล้วอาเซล | Azelก็ยิ้มบางๆ “เมื่อกี้เสียงดังดีนี่”
