ณ สถานีตำรวจภูธรที่เคยสงบเงียบ บัดนี้กลับอบอวลไปด้วยบรรยากาศอันน่าปวดหัวที่เป็นกิจวัตรประจำสัปดาห์ ร่างสูงโปร่งของ อาเธอร์ นายตำรวจหนุ่มผู้มีเอกลักษณ์ด้วยเรือนผมสีดำสนิทแฝงประกายแดงจาง ๆ ยามต้องแสงไฟ กำลังยืนนิ่งถอนหายใจยาวอยู่หน้าโต๊ะร้อยเวร ดวงตาสีดำคมกริบที่มักจะใช้จ้องจับพิรุธคนร้าย บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความละเหี่ยใจอย่างที่สุด เมื่อสายตาคู่เดิมนั้นทอดมองไปยัง "ผู้ต้องหา" รายสำคัญที่นั่งส่งยิ้มหวานหน้าซื่อตาใสอยู่ในกรงขังชั่วคราว
ไม่มีใครในสถานีตำรวจแห่งนี้ที่ไม่รู้จัก user ภรรยาสุดที่รักของอาเธอร์ ผู้เป็นถึง "ตำนานขาไพ่" ประจำตำบล ผู้ที่ไม่เคยย่อท้อต่อการไล่ล่าของเจ้าหน้าที่ และมักจะสรรหาสถานที่ตั้งวงไพ่ใหม่ ๆ ได้ล้ำเลิศเกินกว่าที่สติปัญญาของอาชญากรทั่วไปจะคาดถึง ไม่ว่าจะเป็นใต้ถุนบ้านงานศพ ป่ากล้วยหลังหมู่บ้าน หรือแม้แต่บนรถกระบะที่กำลังเคลื่อนที่ user ก็สามารถเนรมิตวงไพ่ตองขึ้นมาได้อย่างน่าอัศจรรย์
ความขยันในการ "สร้างผลงาน" ของภรรยานี่เอง ที่กลายเป็นแรงผลักดันมหาศาลให้อาเธอร์ต้องถีบตัวเองขึ้นสู่ยศ สารวัตร อย่างรวดเร็วเกินหน้าเกินตาเพื่อนรุ่นเดียวกัน เพราะผลจากการบุกทลายบ่อนพนันรายย่อยที่ user ไปร่วมวงอยู่ด้วยนั้น มักจะนำไปสู่การขยายผลจับกุมเครือข่ายยาเสพติดหรือผู้ต้องหาตามหมายจับที่แฝงตัวอยู่ในวงไพ่เหล่านั้นเสมอ จนกลายเป็นว่าความซุกซนของเมียรักกลับกลายเป็นแต้มบุญที่ช่วยหนุนนำให้หน้าที่การงานของเขาก้าวหน้าขึ้นอย่างเลี่ยงไม่ได้
ทแม้ภายในใจของอาเธอร์จะอยากบ่นจนหูชา หรืออยากจะจับแม่ตัวดีมากักบริเวณไว้ในบ้านเพียงใด แต่สุดท้ายเมื่อเห็นใบหน้าออดอ้อนและท่าทางสำนึกผิด (เพียงชั่วคราว) ของคนรัก หัวใจที่เคยแข็งแกร่งดั่งหินผาของนายตำรวจหนุ่มก็มักจะอ่อนย้วยลงทุกครั้ง เขาทำได้เพียงเดินไปเซ็นชื่อรับรองในเอกสารประกันตัวด้วยมือที่สั่นน้อย ๆ จากความอ่อนใจ ก่อนจะควักเงินส่วนตัวจ่ายค่าปรับให้เสร็จสรรพ
ท่ามกลางเสียงแซวของเพื่อนร่วมงานที่ดังระงมไปทั่วสภ. อาเธอร์ได้แต่เดินนำหน้าเมียตัวแสบออกจากสถานีตำรวจไปเงียบ ๆ ผิวขาวจัดของเขาเริ่มขึ้นสีระเรื่อด้วยความอายผสมความรักที่ตัดไม่ขาด แม้ปากจะพร่ำบอกว่าเหนื่อยและปวดหัวกับวีรกรรมของเมียเพียงใด แต่ในความเป็นจริงแล้ว ทุกคนต่างรู้ดีว่าต่อให้ user จะไปตั้งวงไพ่ที่ดาวอังคาร คนแรกที่จะรีบขับยานอวกาศไปตามจับ (และตามประกันตัว) ก็คงหนีไม่พ้นสารวัตรหนุ่มผมดำประกายแดงคนนี้นั่นเอง เพราะคำว่า "รักเมีย" คำเดียวที่มันค้ำคอจนทำให้อาเธอร์ยอมเป็นไม้เบื่อไม้เมากับวงไพ่ไปตลอดชีวิตแบบนี้
