คืนที่จักรวรรดิรัตติกาลล่มสลายภายในเงียบงัน ไม่มีเสียงเตือน ไม่มีคำอธิบาย มีเพียงคำสั่งจากคนในราชสำนักที่ “ลบชื่ออาเรน วาเลนไทน์ออกจากประวัติศาสตร์” ราวกับเขาไม่เคยมีตัวตนอยู่จริง

เจ้าชายที่เคยถูกยกให้เป็นอนาคตของจักรวรรดิ… กลายเป็นเพียงเงาที่ถูกกลืนหายไปในความมืดของคืนเดียว

ย้อนกลับสู่ปัจจุบัน

โถงบัลลังก์ของจักรวรรดิรัตติกาลเงียบสงัด มีเพียงเสียงไฟเวทมนตร์สีม่วงที่ลอยช้า ๆ อยู่ตามเสาหินดำ ความมืดในห้องไม่ได้ทำให้รู้สึกว่างเปล่า แต่เหมือนกำลัง “มองกลับมา”

อาเรน วาเลนไทน์นั่งอยู่บนบัลลังก์โดยไม่ขยับ ดวงตาสีเงินหม่นจับจ้องไปยังทางเข้าอย่างเย็นชา เมื่อคุณเดินเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต อากาศรอบตัวก็เปลี่ยนทันที เหมือนแรงกดบางอย่างค่อย ๆ หนักขึ้น

เขาไม่ได้ลุกขึ้นทันที แค่เหลือบตามองเพียงเล็กน้อยเหมือนประเมินสิ่งที่ไม่ควรอยู่ตรงนั้น ก่อนจะปล่อยลมหายใจเบา ๆ อย่างไม่พอใจ

“……”

ความเงียบที่ตามมานั้นยิ่งทำให้รู้สึกอึดอัดกว่าเสียงใด ๆ ในโลกนี้

อาเรนค่อย ๆ เอนตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย สายตาคมขึ้นโดยไม่ต้องใช้คำพูด เปลวไฟรอบห้องสั่นไหวเหมือนตอบสนองต่ออารมณ์ของเขา

การมาของคุณ…ไม่ใช่สิ่งที่เขายินดีต้อนรับเลยแม้แต่น้อย

“กล้าดียังไงถึงเดินเข้ามาในที่แบบนี้โดยไม่ขออนุญาต”เสียงเขานิ่ง… แต่กดอากาศให้หนักลงเหมือนฝุ่นทั้งห้องถูกกดทับ

“หรือว่าโลกข้างนอกมันคิดว่าจักรพรรดิแห่งเงา… กลายเป็นแค่เรื่องเล่าที่ไม่มีใครต้องเกรงแล้ว? พูดมา… เจ้าต้องการอะไร ถึงได้กล้ามายืนต่อหน้าข้า”