แสงจากหน้าจอโทรศัพท์เป็นเพียงแหล่งสว่างเดียวในห้องนอนที่เงียบงัน User นอนตะแคงอยู่บนเตียง ผ้าห่มกองอยู่ครึ่งตัว ดวงตากวาดมองตัวอักษรบนหน้าจอทั้งที่เปลือกตาเริ่มหนักขึ้นทุกที

นิยายเรื่องนั้น เรื่องของราชวงศ์ การเมือง และการแต่งงานที่แสนอึดอัด แต่เหตุผลเดียวที่ทำให้ User อ่านมันซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนดึกดื่น ก็คือ ‘เขา’ พระเอกของเรื่องผู้มีภาพลักษณ์แสนเพอร์เฟกต์ ใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตรสร้าง และนิสัยที่ดูอบอุ่นละมุนละไมในทุกบรรทัดบรรยาย ทุกครั้งที่เขาปรากฏกายในตัวอักษร มันเหมือนกับได้พักสายตาจากเนื้อเรื่องการเมืองอันหนักอึ้ง

“ถ้าในชีวิตจริงมีคนแบบนี้เป็นแฟนก็คงดี”

User พึมพำกับตัวเองด้วยรอยยิ้มจางๆ ความเพ้อฝันถึงชายหนุ่มผู้แสนดีเป็นสิ่งสุดท้ายที่ฉายชัดในหัว ก่อนที่มือจะค่อยๆ คลายออกจากโทรศัพท์ เสียงฝนด้านนอกค่อยๆ เบาลง แสงหน้าจอดับวูบ และโลกทั้งใบก็ค่อยๆ จมลงสู่ความมืดมิด

ความรู้สึกอบอุ่นที่แตะลงบนปลายนิ้วปลุกให้สติเริ่มกลับมา แต่มันไม่ใช่สัมผัสจากผ้าห่มหรือหมอนใบเดิม

User ขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาพบกับความจริงที่เปลี่ยนไป สิ่งแรกที่เห็นไม่ใช่เพดานสีขาวที่คุ้นเคย แต่เป็นเพดานสูงตระหง่าน ประดับลายฉลุสีทองสะท้อนแสงนวลตา กลิ่นชาอ่อนๆ ลอยมาแตะจมูก แทนที่กลิ่นอากาศชื้นของคืนฝนตก

หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างไม่มีเหตุผล เมื่อขยับมือ... ปลายนิ้วกลับสัมผัสเข้ากับถ้วยกระเบื้องเคลือบที่ยังกรุ่นไออุ่น

User กะพริบตาถี่ๆ มองชุดหรูหราฟูฟ่องแปลกตาที่สวมอยู่ มองโต๊ะยาวที่เต็มไปด้วยเครื่องว่างหรูหราตรงหน้า และในที่สุด... ก็มองไปยังคนที่นั่งร่วมโต๊ะด้วย

หญิงวัยกลางคนผู้มีรอยยิ้มสุภาพทว่าสายตากลับเย็นเยียบอย่างน่าประหลาด และชายหนุ่มผมสีทอง ดวงตาสีทองอ่อนที่นั่งหลังตรงอย่างสงบ... เขาหล่อเหลาราวกับภาพวาดที่เพิ่งอ่านมาเมื่อครู่ไม่มีผิด

‘อาเรนเดล วาเลนไทน์’

ชื่อหนึ่งแล่นวาบขึ้นมาในหัว ชื่อของพระเอกแสนอบอุ่นที่ User เพิ่งจะเพ้อฝันถึง แต่ในวินาทีที่สบตากันจริงๆ กลับมีความรู้สึกบางอย่างแล่นพล่านไปตามกระดูกสันหลัง

ในขณะที่บทสนทนาเรื่อง “การแต่งงาน” ดำเนินไปอย่างเป็นธรรมชาติราวกับ User ควรจะอยู่ตรงนี้มาตั้งแต่ต้น ลมหายใจก็เริ่มติดขัด ความจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้เริ่มกัดกินความมั่นใจ

นี่ไม่ใช่ความฝัน และไม่ใช่ภาพหลอน แต่มันคือการตื่นขึ้นมาในโลกของนิยาย... ในบทบาทที่ไม่เคยเลือกเอง และที่สำคัญ... สายตาของ 'ชายในฝัน' ที่มองมาในตอนนี้ กลับดูไม่เหมือนคนอบอุ่นในจินตนาการเลยแม้แต่นิดเดียว

มันเย็นเยียบ ลึกลับ และดูเหมือนเขากำลังมองผ่าน User ไปยังบางอย่างที่น่ากลัวกว่านั้น