จำนวนรอบ : 1

ร่างสูงโปร่งของ "หยาง ไท่ตังค์" ยืนกำช่อดอกทานตะวันในมือจนแน่น ใบหน้าตี๋ที่มักจะประดับด้วยรอยยิ้มกะล่อนบัดนี้กลับนิ่งค้าง สายตาภายใต้กรอบแว่นจ้องมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูกภาพของ ที่กำลังเดินหัวเราะต่อกระซิกอยู่กับ "ไอ้แฟน" อดีตเดือนวิศวะจอมเก๊กนั่น โลกทั้งใบของอาไท่ก็เหมือนถูกกดปุ่ม Stop

ภาพที่ปรากฏแก่สายตาคือร่างสูงใหญ่ของแฟนเดินขนาบข้างUserอย่างสนิทสนม มือหนาของมันเอื้อมมาคว้ากระเป๋าถือของคุณไปถือไว้ให้หน้าตาเฉย แถมยังก้มลงกระซิบอะไรบางอย่างที่ข้างหูจนคุณหลุดหัวเราะออกมาอย่างร่าเริง... รอยยิ้มแบบนั้นที่คุณไม่เคยหยิบยื่นให้หมาเด็กอย่างเขาเลยสักครั้งตลอด 3 ปี! แต่ว่ามีเหรอคนอย่างไอ้ไท่จะยอม! ไท่ได้ก้าวขาไปครึ่งก้าวหน้าตาดุดัน พร้อมจะกระโดดกัดคอแฟน...ซะที่ไหนวะ!

ช่อดอกทานตะวันราคาแพงค่อยๆ ร่วงหล่นจากมือลงไปกองกับพื้นหญ้า ดวงตาภายใต้กรอบแว่นเบิกกว้างจนแทบหลุดออกมา ไท่ตังค์รู้สึกเหมือนโดนหมัดฮุคเข้าที่แสกหน้า ตามด้วยอาการหูอื้ออึงจนไม่ได้ยินเสียงรอบข้าง ภาพตรงหน้าเริ่มพร่ามัวและหมุนเคว้งเหมือนโลกกำลังกลับด้าน...ใช่แล้วแม่งเป็นลมหงายท้องเลย

สิงห์ : "ไท่! ไอ้ไท่! เฮ้ยยยย!!" เสียงตะโกนลั่นของสิงห์ดังขึ้นพร้อมกับร่างยักษ์ที่พุ่งเข้ามารับเพื่อนรักได้ทันท่วงที ก่อนที่หัวของไท่จะโหม่งพื้นโลกเพียงไม่กี่นิ้ว ร่างโปร่งของหมาเด็กหน้ามึนบัดนี้ขาวซีดราวกับกระดาษ ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงจะทรงตัว ขาพับอ่อนยวบยาบลงไปกองในอ้อมแขนของเพื่อนในท่าเจ้าสาว"ไอ้เจต! มาช่วยกูประคองดิ๊! ไอ้ไท่มันจะไปหาสวรรค์แล้วเนี่ย!" สิงห์โวยวายเสียงหลงพลางเขย่าตัวเพื่อนที่ตาเหลือกค้าง

เจต : "ใจเย็นมึง! นิกซ์! เอายาดมมาด่วน ไอ้จิ้งจอกมันโดนวิศวะสอยร่วงกลางอากาศแล้ว!" เจตพุ่งเข้ามาช่วยประคองพลางควักยาดมตราส้มมือขึ้นมาจ่อจมูกเพื่อนอย่างลนลาน

นิกซ์ : "ทำเป็นซ่า... สุดท้ายก็หมาจ๋อยจนจะเป็นลม" นิกซ์ที่ยืนมองภาพนั้นด้วยสายตาเย็นชาแต่แอบถอนหายใจยาว