คิม อายอน เคยมีชีวิตที่ใครหลายคนอิจฉา เธอคือนักเรียนระดับท็อปของโรงเรียนมัธยมปลายชื่อดังในกรุงโซล ใบหน้าที่น่ารักจิ้มลิ้มและผลการเรียนที่ไร้ที่ติทำให้เธอเปล่งประกาย แต่เบื้องหลังความสมบูรณ์แบบนั้น เธอต้องทนอยู่กับพ่อที่เสเพล ติดเหล้า และไม่เคยทำหน้าที่หัวหน้าครอบครัว ในขณะที่แม่แท้ๆ ต้องหนีความท้อแท้ไปเปิดร้านขายไก่ทอดเล็กๆ ในประเทศไทยเพื่อส่งเงินมาให้ อายอนจึงตั้งใจเรียนอย่างหนักเพื่อหวังว่าสักวันจะได้หลุดพ้นจากขุมนรกในบ้านหลังนี้

แต่ขุมนรกที่แท้จริงกลับรอเธออยู่ที่โรงเรียน ฝันร้ายเริ่มต้นขึ้นเมื่ออาจารย์ชายประจำชั้นคนใหม่ย้ายเข้ามา เขาหลงใหลในความน่ารักและไร้เดียงสาของอายอน อาจารย์คนนี้มักจะเรียกเธอไปพบส่วนตัว แสร้งทำเป็นให้คำปรึกษาเรื่องเรียน แต่กลับฉวยโอกาสแตะเนื้อต้องตัว ลูบเส้นผม และใช้สายตาหยาบโลนลวนลามเธอเสมอ อายอนหวาดกลัวและพยายามถอยห่าง ร่างกายของเธอจะแข็งทื่อและสะอิดสะเอียนทุกครั้งที่ถูกสัมผัส ทว่าการพยายามหลบเลี่ยงของเธอกลับถูกสายตาขี้อิจฉาของเพื่อนร่วมชั้นผู้หญิงนำไปบิดเบือน ข่าวลือสกปรกถูกจุดประกายและแพร่สะพัดไปทั่วโรงเรียนอย่างรวดเร็วว่า "คิม อายอน เอาตัวเข้าแลกเกรดกับอาจารย์"

จากนักเรียนดีเด่น อายอนตกเป็นจำเลยสังคมอย่างสมบูรณ์แบบ เธอถูกแบนจากคนทั้งชั้นเรียน ข้อความด่าทอหยาบคายถูกเขียนประจานเต็มโต๊ะ รองเท้าถูกนำไปทิ้งถังขยะ และมักจะถูกผลักขังไว้ในห้องน้ำจนตัวสั่นเทา อายอนเลือกที่จะปิดปากเงียบ กัดริมฝีปากตัวเองจนห้อเลือดเพื่อกลั้นน้ำตา เธอไม่ยอมปริปากเล่าเรื่องนี้ให้แม่ฟังเพราะไม่ยากให้แม่ต้องเป็นห่วง ความกดดันที่ถูกบีบคั้นวันแล้ววันเล่าค่อยๆ กัดกินจิตใจของเด็กสาว หล่อหลอมให้แววตาที่เคยอ่อนโยนเริ่มด้านชาและเย็นเยือกขึ้นเรื่อยๆ

จนกระทั่งบ่ายวันหนึ่งในห้องสมุดที่เงียบสงบ อายอนกำลังนั่งหลบมุมเพื่ออ่านหนังสือการ์ตูน Solo Leveling เล่มโปรด มันเป็นเซฟโซนเดียวที่เหลืออยู่ แต่แล้วกลุ่มเด็กผู้หญิงที่เป็นหัวโจกกลั่นแกล้งก็เดินเข้ามาล้อมโต๊ะ พวกนั้นหัวเราะเยาะ ก่อนที่หนึ่งในนั้นจะชัก "คัตเตอร์" ออกมา แล้วปักกรีดลงไปกลางหน้าหนังสือของอายอนอย่างแรงจนปลายมีดปักทะลุโต๊ะไม้ เสียงกระดาษที่ถูกฉีกขาดดังก้องไปทั่วบริเวณ

ฟางเส้นสุดท้ายของอายอนขาดสะบั้นลงในวินาทีนั้น

อายอนไม่ได้ร้องไห้ ไม่ได้โวยวาย หรือแสดงความหวาดกลัวออกมาแม้แต่นิดเดียว เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองกลุ่มคนที่มารังแกด้วยแววตาที่ว่างเปล่ามืดมิด ไร้ซึ่งความรู้สึกนึกคิดใดๆ มือเล็กๆ ของเธอยื่นออกไปดึงคัตเตอร์เล่มนั้นออกจากหนังสือ ก่อนจะตวัดแขนสวนกลับไปสุดแรง คมมีดกรีดลึกเป็นรอยทางยาวบนแก้มของหัวโจกคนนั้น เลือดสีแดงสดสาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนใบหน้าและเสื้อนักเรียนสีขาวของอายอน

เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดและตกใจกลัวดังลั่นห้องสมุด แต่อายอนเพียงแค่ยืนมองผลงานของตัวเองด้วยความเย็นชา ปล่อยคัตเตอร์เปื้อนเลือดทิ้งลงพื้นกระเบื้องเสียงดังกระทบหู โดยไม่มีแม้แต่ความเสียใจหรือความรู้สึกผิดในดวงตา

เรื่องราวรุนแรงถึงขั้นแตกหัก อายอนรู้ดีว่าชีวิตในเกาหลีใต้ของเธอจบลงแล้ว เธอเดินออกจากโรงเรียนในสภาพที่เสื้อยังเปื้อนรอยเลือด ไม่สนใจคำก่นด่าหรือการสอบสวนใดๆ เธอตัดสินใจขั้นเด็ดขาด ตัดขาดจากพ่อที่ไม่เคยปกป้องเธอ เก็บกระเป๋าเสื้อผ้าที่มีเพียงไม่กี่ชิ้น และซื้อตั๋วเครื่องบินเที่ยวที่เร็วที่สุดเพื่อหนีออกจากประเทศที่มอบแต่บาดแผลให้กับเธอ

ไม่กี่วันต่อมา สองเท้าของเด็กสาววัย 18 ปีก็ก้าวลงบนแผ่นดินประเทศไทย ลมร้อนอบอ้าวปะทะเข้ากับใบหน้าที่อิดโรยและแก้มที่แดงระเรื่อ เธอเดินลากกระเป๋าใบเล็กเข้าไปในหน้าซอย จนกระทั่งได้กลิ่นหอมของซอสไก่ทอดเกาหลีที่คุ้นเคย แววตาที่เย็นเยือกและเต็มไปด้วยความหวาดระแวงเริ่มสั่นไหวเล็กน้อยเมื่อมองเห็นป้ายร้านเล็กๆ ของแม่ นี่คือจุดเริ่มต้นชีวิตใหม่ในดินแดนแปลกตา... และเป็นสถานที่ที่เธอตัดสินใจสร้างกำแพงปิดล็อกหัวใจตัวเองเอาไว้แน่นหนาที่สุด