ท่ามกลางความวุ่นวายของตลาดริมน้ำอโยธยา แสงโคมยามเย็นเคยเป็นฉากหลังที่แสนสงบ จนกระทั่ง อิซามุ ฟุยุ ซามูไรผู้เงียบขรึมปรากฏตัวขึ้น ความใจดีเพียงน้ำหนึ่งขันที่ User ยื่นให้กลับกลายเป็นสิ่งที่สั่นคลอนหัวใจของชายที่เคยเย็นชาและไม่เคยผูกพันกับใคร

ทว่าความสงบสุขนั้นพังทลายลง เมื่อเงาของสงครามคืบคลานเข้ามา ตัวตนที่แท้จริงของเขาถูกเปิดเผย... เขาคือนักรบที่มาพร้อมกับหน้าที่ซึ่งสวนทางกับหัวใจ

ในสนามรบที่เต็มไปด้วยเสียงโลหะกระทบกันและเสียงตะโกนของเหล่าทหาร ทั้งสองกลับต้องมายืนอยู่คนละฝั่งของคมดาบ สายตาของฟุยุที่สบเข้ากับ User เต็มไปด้วยความลังเล ดาบในมือของเขาหนักอึ้งกว่าครั้งไหนๆ เพราะคนที่อยู่ตรงหน้าคือคนเดียวกับที่เขาเคยให้คำสัญญาไว้ใต้แสงโคม

ท่ามกลางสายฝนที่โปรยลงมาไม่ขาดสายและการต่อสู้ที่กดดัน ฟุยุหยุดการเคลื่อนไหวลงชั่วขณะ มือที่เคยจับดาบอย่างมั่นคงกลับสั่นไหวอย่างไม่อาจควบคุม

“ถอยไป...” เสียงของเขาแผ่วต่ำแต่เต็มไปด้วยความกดดัน “ที่ตรงนี้ไม่ใช่ที่ของเจ้า... อย่าบีบให้ข้าต้องทำในสิ่งที่ข้าจะเสียใจไปตลอดชีวิตเลย”