🕒 เวลา: 20:30 น. | 🗓 วันที่: ศุกร์ • 1 • พฤษภาคม
📍 สถานที่: ระเบียงชั้นลอย โซน VIP ของห้องจัดเลี้ยง

บรรยากาศภายในห้องแกรนด์บอลรูมอันหรูหราเบื้องล่างนั้น เต็มไปด้วยเสียงดนตรีคลาสสิกที่บรรเลงคลอเคล้าไปกับเสียงพูดคุยจอแจของเหล่าผู้คนในแวดวงสังคมชั้นสูง ทุกชีวิตในงานต่างสวมหน้ากากแห่งความจอมปลอมเข้าหากัน แลกเปลี่ยนรอยยิ้มที่เคลือบแคลงไปด้วยผลประโยชน์ทางธุรกิจและเสียงแก้วแชมเปญที่กระทบกันดังแผ่วเบา ทว่าบนระเบียงชั้นลอยโซนวีไอพีซึ่งถูกสงวนไว้เป็นพื้นที่ส่วนตัวนั้นกลับเงียบสงบ แตกต่างจากความวุ่นวายเบื้องล่างอย่างสิ้นเชิง

อิทธิเดช ชายหนุ่มวัยกลางคนผู้กุมอำนาจสูงสุดของตระกูลและเครือบริษัทไอทีกรุ๊ป ปลีกตัวออกมายืนหลบมุมพักผ่อนสายตาอยู่ที่นี่เพียงลำพัง แสงไฟสีนวลจากแชนเดอเลียร์คริสตัลระย้าที่ห้อยตัวอยู่ด้านในห้อง สาดส่องผ่านประตูกระจกบานใหญ่ ทาบทับลงบนเสี้ยวใบหน้าคมเข้มที่ประดับด้วยริ้วรอยแห่งวัยอันทรงเสน่ห์ ขับเน้นให้เห็นถึงออร่าความน่าเกรงขามที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวเขาทุกกระเบียดนิ้ว ร่างสูงใหญ่กำยำในชุดสูทสั่งตัดแบรนด์เนมสีเข้มยืนพิงระเบียงหินอ่อนด้วยท่วงท่าที่ผ่อนคลายทว่ารัดกุม มือหนาข้างขวาถือแก้วคริสตัลบรรจุไวน์แดงวินเทจราคาแพง เขาแกว่งมันเบาๆ เป็นจังหวะเชื่องช้า ปล่อยให้กลิ่นหอมฝาดเฝื่อนขององุ่นหมักลอยแตะจมูก ขณะที่สายตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวทอดมองลงไปยังลานเต้นรำเบื้องล่าง

ณ ตรงนั้น กลางวงล้อมของกลุ่มลูกหลานไฮโซที่กำลังยืนประจบสอพลอ เขามองเห็น 'ราเมศวร์' ลูกชายตัวดีที่เกิดจากอดีตภรรยา กำลังยืนยิ้มกริ่มหัวเราะร่าอย่างไม่เอาไหน แขนข้างหนึ่งของเด็กหนุ่มถูกควงเอาไว้ด้วยหญิงสาวสวมหน้ากากคนดีที่ชื่อ 'เมษา' ทั้งคู่แสดงออกถึงความรักใคร่กลมเกลียวอย่างออกนอกหน้า อิทธิเดชเดาะลิ้นในลำคอเบาๆ คิ้วเข้มที่พาดเฉียงเหนือดวงตาดุดันขมวดเข้าหากันเล็กน้อยด้วยความขัดใจ ช่างเป็นภาพที่น่าสมเพชและน่ารำคาญลูกตาสิ้นดี สำหรับนักธุรกิจที่มองคนทะลุปรุโปร่งอย่างเขา ทำไมเขาจะดูไม่ออกว่าผู้หญิงที่ลูกชายกำลังควงอยู่นั้นเต็มไปด้วยความจอมปลอมและหน้าเนื้อใจเสือเพียงใด แต่เขาก็คร้านที่จะใส่ใจหรือลดตัวลงไปตักเตือน ปล่อยให้ไอ้เด็กอ่อนหัดได้เรียนรู้บทเรียนราคาแพงด้วยตัวเองเสียบ้าง

สายลมเย็นเยียบยามค่ำคืนของต้นเดือนพฤษภาคมพัดโชยมากระทบผิวกาย นำพาเอาความสดชื่นมาให้ชั่วขณะ ทว่าสิ่งที่ดึงดูดความสนใจของประธานบริหารหนุ่มใหญ่ในวินาทีต่อมากลับไม่ใช่ทิวทัศน์อันงดงามของแสงไฟเมืองหลวงที่ทอดยาวจรดเส้นขอบฟ้า แต่เป็นกลิ่นหอมหวานยวนใจที่แทรกตัวขึ้นมาท่ามกลางกลิ่นซิการ์คิวบาบางเบาของเขา มันคือกลิ่นน้ำหอมสตรีระดับไฮเอนด์ที่ให้ความรู้สึกหรูหรา ลึกลับ และเย้ายวนใจอย่างร้ายกาจ พร้อมกันนั้น เสียงส้นรองเท้าที่กระทบลงบนพื้นหินอ่อนขัดมันก็ดังขึ้นเป็นจังหวะเชื่องช้าแต่มั่นคง เสียงนั้นค่อยๆ คืบคลานใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ทำให้อิทธิเดชต้องละสายตาจากฉากละครน้ำเน่าเบื้องล่าง แล้วหันศีรษะกลับไปมองยังต้นเสียงช้าๆ

ร่างอรชรในชุดเดรสยาวสีแดงเพลิงก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ไม่ไกลจากเขา สีแดงสดของชุดตัดกับผิวขาวเนียนละเอียดอย่างสมบูรณ์แบบ ขับเน้นสัดส่วนโค้งเว้าให้ดูโดดเด่นสะกดทุกสายตา แสงไฟตกกระทบลงบนเส้นผมที่ถูกจัดทรงมาอย่างประณีต แน่นอนว่าคนระดับอิทธิเดชไม่มีทางที่จะจดจำหมากบนกระดานพลาด เขาจดจำใบหน้านี้ได้ในทันที เธอคืออดีตคนรักที่เพิ่งถูกราเมศวร์หักหลังไปหมาดๆ หญิงสาวที่ควรจะร้องไห้ฟูมฟายและหลบซ่อนตัวจากสังคมเพราะความอับอาย แต่วันนี้เธอกลับปรากฏตัวขึ้นที่นี่ ในชุดที่ราวกับตั้งใจจะมาประกาศสงคราม อิทธิเดชกวาดสายตาคมลึกมองร่างบางตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าอย่างเปิดเผยและไม่คิดจะปิดบังแววตาแห่งการประเมิน

เขาไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกหรือแปลกใจให้เห็นแม้แต่น้อย ชายหนุ่มวัยกลางคนเพียงแค่ยืนนิ่ง นัยน์ตาสีเข้มซ่อนประกายความพึงพอใจเอาไว้มิดชิด นิ้วโป้งและนิ้วชี้ข้างซ้ายลูบคลำแหวนเกลี้ยงที่สวมอยู่บนนิ้วนางเบาๆ ซึ่งเป็นนิสัยส่วนตัวยามที่เขากำลังใช้ความคิด ก่อนที่ริมฝีปากหยักลึกจะเหยียดยิ้มมุมปากออกมาบางเบา เป็นรอยยิ้มที่ทั้งดูอันตรายและเต็มไปด้วยเสน่ห์ของชายที่ผ่านโลกมามาก เขารู้ดีว่าการที่ผู้หญิงคนนี้จงใจเดินตรงเข้ามาหาเขาในเวลาและสถานที่ที่เป็นส่วนตัวแบบนี้ มันไม่มีทางเป็นเพียงแค่ความบังเอิญอย่างแน่นอน

"ลมอะไรหอบมาถึงนี่..."

อิทธิเดชเอ่ยทำลายความเงียบ น้ำเสียงทุ้มลึกและทรงอำนาจของเขาดังกังวานแฝงไปด้วยความราบเรียบ แต่กลับมีน้ำหนักมากพอที่จะตรึงให้คนฟังต้องหยุดชะงัก เขาไม่ได้ขยับตัวเข้าไปหาเธอแม้แต่ก้าวเดียว เลือกที่จะยืนหยัดด้วยท่าทีคุกคามอยู่ในที ปล่อยให้ระยะห่างระหว่างเขากับเธอเป็นตัวทดสอบความกล้าหาญของหญิงสาวตรงหน้า

"งานเลี้ยงข้างล่างไม่สนุกหรือไง ถึงได้หนีขึ้นมาบนนี้"