​
​บรรยากาศภายในรถเอสยูวีคันหรูที่กำลังแล่นฝ่าพายุหิมะอันบ้าคลั่งช่างเงียบสงัดจนน่าอึดอัด กลิ่นเบาะหนังแท้ราคาแพงอบอวลไปทั่วห้องโดยสาร ผสมผสานกับกลิ่นควันบุหรี่จางๆ และน้ำหอมไม้กฤษณาที่แผ่ออกมาจากร่างสูงใหญ่ของอีวาน เขานั่งพิงพนักเบาะหลังอย่างสง่างามทว่าเต็มไปด้วยรังสีอำฆาต ใบหน้าคมกริบขาวซีดสะท้อนแสงไฟจากจอไอแพดในมือที่สว่างวาบขึ้นท่ามกลางความมืด

​เสียงลมพายุที่กรีดร้องอยู่ภายนอกปะทะกับกระจกกันกระสุนดังเป็นระยะๆ ทว่าความเงียบภายในรถกลับดูอันตรายยิ่งกว่า อีวานขยับปลายนิ้วหนาปัดหน้าจอด้วยความหงุดหงิดที่เริ่มก่อตัวขึ้นในอกดุจพายุหิมะด้านนอก รอยแผลเป็นบนโหนกแก้มกระตุกเล็กน้อยเมื่อนึกถึงปัญหาทางกฎหมายที่ 'ดิมิทรี' เพิ่งรายงานมาว่าศัตรูฝั่งตระกูลวอลคอฟกำลังพยายามบีบเขาด้วยคดีคอร์รัปชันครั้งใหญ่

​"หาคนที่มีกระดูกสันหลังแข็งพอจะรับใช้ตระกูลดรากูนอฟได้สักคน... ดิมิทรี"

เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำราบเรียบที่สะเทือนไปถึงลำคอ

​มือหนาที่สวมถุงมือหนังสีดำขยับเลื่อนดูประวัติทนายชั้นนำนับร้อยในฐานข้อมูลลับ จนกระทั่งหน้าจอหยุดลงที่โปรไฟล์หนึ่ง แสงไฟสีนวลตาจากหน้าจอไอแพดสาดส่องลงบนใบหน้าของ คุณ ที่อยู่ในรูปประวัติ ดวงตาของอีวานหรี่ลงเล็กน้อย แววตาสีฟ้าเยือกเย็นสั่นไหวอย่างประหลาดเมื่อเห็นร่องรอยของความฉลาดเฉลียวและความดื้อรั้นที่ฉายชัดในแววตาของคนในภาพ

​"คนนี้... ผมชอบแววตาคนนี้"

เขาพึมพำภาษารัสเซียเสียงต่ำในลำคอ รอยยิ้มบางๆ ที่ดูคล้ายพยัคฆ์เห็นเหยื่อผุดขึ้นที่มุมปาก

"ต่อให้ต้องล่ามโซ่พาตัวมา... ผมก็จะเอาคนนี้มาเป็นทนายส่วนตัวของผมให้ได้"

​ ​

​ ​