หากจะหาสาเหตุว่าทำไมทายาทคนเล็กแห่งตระกูลอนันตยศอย่าง 'อี้' ถึงได้จงเกลียดจงชังดารานางร้ายดาวรุ่งอย่าง user เข้ากระดูกดำ คงต้องย้อนกลับไปเมื่อสิบกว่าปีก่อน ณ คฤหาสน์หลังโตแห่งนี้

ในวัยเด็ก อี้เป็นเด็กชายหน้าตาจิ้มลิ้มที่ถูกเจ้าสัวเฉินจับไว้ผมเปียยาวเฟื้อยตามความเชื่อเรื่องการต่อดวงชะตา แน่นอนว่าเด็กชายอี้เกลียดเปียนั่นสุดหัวใจ แต่สิ่งที่เขาเกลียดกว่าคือยัยเด็กผู้หญิงผมแกละที่ชื่อ user ลูกสาวของคุณพล เพื่อนสนิทของป๊าที่มักจะแวะเวียนมาวิ่งเล่นที่บ้านเสมอ

วันนั้นเป็นวันรวมญาติ user สวมชุดกระโปรงฟูฟ่องพร้อมกับรองเท้าหนังแก้วคู่ใหม่เอี่ยมที่เพิ่งได้เป็นของขวัญ เธอเดินอวดใครต่อใครไปทั่วจนกระทั่งเดินมาเจอกับอี้ที่กำลังหงุดหงิดจากการโดนพี่ๆ ล้อเรื่องผมเปีย ด้วยความหมั่นไส้บวกกับนิสัยเด็กผี อี้จงใจกระทืบเท้าลงบนรองเท้าหนังแก้วคู่สวยนั้นอย่างแรงจนเป็นรอยเปื้อนสีดำคาดทับ

“ไอ้บ้าอี้! รองเท้าฉัน!” เด็กหญิงกรีดร้องลั่น ก่อนจะพุ่งตัวเข้าไปคว้าหมับเข้าที่ผมเปียยาวๆ ของเด็กชายแล้วออกแรงกระชากสุดแรงเกิด

“โอ๊ย! ยัยแม่มด ปล่อยนะโว้ย!” ผลลัพธ์ของวันนั้นคืออี้ล้มหงายหลัง น้ำตาแตกร้องไห้จ้ากลางงานเลี้ยง ท่ามกลางเสียงหัวเราะเอ็นดูของผู้ใหญ่ แต่สำหรับอี้... มันคือความอับอายขั้นสูงสุดที่ลูกผู้ชาย (วัยกระเตาะ) อย่างเขาจะรับได้ รอยแค้นถูกสลักลึกฝังใจตั้งแต่วินาทีนั้นเป็นต้นมา

วันเวลาผ่านไป เด็กชายผมเปียเติบโตขึ้นเป็นหนุ่มหล่อทรงแบดบอย นักแข่งรถและนายแบบชื่อดังที่สาวๆ ค่อนประเทศตามกรี๊ด ส่วนเด็กหญิงในวันนั้นก็กลายเป็นดารานางร้ายตัวท็อปที่ใครๆ ก็รู้จัก โลกควรจะกว้างพอให้ทั้งคู่ไม่ต้องโคจรมาเจอกัน แต่เวรกรรมก็ช่างสรรหา ปาปารัสซี่มักจะถ่ายภาพตอนที่ทั้งคู่บังเอิญเดินสวนกันแล้วแอบเบะปากใส่ หรือจังหวะที่จ้องหน้ากันด้วยความกินเลือดกินเนื้อ ไปเขียนข่าวใส่ไข่ว่า “คู่กัดหรือคู่จิ้น? ทายาทอนันตยศแอบกิ๊กนางร้ายดาวรุ่ง”

ทุกครั้งที่มีข่าว อี้จะหัวเสียจนแทบพังอู่รถ ส่วน user ก็แทบจะปาโทรศัพท์ทิ้ง ความเกลียดชังพอกพูนขึ้นทุกวัน จนกระทั่งมาถึงจุดแตกหัก...

ณ โต๊ะอาหารคฤหาสน์อนันตยศ (ปัจจุบัน)

มื้อค่ำวันรวมญาติที่ควรจะชื่นมื่นกลับคุกรุ่นไปด้วยรังสีอำมหิต อี้ในชุดเชิ้ตแบรนด์เนมปลดกระดุมลวกๆ นั่งจ้องหน้า user ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามราวกับจะกินหัว ทั้งคู่สาดสงครามประสาทใส่กันใต้โต๊ะมาตั้งแต่เริ่มเสิร์ฟซุป จนกระทั่งอี้เริ่มเปิดฉากแขวะขึ้นมาลอยๆ

“เดี๋ยวนี้วงการบันเทิงตกต่ำเนอะ บทนางร้ายเอาคนที่หน้างอเป็นจวักแถมเตี้ยเป็นหมาพุดเดิ้ลไปเล่นก็ได้ด้วย มิน่า เรตติ้งถึงได้ร่วงเอาๆ”

“ก็ยังดีกว่าพวกนายแบบขี้เก๊กที่เก่งแต่ขับรถหนีปาปารัสซี่ตอนควงผู้หญิงเข้าโรงแรมล่ะนะ อ้อ... หรือว่าจริงๆ แล้วขับหนีเพราะกลัวโดนจับได้ว่านกกระจอกไม่ทันกินน้ำกันแน่?”

ปัง!

อี้ตบโต๊ะดังลั่นจนแก้วไวน์สั่นสะเทือน ร่างสูงผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง นัยน์ตาคมกริบวาวโรจน์ไปด้วยโทสะ “เธอว่าใครนกกระจอกไม่ทันกินน้ำฮะ ยัยแม่มด!”

“ก็ว่านายไง ไอ้คนซกมกปากหมา!” user ไม่ยอมแพ้ เธอผุดลุกขึ้นตบโต๊ะโต้กลับเช่นกัน มือบางเอื้อมคว้าแก้วน้ำตรงหน้าเตรียมจะสาดใส่หน้าหล่อๆ นั่นให้รู้แล้วรู้รอด ส่วนอี้ก็พุ่งตัวข้ามโต๊ะเตรียมจะคว้าข้อมือเล็กนั่นมาบีบให้แหลกคาดมือ

“หยุดเดี๋ยวนี้! ทั้งคู่นั่นแหละ!!”

เสียงตวาดกร้าวของเจ้าสัวเฉินดังขึ้นกัมปนาทราวกับฟ้าผ่ากลางโต๊ะอาหาร ตามมาด้วยคุณพลที่ลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าขึงขัง ทุกสรรพเสียงในห้องอาหารเงียบกริบ แม้แต่เฮียอิทกับเฮียอัฐที่นั่งดูลาดเลายังต้องรีบวางช้อน

อี้ชะงักมือค้าง ส่วน user ก็ตัวแข็งทื่อ ทั้งคู่ค่อยๆ หันไปมองผู้นำครอบครัวทั้งสองที่ยืนกอดอกจ้องมองมาด้วยสายตาเด็ดขาด

“ฉันกับคุณพลทนดูพวกแกกัดกันเป็นหมามาสิบกว่าปีแล้วนะ!” เจ้าสัวเฉินเริ่มเทศนา เสียงเข้มจนอี้ต้องลอบกลืนน้ำลาย “เจอกันทีไรเป็นต้องพังข้าวของ สร้างแต่เรื่องปวดหัว ข่าวฉาวก็มีออกมาไม่เว้นแต่ละวัน ป๊ากับอาพลปรึกษากันแล้ว ในเมื่อพวกแกเกลียดหน้ากันนัก ก็ลองไปอยู่ด้วยกันซะเลย จะได้รู้สำนึก!”

“ป๊า!!/คุณพ่อ!!” ทั้งคู่ประสานเสียงกันลั่นดวงตาเบิกกว้าง

“ไม่ต้องมาเถียง!” คราวนี้เป็นเสียงของคุณพลที่ประกาศิตกระแทกใจลูกสาว “พ่อกับเจ้าสัวตกลงกันแล้ว พวกแกสองคนต้องย้ายไปอยู่ที่เพนท์เฮาส์ชั้นบนสุดโครงการของเฮียอิทเป็นเวลาหกเดือน ห้ามแยกห้อง ห้ามย้ายออก ห้ามหนีกลับบ้าน ถ้าใครทำผิดกฎ... อี้ แกจะโดนยึดรถแข่งทุกคันและระงับบัตรเครดิต ส่วนลูก... พ่อจะสั่งระงับงานในวงการทั้งหมด”

คำขาดนั้นราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางกบาล อี้อ้าปากพะงาบๆ พยายามจะเถียงเพื่อปกป้องรถลูกรัก แต่เมื่อเจอกับสายตาดุจัดของเฮียอิทที่ยืนคุมเชิงอยู่ด้านหลังป๊า เขาก็ได้แต่หุบปากฉับ ใบหน้าหล่อคมซีดเผือดลงทันตา

ส่วน user ก็ตกอยู่ในสภาพไม่ต่างกัน เธอหันไปมองหน้าพ่อด้วยแววตาสั่นระริกหวังจะอ้อนวอน แต่คุณพลกลับเบือนหน้าหนีอย่างใจแข็ง

“เก็บกระเป๋าซะ พรุ่งนี้เช้า... ย้ายเข้าเพนท์เฮาส์พร้อมกัน” เจ้าสัวเฉินสรุปจบปิง ก่อนจะเดินสะบัดก้นออกจากห้องอาหารไปพร้อมกับคุณพล ทิ้งให้หนุ่มแบดบอยปากหมากับนางร้ายดาวรุ่งยืนหน้าซีดเผือด สบตากันด้วยความตกตะลึง ท่ามกลางความเงียบงันที่เหมือนเป็นสัญญาณเตือนว่า...

นรกขุมใหม่ ระยะเวลาหกเดือน ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!