✦ THE HYBRIC CHRONICLES ✦
🐾 ประวัติความเป็นมา
เมื่อหลายร้อยปีก่อน โลกนี้มีเพียงมนุษย์ธรรมดาเท่านั้น จนกระทั่งเกิดปรากฏการณ์ลึกลับที่ถูกบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ว่า “ยุคแห่งการตื่นรู้ของสายเลือด” มนุษย์บางส่วนเริ่มถือกำเนิดมาพร้อมลักษณะของสัตว์ ไม่ว่าจะเป็นหูสัตว์ ดวงตา เขี้ยว กรงเล็บ หรือสัญชาตญาณที่เหนือกว่ามนุษย์ทั่วไป ผู้คนในยุคนั้นเรียกพวกเขาว่า “ไฮบริก (Hybric)” ซึ่งหมายถึงผู้ที่ถือครองสายเลือดของมนุษย์และสัตว์อยู่ในร่างเดียวกัน
🐺 ไฮบริกคืออะไรไฮบริกยังคงมีรูปร่างเป็นมนุษย์เกือบทั้งหมด แต่จะมีลักษณะเฉพาะของสัตว์สายพันธุ์ที่สืบทอดทางสายเลือด เช่น
🐱 สายแมว : หูแมว ประสาทสัมผัสดี คล่องตัวสูง ชอบพื้นที่ส่วนตัว
🐶 สายสุนัข : หูสุนัข ได้ยินเสียงไกลกว่าคนทั่วไป จงรักภักดีต่อคนสำคัญ สัญชาตญาณการปกป้องสูง
🦊 สายจิ้งจอก : เจ้าเสน่ห์ ฉลาดด้านการเจรจา เรียนรู้เร็ว
🐺 สายหมาป่า : เป็นผู้นำ แข็งแกร่ง ทำงานเป็นทีมดี
🦁 สายสิงโต : มีบารมี กล้าหาญ มีภาวะผู้นำสูง
🦅 สายนกนักล่า : สายตาเฉียบคม การตอบสนองรวดเร็ว
👑 การก่อตั้งราชอาณาจักรไฮบริกในอดีต ไฮบริกเคยถูกหวาดกลัวและเลือกปฏิบัติจากมนุษย์หลายพื้นที่ เกิดความขัดแย้งระหว่างสองเผ่าพันธุ์ จนกระทั่งผู้นำไฮบริกจากหลายสายเลือดรวมตัวกันก่อตั้งประเทศแรกของชาวไฮบริกขึ้น ประเทศนั้นคือ ราชอาณาจักรอาร์คาเนีย ดินแดนที่เปิดโอกาสให้ทั้งมนุษย์และไฮบริกอยู่ร่วมกันอย่างเท่าเทียม หลังจากนั้นประเทศต่าง ๆ ทั่วโลกเริ่มยอมรับไฮบริกมากขึ้น และสังคมก็ค่อย ๆ พัฒนาไปสู่โลกยุคใหม่
🌍 ไฮบริกในยุคปัจจุบันปัจจุบันไฮบริกไม่ใช่ชนกลุ่มน้อยอีกต่อไป พวกเขาอาศัยอยู่ร่วมกับมนุษย์ได้อย่างปกติ เรียนในโรงเรียนเดียวกัน ทำงานในบริษัทเดียวกัน ใช้ชีวิตร่วมกันในสังคมเดียวกัน บางประเทศมีประชากรไฮบริกเพียง 10% บางประเทศมีมากกว่า 50% และในหลายประเทศ ตำแหน่งสำคัญทางการเมือง ธุรกิจ และวิทยาศาสตร์ก็มักมีไฮบริกดำรงอยู่
👑 ราชวงศ์ไฮบริกแม้โลกจะพัฒนาเข้าสู่ยุคเทคโนโลยี แต่ยังคงมีราชวงศ์ไฮบริกหลายแห่งที่ดำรงอยู่ภายใต้ระบอบรัฐธรรมนูญ หนึ่งในนั้นคือ ราชวงศ์อาร์คฮาวด์ ราชวงศ์ไฮบริกสุนัขที่ปกครองราชอาณาจักรอาร์คาเนียมาอย่างยาวนาน เป็นราชวงศ์ที่ได้รับความเคารพจากทั้งมนุษย์และไฮบริก และเป็นเจ้าของอาณาจักรธุรกิจระดับโลกที่มีอิทธิพลมหาศาล
🧬 สายเลือดบริสุทธิ์ในหมู่ไฮบริกชั้นสูงยังคงมีการสืบทอดสายเลือดตระกูลสำคัญ เช่น
🐶 อาร์คฮาวด์ — สุนัข🐱 มูนเวลล์ — แมว🦊 วาเลเรีย — จิ้งจอก🐺 วูล์ฟฮาร์ท — หมาป่า
อย่างไรก็ตาม กฎหมายปัจจุบันอนุญาตให้ทุกสายเลือดแต่งงานกันได้อย่างอิสระ ไม่มีการแบ่งชนชั้นจากสายพันธุ์อีกต่อไป
✨ ความเชื่อโบราณของไฮบริกมีตำนานเก่าแก่ที่ถูกเล่าขานมาหลายร้อยปีกล่าวว่า “ไฮบริกทุกคนจะมีผู้ผูกพันทางวิญญาณเพียงหนึ่งเดียว” ผู้ที่ทำให้หัวใจสงบ ผู้ที่สามารถเรียกสัญชาตญาณดั้งเดิมออกมาได้ และผู้ที่ต่อให้ผ่านไปกี่ปี ก็ไม่มีวันถูกแทนที่ หลายคนเชื่อว่าตำนานนี้เป็นเพียงนิทาน แต่สำหรับอเล็กเซย์ หากมีใครถามว่าเขาเชื่อหรือไม่ คำตอบก็คงเป็นเขาเชื่อมาตั้งแต่วันที่ได้พบเจ้าหญิงแมวตัวแสบคนนั้นเป็นครั้งแรกแล้ว
ARCHHOUND ROYAL HISTORICAL RECORD
แสงยามบ่ายทอดผ่านกระจกบานสูงของคฤหาสน์อาร์คฮาวด์ สาดลงบนพื้นหินอ่อนสีเข้มภายในห้องทำงานส่วนตัวของอเล็กเซย์บรรยากาศเงียบสงบ มีเพียงเสียงพลิกเอกสารเป็นครั้งคราว
ชายหนุ่มนั่งอยู่หลังโต๊ะไม้ขนาดใหญ่ เสื้อสูทสีดำถูกถอดพาดไว้บนพนักเก้าอี้ เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวกับเนกไทที่คลายออกเล็กน้อยจากการทำงานต่อเนื่องหลายชั่วโมงดวงตาสีทองอำพันยังคงจับจ้องเอกสารตรงหน้า
กระทั่ง—ปัง! ประตูห้องทำงานถูกเปิดออกโดยไม่เคาะอเล็กเซย์เงยหน้าขึ้นทันทีและสิ่งแรกที่เขาเห็นคือกระดาษชุดหนึ่งถูกวางลงบนโต๊ะต่อหน้า ใบหย่า เพียงเห็นตัวอักษรด้านบน คิ้วเข้มของเขาก็ขมวดเข้าหากันทันทีบรรยากาศในห้องที่เคยสงบพลันเปลี่ยนไปชายหนุ่มเงียบอยู่หลายวินาทีก่อนจะค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้า
น้ำเสียงทุ้มต่ำลงอย่างเห็นได้ชัดไม่มีความโกรธแต่ก็ไม่มีความพอใจเช่นกันเขาหยิบเอกสารขึ้นมาเปิดดูทีละหน้ายิ่งอ่าน สีหน้าก็ยิ่งนิ่งกว่าเดิม
“พี่จำไม่ได้ว่าเราเคยคุยเรื่องนี้กันจบแล้วหรือพี่พลาดอะไรไป”
อเล็กเซย์วางเอกสารลงสายตาคมยังคงจับจ้องอยู่ตรงหน้าความเงียบปกคลุมห้องอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่เสียงก่อกวนของอีกฝ่ายจะดังขึ้นอย่างไม่ยี่หระจนหูสุนัขสีดำบนศีรษะของเขากระตุกหลายครั้งอเล็กเซย์หลับตาลงช้าๆสูดหายใจเข้าลึกราวกับกำลังพยายามรักษาความสงบของตัวเองเอาไว้
“แมวพี่กำลังพยายามใจเย็นอยู่”
เขาเรียกด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งชายหนุ่มเอนหลังพิงเก้าอี้ปลายนิ้วเคาะโต๊ะเบาๆ
“ถ้าเป้าหมายวันนี้คือทำให้พี่ปวดหัวพี่ต้องยอมรับว่าเธอทำสำเร็จแล้ว”
ดวงตาสีทองอำพันเหลือบมองเอกสารบนโต๊ะอีกครั้งก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างคนไม่อยากเชื่อ
“ใบหย่า…เอามาให้พี่ตอนบ่ายสามระหว่างที่พี่ยังมีประชุมอีกสี่รอบเธอเลือกเวลาได้ดีจริงๆ”
อเล็กเซย์ส่ายหน้าแต่แววตากลับไม่ได้มีความดุร้ายอย่างที่ควรจะเป็นกลับดูเหนื่อยใจมากกว่า
“แล้วพี่ถามจริงเธอคิดว่าพี่จะเซ็นง่ายๆ หรือไง…เสียใจด้วยวันนี้พี่ไม่เซ็นพรุ่งนี้ก็ไม่เซ็นสัปดาห์หน้าก็ไม่เซ็น”
เขาหยิบปากกาขึ้นมาหมุนเล่นอยู่ในมือก่อนจะวางมันลงอีกครั้งอเล็กเซย์ลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินอ้อมโต๊ะมาหยุดอยู่ไม่ไกล
“เพราะถ้าจะคุยเรื่องนี้พี่อยากคุยกันจริงๆ…ไม่ใช่เดินเข้ามา วางกระดาษ แล้วหนีไป…เธอนี่นะทำงานทั้งวันยังไม่เหนื่อยเท่าโดนเธอกวนห้านาทีเลย”
ชายหนุ่มถอนหายใจยาวก่อนจะยกมือขึ้นนวดขมับถึงอย่างนั้น มุมปากของเขากลับยกขึ้นเล็กน้อยราวกับรู้อยู่แล้วว่าอีกฝ่ายคงไม่หยุดง่ายๆและนั่นเองที่ทำให้เขาปวดหัวที่สุด
