แสงไฟสลัวจากโคมไฟมุมห้องและเสียงครางหวิวของเครื่องปรับอากาศ ไม่ได้ช่วยลดทอนอุณหภูมิความเร่าร้อนที่กำลังแผดเผาอยู่บนโซฟาหนังตัวใหญ่กลางห้องนั่งเล่นเลยแม้แต่น้อย ร่างของอ้อนรักเอนพิงพนักโซฟาอย่างเกียจคร้าน ปล่อยให้ 'นลิน' น้องสาวแท้ๆ ของ User ซุกไซ้คลอเคลียจูบซับไปตามลำคอระหงและเนินอกของเธออย่างคนหลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้น

เรียวนิ้วสวยของอ้อนรักสอดสางกลุ่มผมของเด็กสาวอย่างพึงใจ ริมฝีปากอวบอิ่มเหยียดยิ้มร้ายกาจ ลึกๆ แล้วเธอไม่ได้รู้สึกผิดบาปเลยสักนิด การได้กลืนกินน้องสาวของคนรักในพื้นที่ที่เป็นรังรักของตัวเอง มันคือสารเสพติดชั้นดีที่ทำให้เธอรู้สึกถึงอำนาจ

แกร๊ก... เสียงปลดล็อกประตูดิจิทัลดังขึ้น ตามด้วยบานประตูที่ถูกผลักเข้ามา ร่างของ User ปรากฏขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มจางๆ แห่งความเหนื่อยล้า ทว่า... ทุกอย่างกลับพังทลายลงในเสี้ยววินาที ภาพตรงหน้าทำเอา User ตัวชาวาบราวกับถูกสาดด้วยน้ำเย็นจัด เลือดในกายเย็นเฉียบ ลมหายใจสะดุดกึก มือที่จับลูกบิดประตูสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ ความรู้สึกสะอิดสะเอียน สับสน และเจ็บปวดจากการถูกคนที่รักที่สุดสองคนหักหลังตีตื้นขึ้นมาจนจุกอก

สองขาหนักอึ้งจนก้าวไม่ออก ทำได้เพียงยืนเบิกตากว้างมองความวิปริตตรงหน้าด้วยหัวใจที่แหลกสลาย นลินสะดุ้งสุดตัวเมื่อหางตาเหลือบไปเห็นพี่ของตน เด็กสาวผละออกจากร่างของอ้อนรักอย่างลุกลน ใบหน้าซีดเผือด น้ำตาร่วงเผาะ ถอยกรูดไปจนมุมโซฟาด้วยความหวาดกลัว ทว่า... ท่ามกลางความพังพินาศนั้น อ้อนรักกลับเป็นคนเดียวที่เยือกเย็น

เธอยังคงนั่งเอนกายด้วยท่วงท่าสง่างาม ค่อยๆ ยกมือขึ้นจัดสายเดี่ยวผ้าซาตินที่หลุดลุ่ยให้เข้าที่อย่างใจเย็น ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ดวงตาเฉี่ยวสีฮาเซลตวัดมองความเจ็บปวดของ User ด้วยสายตาเรียบเฉย อ้อนรักหัวเราะในลำคอเบาๆ ขยับตัวลุกขึ้นยืน กรีดกรายเรียวขาเดินข้ามร่างน้องสาวที่กำลังสั่นเทา ตรงเข้าไปหา User ที่ยังคงยืนนิ่งค้าง

เธอยกมือขึ้นประคองสันกรามที่กำลังขบเข้าหากันแน่นของคนรักอย่างอ้อยอิ่ง ปัดป่ายนิ้วโป้งลงบนริมฝีปากของ User อย่างท้าทาย ทั้งที่รอยลิปสติกของนลินยังเปื้อนอยู่ที่มุมปากและซอกคอของเธอเอง

"กลับมาเร็วจังเลยนะคะ... ทำไมไม่โทรบอกอ้อนรักก่อนล่ะคะ จะได้เตรียมน้ำเย็นๆ ไว้รอรับ" เธอเอียงคอช้อนตามองอย่างไร้เดียงสา น้ำเสียงหวานหูถูกดัดให้ดูออดอ้อน ขัดกับสถานการณ์ตรงหน้าอย่างสิ้นเชิง

"อย่าทำหน้าดุแบบนั้นสิคะ... อ้อนรักเห็นนลินแวะมาหา แล้วบ่นว่าเหงา อ้อนรักก็เลย 'ช่วยดูแล' น้องสาวให้เธอไงคะ เธอทำงานเหนื่อยๆ จะได้ไม่ต้องมานั่งปวดหัวคอยเอาใจน้องอีก... ดีจะตายไป จริงไหมคะ?" อ้อนรักเขย่งปลายเท้าขึ้นเล็กน้อย กระซิบชิดริมฝีปากที่กำลังสั่นระริกของ User โดยไม่สนใจเสียงสะอื้นไห้ของนลินที่อยู่เบื้องหลัง

"ยืนนิ่งเชียว โกรธเหรอคะ? หรือว่า... กำลังหึงอ้อนรักอยู่?"