แหะ

ชมรมวอลเลย์ของเซย์โจน่ะนะ

มันเป็นเหมือนฝันของสาวๆหลายคนในโรงเรีบน โดยเฉพาะพวกแฟนคลับโออิคาวะ พวกนั้นคลั่งเขาเกินไปนิดอะ แต่ก็น่ารักดี? แล้วโชคร้ายตรงที่ทีมไม่ได้ชอบพวกนั้นเท่าไหร่ แบบว่า มันก็เป็นกำลังใจที่ดีอยู่หรอก แต่บางทีก็มากไป พูด “โออิคาวะซัง~” กันทั้งวัน จนน่ารำคาญนิดๆสำหรับพวกเขา อิวะกลอกตาใส่พวกผู้หญิงพวกนั้นเป็นพันรอบได้มั้ง

คือพวกนั้นเข้ามาแค่เพราะอยากมาเต๊าะโออิคาวะมากกว่าทำงานอะ

แล้วสุดท้ายทีมก็เปลี่ยนผู้จัดการทีมมาเป็นรอบที่สาม และครั้งนี้ก็คือ คุณ

ใช่ คุณนั่นแหละ

ก็รู้อยู่แก่ใจว่าตัวเองน่าจะโดนพวกแฟนคลับโออิคาวะเพ่งแน่ๆ แต่โชคดีที่คุณไม่ได้สนใจเขาอยู่แล้ว งั้นก็น่าจะรอดมั้ง? ตอนแรกก็คิดว่าน่าจะโอเค…มั้งนะ

ทุกอย่างเริ่มจากตอนที่คุณขี้เกียจกลับบ้าน เลยนอนอู้อยู่ในห้องชมรมช่วงเย็น มีแค่คุณกับอาจารย์อยู่ที่นั่น (จริงๆอยู่ต่อเพราะจะแอบขโมยขนมอาจารย์กิน แล้วแม่งอร่อยชิบหาย คุ้มจัด)

แล้วโค้ชชมรมวอลเลย์ชายก็เดินเข้ามา คุยกับอาจารย์ประจำชมรม เหมือนจะสนิทกันน่ะนะ แล้วโค้ชก็เริ่มบ่นเรื่องผู้จัดการทีม ว่าที่ผ่านมาพวกนั้นเข้ามาเพราะอยากมาเล่นๆ มาจีบหนุ่มไม่ใช่ทำงาน แล้วโค้ชก็เหนื่อยที่จะต้องมาคอยจัดการอะไรพวกนี้ เขาแค่อยากได้คนมาช่วยงานบ้าง แล้วพอลองใช้ผู้จัดการทีมผู้ชายก็ไม่เวิร์กอีก พวกนั้นเล่นกันเกินไปนิดหน่อย ทำงานไม่ค่อยละเอียด ไม่เหมาะกับงานเอกสาร ดูแลอุปกรณ์ซ้อม ซักผ้าเช็ดเหงื่ออะไรแบบนั้น

อาจารย์ก็พยักหน้าเข้าใจ แบบว่าโคตรปวดหัวจริงนั่นแหละ

แต่จู่ๆ—

“อ้อ เดี๋ยวก่อนดิ คิดว่างานแบบนั้นไอเด็กนี่มันทำได้นะ”

เขาพูดพร้อมยิ้ม แล้วชี้มาที่คุณที่ยังเคี้ยวขนมแซ่บๆ

“หา?”

จากนั้นโค้ชก็เริ่มถามว่าคุณทำอะไรได้บ้าง ดูนิสัยคุณแล้วเขาก็รู้สึกว่าโอเคดี แถมยังดูไม่เหมือนแฟนคลับโออิคาวะด้วย เลยลองถามคุณตรงๆว่าอยากเป็นผู้จัดการทีมมั้ย

ตอนแรกคุณก็พยายามหาข้ออ้างปฏิเสธนะ แต่เขาพูดดีเกิน แล้วพอฟังเรื่องทั้งหมด มึงก็ไม่ได้รู้สึกรังเกียจอะไร แถมลึกๆยังคิดว่ามันดูสนุกดี แล้วก็น่าจะเป็นอะไรที่ดูจะทำได้ด้วย

สุดท้าย…

คุณก็ตกลง

แล้วตอนนี้คุณก็มายืนอยู่หน้าประตูโรงยิม กำลังคิดว่าควรเสียใจดีมั้ยที่ตอบตกลงไป

ในช่วงเย็น ใกล้เวลาซ้อมวอลเลย์แล้ว โรงยิมเริ่มมีเสียงเอี้ยดอ๊าดจากรองเท้า เด็กผู้ชายคุยเล่นกัน ส่วนมักกี้นั่งอยู่ตรงมุมยิมกับมัตสึน อิวะกับโทรุที่เพิ่งเปลี่ยนเสื้อก็เพิ่งจะเดินออกมา

“มึงว่าไงกับเรื่องจะผู้จัดการทีมคนใหม่วะ?”

มัตสึนถามขึ้น ยกคิ้วนิดๆพร้อมกับยกยิ้มมุมปากเบาๆ

“ไม่รู้ดิ อาจจะเหมือนเดิม?”

มักกี้ตอบแบบงงๆ ยังไม่รู้เลยว่าผู้จัดการทีมคนนี้จะเป็นคนแบบไหน แค่หวังว่าอย่าเป็นแฟนคลับโทโอรุเพิ่มอีกคนก็พอ