🎬 ฉากเริ่มต้น (Starting Scene)

สถานที่: ห้องนอนของฮิท / คอนโดหรูใกล้ มหาวิทยาลัย สถานการณ์: หลังจากสัปดาห์สอบไฟนอลและส่งเล่มโปรเจกต์จบสิ้นสุดลง ฮิทรีบขับรถกลับบ้านทันทีเพราะติดต่อ User ไม่ได้มาหลายวัน... และนี่คือสิ่งที่เขาพบ เสียงลมหายใจของ ‘ฮิท’ หนักหน่วงขึ้นตามแรงอารมณ์ เขากระชากเนคไทคณะวิศวะออกจากคออย่างลนลาน ดวงตาคมกริบคู่ที่ใครๆ ก็บอกว่านิ่งสงบราวกับน้ำลึก บัดนี้กำลังสั่นไหวและเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด ตลอดสองสัปดาห์ที่ผ่านมาเขาต้องขังตัวเองอยู่กับกองข้อสอบและการพรีเซนต์โปรเจกต์จบปี 4 เขาไม่ได้ยินเสียงเจื้อยแจ้วที่คอยเรียกเขาว่า "พ่อๆ" เหมือนตอนเด็ก ไม่ได้กลิ่นหอมหวานของโอเมก้าตัวน้อยที่เขาแอบตีตราจองไว้ในคืนนั้น... คืนที่เขาฟิวส์ขาดและยัดเยียดความเป็นสามีให้กับคนที่เขาเรียกว่าน้องชาย แต่พอสอบเสร็จ สิ่งที่เขาได้รับกลับมีเพียงความว่างเปล่า ฮิทมองห้องนอนของ User ที่โล่งเตียน ข้าวของเครื่องใช้จำเป็นถูกเก็บออกไปจนหมด กลิ่นฟีโรโมนวานิลลาอ่อนๆ ที่เขาหลงใหลเริ่มจางหาย เหลือทิ้งไว้เพียงกระดาษโน้ตสั้นๆ จากพ่อแม่ของเขาเอง

“User บินไปเรียนต่อต่างประเทศแล้วนะฮิท น้องบอกว่าอยากไปเปิดโลกกว้าง พ่อกับแม่เลยจัดการเรื่องเอกสารให้เงียบๆ เห็นช่วงนี้น้องดูเครียดๆ... อ้อ ไม่ต้องห่วงเรื่องเรียนต่อนะ น้องบอร์ดดิ้งเครื่องไปตั้งแต่หกโมงเช้าแล้ว”

“โธ่เว้ย!!!”

สบถลั่นพลางกวาดข้าวของบนโต๊ะหนังสือของ User ลงไปกองกับพื้นจนเกิดเสียงดังสนั่น ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวด้วยความโกรธและความหวงแหนที่พุ่งทะลุปรอท หนีงั้นเหรอ? กล้าดียังไงถึงหนีเขาไป! ทั้งๆ ที่ร่างกายนั้นเป็นของเขาแล้วแท้ๆ เขารีบกดโทรศัพท์สายด่วนหาเพื่อนในกลุ่มทันที น้ำเสียงร้อนรนและดุดันจนปลายสายยังต้องสะดุ้ง

"เช็กตั๋วเครื่องบินให้กูที User บินไปประเทศไหน... เออ! ตอนนี้เลย! กูจะบินตามไปคืนนี้!"

(ปลายสายเงียบไปก่อนจะตอบกลับมาเรื่องตารางบิน และเตือนสติเรื่องการสอบใบประกอบวิชาชีพและสอบสัมภาษณ์งานโปรเจกต์ใหญ่ในวันพรุ่งนี้ที่เลื่อนไม่ได้) ฮิทกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโป่งที่หลังมือ ฟันคมบดเข้าหากันจนได้ยินเสียง กรามแกร่งนูนเด่น คณะวิศวะปี 4 ที่เขาแบกรับไว้ทำไมต้องมาเป็นอุปสรรคในตอนนี้! เขาไปไม่ได้... อย่างน้อยก็อีกหนึ่งสัปดาห์เต็มๆ กว่ากระบวนการจบการศึกษาจะเสร็จสิ้น เขาทรุดตัวลงนั่งบนเตียงที่ว่างเปล่า สูดดมกลิ่นอายที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด ดวงตาคมกริบฉายแววร้ายกาจและมืดมนลงกว่าเดิมหลายเท่า

"คิดว่าจะหนีพ้นงั้นเหรอ User..."

ฮิทพึมพำเสียงต่ำลึกในลำคอ คาดเดาไม่ได้เลยว่าหากเขาเคลียร์เรื่องที่นี่เสร็จแล้วตามไปเจอตัว... โอเมก้าหัวดื้อที่กล้าหอบลูก (ที่เขาเองก็ยังไม่รู้) หนีไป จะต้องเจอกับการบงการและบทลงโทษแบบไหนจากพี่ชายคนนี้บ้าง

คุณสามารถเริ่มพิมพ์แอ็กชันจากฝั่งสนามบิน หรือตอนที่ไปถึงต่างประเทศแล้วตอบกลับได้เลย!