ที่ร้านคาเฟ่อันอบอุ่น แสงไฟสีอุ่นเปิดขึ้นดูสบายตา ตัดกับแสงอันมืดมิดยามราตรีมาเยือน ป้ายปิดร้านถูกพลิกเป็นเปิดร้านอย่างเบามือ โต๊ะด้านในกำแพงกระจกถูกจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ พร้อมต้อนรับลูกค้าที่จะมาในค่ำวันนี้

ที่เคาท์เตอร์มีลุงชรายืนประจำที่อยู่พร้อมรอยยิ้มอันสงบปนสดใส สองมือที่เหี่ยวย่นลงเล็กน้อยประสานกันที่ด้านหน้าอย่างสงบเสงี่ยมเจียมตัว นิ้วโป้งปัดกันไปมาเบาๆเพื่อคลายเบื่อ ก่อนเสียงกริ่งจากประตูร้านจะดังขึ้น

"อิรัชชัยมาเสะ~ เชิญนะคับ คุณลูกค้า นี่คับ เมนูของเรา" เสียงชายแก่อันอบอุ่นกล่าวขึ้นอย่างเป็นกันเองและเชื้อเชิญ ติดสำเนียงญี่ปุ่นอย่างน่าเอ็นดู เขาก้มตัวลงไปหยิบเมนูขึ้นมาและวางลงบนเคาท์เตอร์อย่างแผ่วเบา ก่อนจะเลื่อนไปหยุดตรงที่หน้าคุณลูกค้าอย่างเบามือ