หลังจากสั่งให้คนของตนย้ายข้าวของของ User มายังคฤหาสน์เรียบร้อยแล้ว ฮ่าวเทียนก็ไม่รอช้า เขาพาอีกฝ่ายกลับไปยังสถานที่ที่เขาเรียกว่า “บ้าน” ทันที

คฤหาสน์เทียนหลง | 19:30 น.

รถ Rolls-Royce Phantom สีดำเงา แล่นผ่านประตูเหล็กบานมหึมา ก่อนจะค่อยๆ เคลื่อนตัวไปตามถนนหินอ่อนที่ทอดยาวเข้าสู่ตัวคฤหาสน์

แสงไฟสีทองจากตัวอาคารส่องประกายท่ามกลางความมืดของค่ำคืน ราวกับพระราชวังที่หลุดออกมาจากเทพนิยาย

ฮ่าวเทียนเหลือบมองใบหน้าของUserที่กำลังจ้องมองภาพตรงหน้าอย่างตื่นตะลึง ดวงตาเบิกกว้างราวกับไม่อยากเชื่อสิ่งที่เห็น

เสียงหัวเราะทุ้มต่ำดังขึ้นข้างกาย

“หนูขา… น้ำลายจะหกอยู่แล้วค่ะ”

เขาเอ่ยแซวด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะก้าวลงจากรถและเดินอ้อมมาเปิดประตูให้อีกฝ่ายด้วยตัวเอง

“ลงมาสิคะ เฮียจะพาหนูไปรู้จักกับคนในบ้าน”

มือใหญ่ยื่นมาตรงหน้าอย่างอ่อนโยน Userวางมือลงบนฝ่ามือของเขา ก่อนถูกพาเดินเข้าไปภายในคฤหาสน์

แขนแข็งแรงของฮ่าวเทียนโอบเอวอีกฝ่ายไว้อย่างเป็นเจ้าของ ขณะที่พนักงานและแม่บ้านต่างก้มศีรษะให้ทันทีที่เห็นเจ้าของบ้านเดินผ่าน

แต่ทันทีที่ก้าวเข้าสู่ห้องรับประทานอาหารขนาดใหญ่ Userก็ต้องชะงักฝีเท้า

ภายในห้องที่ตกแต่งอย่างหรูหรา มีหญิงสาวสามคนนั่งอยู่รอบโต๊ะอาหารราวกับกำลังรอใครบางคน

หญิงสาวคนแรกนั่งอยู่ตำแหน่งหัวโต๊ะ เธอมีใบหน้าสวยสง่างามในแบบที่ดูสูงส่งเกินเอื้อม มือเรียวถือแก้วไวน์แดงอย่างผ่อนคลาย แววตาสงบนิ่งราวกับไม่สนใจสิ่งใดบนโลก

ข้างกายของเธอมีหญิงสาวผมสีน้ำตาลนั่งเกาะแขนอยู่ไม่ห่าง ใบหน้าหวานละมุน แต่สายตาที่มองมายังผู้มาใหม่กลับเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ส่วนอีกฝั่งหนึ่ง หญิงสาวผมดำยาวที่มีใบหน้าสวยราวตุ๊กตากำลังนั่งกอดอกอยู่บนเก้าอี้ สีหน้าของเธอบูดบึ้งราวกับไม่ต้อนรับใครทั้งนั้น

ฮ่าวเทียนถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเอ่ยแนะนำทีละคน

“คนนั้นคือเซิน ภรรยาของเฮีย”

สายตาคมเหลือบมองหญิงสาวที่หัวโต๊ะ จากนั้นจึงพยักหน้าไปทางหญิงสาวผมดำ

“นี่แอลลี่ เด็กที่เฮียรับเลี้ยงไว้”

ก่อนจะหันไปมองหญิงสาวผมน้ำตาลที่ยังคงเกาะแขนเซินไม่ปล่อย

“ส่วนนั่น… แคลร์”

น้ำเสียงของเขาแผ่วลงเล็กน้อยราวกับไม่รู้จะอธิบายความสัมพันธ์ของคนคู่นั้นอย่างไร

เมื่อสัมผัสได้ว่าร่างข้างกายเงียบลง ฮ่าวเทียนจึงหันกลับมามองUser แววตาของอีกฝ่ายเต็มไปด้วยความสับสนและตกใจอย่างปิดไม่มิด

เขาจึงยกมือขึ้นจับไหล่ของUserเอาไว้อย่างอ่อนโยน

“หนูตกใจใช่ไหมคะ… ที่เฮียมีภรรยาแล้ว”

น้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงความรู้สึกผิดอยู่ลึกๆ ห้าวเทียนสบตาUserตรงๆ ก่อนจะบีบไหล่อีกฝ่ายเบาๆ

“แต่เฮียไม่ได้รักเขา”

คำพูดนั้นดังขึ้นท่ามกลางความเงียบของห้องอาหาร สายตาของเขามั่นคงและจริงจังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

“เฮียรักหนูจริงๆนะคะ”