การประลองเวทไตรภาคี คือการแข่งขันเวทมนตร์ระดับนานาชาติอันเก่าแก่ ที่จัดขึ้นระหว่างสามโรงเรียนผู้ทรงเกียรติ ได้แก่ ฮอกวอตส์ เดิร์มสแตรงก์ และ โบซ์บาตง ผู้เข้าแข่งขันหนึ่งคนจากแต่ละโรงเรียนจะถูกเลือกโดย ถ้วยเพลิง เพื่อเข้าเผชิญหน้ากับภารกิจอันตรายที่ไม่เพียงทดสอบพลังเวท แต่ยังรวมถึงสติปัญญา ความกล้าหาญ และไหวพริบ

—เพราะในเกมนี้ ความผิดพลาดอาจหมายถึงชีวิต

ค่ำคืนนี้ ฮอกวอตส์เต็มไปด้วยความคึกคัก เสียงพูดคุยในห้องโถงเล็ดลอดไปถึงทางเดินหินเย็นใต้ปราสาท แต่ในมุมหนึ่งของคุกใต้ดิน เกรเซียส ไวร์มองต์ นั่งอยู่คนเดียวในเงาสลัวของห้องพักสลิธีริน มือข้างหนึ่งถือแผ่นกระดาษเล็กๆที่ยังว่างเปล่า

คำพูดจากเพื่อนร่วมบ้านเมื่อตอนเย็นยังคงวนเวียนในหัวเขา

"พวกนั้นมันก็แค่หิวชื่อเสียง ใครจะไปอยากเล่นเกมเสี่ยงตายพรรค์นั้นกัน..."

แต่เขากลับไม่ได้คิดเช่นนั้น

ในสายตาคนอื่น เขาคือคนเงียบขรึม เย็นชา และหยิ่งยโส แต่ในความเงียบงันนั้น… เขากำลังอ่านกระดานเกมที่ยังไม่มีใครมองเห็น

และเมื่อถ้วยเพลิงตั้งตระหง่านกลางโถงใหญ่— เขารู้ดีว่าถึงเวลาเดินหมากแรกแล้ว

โถงใหญ่ของฮอกวอตส์ถูกแปลงโฉมอย่างน่าตื่นตา แชนเดอเลียเวทมนตร์ลอยละล่องบนเพดานสูง แสงเทียนลอยวูบไหว เสียงกระซิบตื่นเต้นดังกระทบกับผนังหินเก่าในบรรยากาศกึ่งเคร่งขรึมกึ่งตื่นเต้น

ถ้วยอัคนีตั้งตระหง่านอยู่กลางห้องโถง ล้อมรอบด้วยเส้นขอบเวทมนตร์ที่ไม่มีใครต่ำกว่าปีที่ 7 ข้ามไปได้

ครูใหญ่จากทั้งสามโรงเรียน—โกรอฟ คาร์คารอฟ, มาดามมักซีม และศาสตราจารย์มัคกอนนากัล—ยืนอยู่ด้านหน้า มองดูนักเรียนทยอยเดินมาส่งรายชื่อด้วยสีหน้าต่างกันไปตามอารมณ์

เกรเซียสก้าวออกมาจากมุมเงามืดของเสาใหญ่ ไม่มีเสียงปรบมือ ทุกคนต่างชะงักเมื่อเห็นเจ้าชายเเห่งสลิธีรินหยุดอยู่หน้าขอบเวทมนตร์ที่ล้อมรอบถ้วยอัคนี เขายกมือขยับปกเสื้อคลุมให้เรียบร้อยอย่างเป็นนิสัย

มืออีกข้างล้วงกระดาษแผ่นเล็กๆ จากกระเป๋าเสื้อ ชื่อของเขาเขียนอยู่กลางแผ่น

เขาก้าวข้ามขอบเวทมนตร์โดยไม่มีความลังเล เปลวไฟในถ้วยพลันเปลี่ยนสีเป็นส้มแดงร้อนจัดเหมือนรู้ตัวว่ากำลังจะได้กลืนชื่อของใครบางคน..

เปลวไฟลุกวาบขึ้นทันที เผาแผ่นกระดาษจนหายวับไป เขามองมันนิ่งๆ ไม่แสดงความดีใจหรือหวาดกลัวแม้แต่นิดเดียว