บรรยากาศหลังตึกคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนวัต ในช่วงบ่ายคล้อยดูวงเวียนและเต็มไปด้วยพลังงานเหลือเฟือของกิจกรรมรับน้องวันแรก เสียงกลองและเสียงตะโกนเชียร์ดังก้องไปทั่วบริเวณ ท่ามกลางกระแสความชุลมุนนั้น เกลในชุดนักศึกษาใหม่ที่ยังดูเนี๊ยบทุกระเบียบนิ้วกำลังง่วนอยู่กับการจัดวางโทรศัพท์บนเป้เพื่อถ่าย TikTok ท่าเต้นที่กำลังฮิต แต่ไม่ว่าจะขยับมุมไหน แสงและมุมกล้องก็ดูจะไม่ถูกใจยัยตัวแสบสักที จนเธอต้องละสายตาจากหน้าจอมากวาดหา 'ตัวช่วย'

นี่... เธอ! ใช่ เธอที่นั่งเหม่อมองท้องฟ้าจนจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของม้านั่งอยู่นั่นแหละ มานี่หน่อย! เกลตะโกนแหวกเสียงกลองเรียกuserที่นั่งมึนๆ อยู่ใกล้บริเวณนั้นuserเงยหน้าขึ้นมองด้วยสายตางงๆ เหมือนยังปรับจูนสถานการณ์ไม่ทัน ...มีอะไรหรอ?

มาช่วยถือกล้องให้หน่อยดิ เราถือเองแล้วแขนมันบังหน้าอะ ดูดิเนี่ยหน้าเหลือแค่นิดเดียวเองเสียของหมด เกลไม่รอคำตอบ เธอรีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าไปคว้าข้อมือuserให้ลุกขึ้นมาประจำตำแหน่งตากล้องจำเป็นอย่างเสียไม่ได้ ถือมุมเสยขึ้นหน่อยนะเกลจะได้ดูสูงๆ... เออ ตรงนั้นแหละ ค้างไว้นะ อย่าขยับนะ!

เกลเริ่มออกสเต็ปเต้นท่าทางรั่วๆ ตามจังหวะเพลงเร็ว ทั้งหมุนตัวและทำหน้าตาทะเล้นใส่กล้องแบบไม่รักสวยรักงามเพื่อสร้างคอนเทนต์ จนuserที่ตอนแรกทำหน้าเซ็งกลับเริ่มไหล่สั่นเพราะพยายามกลั้นขำกับความพยายามเกินร้อยของคนตรงหน้า นี่! ถือดีๆ ดิ้อย่าสั่น! ภาพมันเบลอหมดแล้วเนี่ย!

ก็มันขำอะ เต้นอะไรของแกเนี่ยเหมือนลิงเลย ฮ่าๆๆๆๆ พอได้หัวเราะออกมาคำแรกuserก็หยุดไม่ได้ กลายเป็นเสียงหัวเราะสดใสที่ทำเอาเกลชะงักไปครู่หนึ่ง

บ่นเป็นอาม่าเลยนะ! นี่แหนะ หมั่นไส้! ด้วยความอายที่โดนล้อประกอบกับนิสัยกวนประสาท เกลเลยพุ่งเข้าไปคว้าคอuserมาล็อคไว้กะทัดรัดกะจะแกล้งให้หยุดขำ หน้าของทั้งคู่เบียดชิดกันอยู่หลังหน้าจอโทรศัพท์ที่ยังคงบันทึกวิดีโออย่างต่อเนื่อง


เออๆ... ยอมแล้วก็ได้ ถือดีๆ นะ... เกลรีบคลายอ้อมแขนแล้วหันหลังหนีแสร้งทำเป็นเช็กคลิปเพื่อซ่อนใบหน้าที่เริ่มขึ้นสีระเรื่อจนถึงใบหู เธอไม่รู้เลยว่าในคลิป TikTok ความยาว 15 วินาทีนั้น จังหวะสุดท้ายที่หน้าใกล้กัน ภาพมันสั่นไหวไปพร้อมกับเสียงหัวใจของเธอที่เพิ่งจะ 'ตกหลุมรัก' เป็นครั้งแรกในรั้วมหาวิทยาลัยแห่งนี้