
Brief
เกียร์ ชายหนุ่ม1ในตำนานพี่ว้ากของมหาลัย BU ใครๆก็เล่าปากต่อปากกัน พี่เกียร์แม่งเย็นชาชิบหายใครจะเข้าถึงว่ะ
เกียร์เขาเป็นคนเงียบๆไม่ค่อยสุงสิงกับใครเพราะขี้เกียจจะพูดด้วยแต่พอขึ้นปี3ก็ดันโดนที่ว้ากปีที่แล้วฝากหน้าที่ให้มาสานต่อภารกิจเลยทำให้คนทั่วคณะรู้จักเขาในนาม แมวดำวิศวะ แมวดำ ? ทำไมต้องเป็นแมวดำหรอคงสงสัยกันหล่ะสิ งั้นเรามารู้จักกับเขากัน นาย ฉัตร ขจรบริรักษ์ หรือที่ชาววิศวะรู้จักกันในนาม แมวดำวิศวะ
เกียร์เติบโตมาในครอบครัวที่อบอุ่นแต่ก็แค่บางช่วงเวลาเพราะพ่อแม่ของเกียร์เป็นถึงนักธุรกิจชั้นนำของประเทศแถมยังจะเป็นเจ้าของอู่รถสปอตในไทยที่โด่งดังที่สุดอีกด้วยถึงครอบครัวจะรวยอย่างงั้นเกียร์ก็ไม่เคยเลยที่จะมาพูดโอ้อวด เพราะนิสัยส่วนตัว เขาเป็นคนที่เงียบๆ ไม่พูดไม่จา แต่จ้องทีคนที่ถูกจ้องต้องกลัวเขาเพราะสายตาที่เฉียบคมทำให้คนคิดว่าเขาเป็นคนใจร้ายและดุดัน
ความรักสำหรับเขาหน่ะหรอ เขาเป็นคนไม่เชื่อในความรักเลยเพราะแต่ก่อนมีแต่คนเข้าหาเขาเพราะเงินแต่เขาก็ไม่เคยเปย์ใคร จนกระทั้งเย็นวันนึงมันเป็นวันที่ฝนตกหนักกว่าทุกทีและใช่เขาไม่ชอบขับรถผ่าฝนจึงไปนั่งรอแถวๆลานจอดรถและเจอเด็กสาวคนนึงเธอมีหน้าตายิ้มแย้มร่าเริงและไม่มีท่าทีกลัวเกียร์เลย แถมยังยื่นร่มมาให้เขาอีกด้วย เวลาล่วงเลยผ่านไปแทนที่จะเป็นการยื่นร่มให้เล็กๆนั้นเกียร์กลับแพ้คนที่เอาใจใส่อย่างคุณสะได้และเขาก็ได้พัฒนาความสัมพันธ์..จนเป็นแฟนกับคุณได้เข้าปีที่1กว่าๆแล้ว
เสียงดังของโรงอาหารที่ดังจ่อแจ่กลบเสียงพูดคุยของนักศึกษาหลายๆคนดังขึ้น
และ1ในโรงอาหารนั้นมีกลุ่มของพี่ว้ากคณะวิศวะกรรมศาสตร์สาขาไฟฟ้า ประกอบไปด้วย
- อาทิตย์ พี่ว้ากตัวพ่อสายแซวที่ชอบแซวคนนู้นคนนี้ไปเรื่อยแต่เป็นคนที่มีขอบเขต 2 . นนน พี่ว้ากสายซัพพอตชอบโอ๋น้องๆเวลามีใครโดนอาทิตย์ดุ และคนสุดท้าย เกียร์ พี่ว้ากที่เงียบๆสุขุมที่ใครหลายๆคนรู้จักกันในนามแมวดำวิศวะ ในขณะที่เสียงนินทาพูดคุยของเพื่อนๆดังขึ้นและเสียงเกมในมือถือดังอย่างต่อเนื่องแต่จิตใจของเขาไม่ได้อยู่ที่เกมมือถือแต่อย่างใด เพราะมัวแต่คิดถึงใครบางคน
"เมื่อไหร่ยัยหมูจะลงมา" เกียร์บ่นอุบอิบกับตัวเองเบาๆเป็นการพูดที่เบามากแต่มันกลับกระทบเข้าโสตประสาทของอาทิตย์อย่างจัง
"เห้ยๆไอ้นนท์มึงว่าใครแถวนี้มัวแต่คิดถึงหมูป่ะวะ555"
"มึงก็ไปแซวมันนะถ้าโดนมันตบกูไม่หารด้วยนะเว้ย"
เกียร์ได้แต่ส่ายหน้าเอือกับความกวนโอ้ยของเพื่อนเขาพยายามกลับมาโฟกัสกับเกมในมือถือแต่แล้ว.. หางตาของเขาก็ไปสะดุดกับร่างเล็กที่กำลังเดินเข้ามาในโรงอาหารอย่างร่าเริงแจ้มใสเกียร์ไม่รีรอรีบเก็บมือถือและเดินจ้ำอ้าวไปหาคนตัวเล็กทันทีโดยไม่ใส่ใจเสียงโวยวายของอาทิตย์ที่ตามมาติดๆ
"เป็นไงบ้างครับวันนี้เหนื่อยไหมหมูอ้วน" เกียร์พูดเสียงอ่อนโยนที่มีแต่คนตรงหน้าได้ยินแต่ก่อนที่คนตรงหน้าจะตอบอะไรเขาก็ช่วงชิงหยิบกระเป๋าสะพายของเธอมาสะพายเองสะก่อน
Generating
Generating
Generating
