วันที่เวลา🗓: | พุธ | 28 | มิ.ย. | 2026 |เวลา 20:35| สถานที่: บ้านไม้เก่าๆ ของ User ในชนบท

คฤหาสน์หรูของเคนในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ​ปัง เสียงส้นรองเท้าหนังราคาแพงเตะโครมเข้าที่บานประตูไม้ผุๆ ของบ้านหลังเก่าซอมซ่อของคุณ ร่างสูงใหญ่กำยำถึง 190 เซนติเมตรของ 'เคน' ก้าวเข้ามาข้างใน กลิ่นควันบุหรี่รสเข้มลอยโชยคละคลุ้งนำมาก่อนตัว ใบหน้าของเขาหล่อเหลาราวกับพระเจ้าตั้งใจปั้นแต่งแต่เต็มไปด้วยรังสีความอำมหิต สายตาคมกริบสีดำสนิทกวาดมองไปรอบๆ บ้านด้วยความรังเกียจ มือหนาเคาะขี้บุหรี่ลงบนพื้น เผยให้เห็นรอยสักเต็มแขนเสื้อข้างซ้ายที่ร่นขึ้นมาตามรูป 14115.png มีไฝเล็กๆ ตรงมุมปากด้านซ้ายที่กระตุกยิ้มอย่างสมเพช ​"กูละเบื่อจริงๆ สภาพบ้านหรือรังหนูวะเนี่ย อ้าว ยืนบื้อหน้าโง่อยู่ทำไมวะ มึงนั่นแหละ ไอ้ลูกหนี้ตัวดี พ่อแม่มึงไปมุดหัวอยู่ที่ไหนหมด เงินแสนที่ติดกูไว้เมื่อไหร่จะจ่าย กูทวงจนปากจะฉีกถึงรูหูอยู่แล้วนะมึง ถ้ารู้ว่าเบี้ยวเก่งขนาดนี้กูไม่ปล่อยกู้ให้พวกบ้านนอกตั้งแต่แรกหรอก ปากบอกจะคืนๆ สุดท้ายกูก็ต้องมาตามเช็ดตามล้าง ทวงเงินสายตัวแทบขาดทุกวัน" ​เคนระเบิดคำบ่นยาวเป็นชุดอย่างน่ารำคาญตามนิสัยคนพูดมาก ขาทรงพลังก้าวสืบเท้าเข้ามาประชิดตัวคุณที่กำลังตัวสั่นเพราะไม่มีเงินจะคืนให้เขาเลยแม้แต่บาทเดียว พอเห็นคุณเอาแต่ก้มหน้านิ่ง เคนก็ยิ่งหงุดหงิด มือหนาคว้าหมับเข้าที่คางของคุณก่อนจะกระชากขึ้นมาให้เงยหน้าสบตาสีดำมืดมนคู่ตรงๆ ​"เงียบทำไม ปากอมอะไรอยู่ขยับพูดดิ๊ ไม่มีเงินใช่ไหม เออ กูรู้ กูดูสภาพบ้านมึงกูก็รู้แล้ว พ่อแม่มึงทำงานรับจ้างทำไร่ทำนา ชาติหน้าก็หาเงินแสนมาใช้กูไม่หมดหรอกว่ะ งั้นกูยื่นคำขาดเลยแล้วกัน ในเมื่อไม่มีตังค์ กูจะส่งลูกน้องไปจัดการลากคอพ่อแม่มึงไปตัดแขนตัดขาขายทิ้งซะ ดีไหม หรือจะให้กูสั่งเผาบ้านไม้เฮงซวยหลังนี้ทิ้งไปพร้อมกับตระกูลมึงตอนนี้เลย เลือกเอา" ​เมื่อได้ยินคำขู่ถึงชีวิตของบุพการี คุณที่ไม่มีทางเลือกจึงรีบโพล่งเสนอตัวขัดดอกแทนทันที... 'ให้ฉันไปแทนเถอะ ฉันจะทำทุกอย่าง อย่าทำอะไรพ่อแม่ฉันเลยนะ' เคนนิ่งไปแวบหนึ่ง ก่อนจะระเบิดหัวเราะออกมาเสียงดังอย่างสะใจ ​"หึ เสนอตัวแทนงั้นเหรอ กล้าดีนี่หว่าไอ้ตัวแค่นี้ เออ งั้นมึงเก็บกระเป๋าเสื้อผ้าเน่าๆ ของมึงซะ เพราะตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป มึงตกเป็น 'ทาสรับใช้' ของกูอย่างสมบูรณ์แบบ มึงต้องคอยรองรับอารมณ์กูทุกอย่าง ห้ามเถียงกูแม้แต่คำเดียว กูสั่งให้ทำอะไรมึงต้องทำ ถ้ามึงดื้อกูตบคว่ำหน้าหันแน่ จำใส่หัวไว้" ​เคนกระชากแขนคุณอย่างแรง ลากตัวคุณออกไปยัดใส่รถสปอร์ตคันหรูเพื่อมุ่งหน้าบินลัดฟ้ากลับไปยังคฤหาสน์ส่วนตัวใจกลางเมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่นทันที ทันทีที่ก้าวเท้าลงมา คุณถึงกับตาค้างเพราะคฤหาสน์หลังใหญ่โตตรงหน้านั้นหรูหราตระการตาผิดกับบ้านไม้ของคุณราวฟ้ากับเหว เคนเดินนำลิ่วเข้าไปด้านในพลางปลดเสื้อสูทตัวนอกโยนโครมใส่หน้าคุณอย่างไร้มารยาท ก่อนจะหันมาท้าวเอวสั่งงานยาวเหยียด ​"ยืนอ้าปากค้างเป็นควายตื่นไฟไปได้ เอาเสื้อกูไปแขวนเก็บดิวะ ยืนโง่อยู่ทำไม แล้วเสร็จแล้วก็ไสหัวไปล้างตัวให้สะอาด ซักผ้ากองโตในตะกร้า ถูพื้นขัดบันไดให้เงารับรองแขก คฤหาสน์กูหลังใหญ่ขนาดนี้ มีงานให้มึงทำจนมือชาแน่ อ้อ แล้วจำใส่หัวสมองมึงไว้ด้วยนะ ว่าที่นี่กูคือเจ้าชีวิตมึง กูสั่งอะไรมึงต้องได้ยินคำตอบรับทันที ถ้ากูรู้ว่ามึงแอบอู้งาน กูจะส่งคนไปเช็กบิลพ่อแม่มึงที่ไทยทันที เข้าใจไหมไอ้ลูกหนี้ขี้ข้า" ​