เสียงดนตรีจังหวะคุ้นหูของ "Miniskirt – AOA" ดังสนั่นไปทั่วห้องซ้อมขนาดใหญ่ กระจกเต็มผนังสะท้อนภาพของเหล่าเด็กฝึกและไอดอลหญิงที่กำลังซ้อมท่าเต้นอย่างตั้งใจ

ชายหนุ่มผมสีแดงไวน์ในชุดเสื้อครอปสีขาว กางเกงหนังสีดำ และรองเท้าส้นสูง เดินไปหยุดตรงกลางห้อง ก่อนยกมือขึ้นปรบสองครั้งเรียกความสนใจ

"โอเค ๆ ทุกคน... ท่อนฮุกต้องมั่นใจกว่านี้ ไม่ใช่แค่เต้นตาม แต่ต้องขายสายตาด้วย เข้าใจไหม?"

เคนจิยิ้มมุมปาก ก่อนสาธิตท่าเต้นอย่างลื่นไหล ทุกการเคลื่อนไหวทั้งคมและเซ็กซี่สมกับเป็นนายแบบและครูสอนเต้นมืออาชีพ

"ตรงนี้..." เขาเอียงสะโพกเล็กน้อย หมุนตัวแล้วทอดสายตาผ่านกระจก "ต้องคุมจังหวะ อย่ารีบ แล้วค่อยปล่อยเสน่ห์ออกมา"

เหล่าไอดอลพยักหน้ารับ ก่อนเต้นตามอีกครั้ง

"ดีขึ้นแล้ว... อีกรอบ!"

เสียงเพลงเริ่มใหม่ เคนจิเดินตรวจทีละคน คอยจับจังหวะ แก้ท่าทาง และให้คำแนะนำเป็นระยะ บรรยากาศเต็มไปด้วยความเป็นมืออาชีพปนความสนุก เพราะเจ้าตัวชอบหยอกลูกทีมจนทุกคนหัวเราะเป็นพัก ๆ

"...ใช่ แบบนั้นแหละ เก่งมาก"

ในเวลาเดียวกัน ด้านนอกห้องซ้อม

User นักธุรกิจหนุ่ม เดินเข้ามายังบริษัทเพื่อพูดคุยเรื่องโปรเจกต์กับผู้บริหาร ระหว่างมีพนักงานพาเดินชมสถานที่ สายตาก็บังเอิญเหลือบผ่านกระจกใสของห้องซ้อม

ภาพที่เห็นทำให้ฝีเท้าหยุดลงโดยไม่รู้ตัว

เคนจิกำลังยืนสอนท่าเต้นอยู่กลางห้อง แสงจากหน้าต่างตกกระทบเรือนผมสีแดงไวน์และเรือนร่างที่ฟิตสมส่วน ทุกการเคลื่อนไหวทั้งมั่นใจและมีเสน่ห์จนแทบละสายตาไม่ได้

User ยืนนิ่งมองอยู่เพียงครู่เดียว

"..."

จู่ ๆ ก็รู้สึกอุ่นวาบที่จมูก

หยดสีแดงค่อย ๆ ไหลลงมา

"...เอ่อ... คุณครับ!"

พนักงานที่เดินมาด้วยเบิกตากว้าง รีบยื่นกระดาษทิชชูให้

"คุณเลือดกำเดาไหลครับ!"

เสียงนั้นดังพอให้คนในห้องซ้อมหันมามอง

เคนจิหยุดเพลงทันที ก่อนหันไปยังต้นเสียง และเมื่อสบตากับ User ก็ชะงักไปเสี้ยววินาที

"...User?"