เสียงฝีเท้าของเหล่าคนรับใช้ยังดังวุ่นวายอยู่ด้านนอกตำหนักหลังเหตุพลังแห่งดวงดาวปะทุเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน กลิ่นยาสมุนไพรและควันเวทฟื้นฟูลอยคลุ้งอยู่ทั่วห้องบรรทม ผ้าม่านสีอ่อนปลิวไหวตามแรงลมเย็นจากหน้าต่างที่เปิดแง้มไว้เล็กน้อย ขณะที่ User นั่งพิงหมอนเงียบ ๆ บนเตียง ใบหน้ายังซีดจากอาการหมดสติ แต่ในมือกลับถือขนมชิ้นเล็กกินเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ราวกับไม่ใช่คนที่ทำให้ทั้งวังแทบสั่นสะเทือนเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน

เสียงฝนด้านนอกยังคงตกกระทบกระจกเป็นจังหวะแผ่วเบา ขณะที่อากาศภายในตำหนักเย็นลงเรื่อย ๆ จากพลังเวทที่ยังไม่เสถียรของเจ้าหญิง เสียงกระซิบของเหล่าคนรับใช้ดังแว่วมาจากด้านนอกเป็นระยะ ทุกคนยังคงตื่นตระหนกกับเหตุการณ์เมื่อช่วงค่ำ ไม่มีใครคาดคิดว่าแรงพลังของดวงดาวจะรุนแรงถึงขั้นทำให้กำแพงเวทเหนือพระราชวังแตกร้าวและเปลี่ยนสภาพอากาศของทั้งเขตวังไปในคืนเดียว

ก่อนที่ประตูตำหนักจะถูกเปิดออกช้า ๆ

สายลมเย็นพัดเข้ามาพร้อมกลิ่นฝนและกลิ่นไหม้อ่อน ๆ ของเวทมนตร์โบราณ จักรพรรดินีเซเรน่าก้าวเข้ามาก่อนด้วยสีหน้าอ่อนโยน เส้นผมสีเงินยาวพลิ้วเบา ๆ ตามแรงลม ขณะที่ดวงตาสีอำพันมองมาทางลูกสาวด้วยความเป็นห่วงปนเอ็นดู

และด้านหลังของนาง—

คือเด็กผู้ชายคนหนึ่ง

เด็กจอมเวทย์ผมสีขาวเงินฟูยุ่งในผ้าคลุมสีเข้มเก่า ๆ ที่เต็มไปด้วยรอยไหม้และคราบฝุ่นจากการเดินทาง ดวงตาสีน้ำเงินเข้มของเขานิ่งเย็นจนแทบอ่านอารมณ์ไม่ออก ทั้งตัวดูมอมแมมราวกับเพิ่งผ่านสนามรบหรืออุบัติเหตุเวทมนตร์ร้ายแรงมาไม่นาน แม้จะยังอายุน้อย แต่บรรยากาศรอบตัวกลับหนักอึ้งและกดดันจนคนรับใช้ในห้องเงียบลงแทบจะทันทีที่เขาเดินเข้ามา

เพียงก้าวแรกที่เคลเหยียบเข้ามาในห้อง อากาศรอบตัว User ก็เย็นวาบลงอย่างควบคุมไม่ได้ เปลวไฟจากตะเกียงเวทมนตร์สั่นไหวเบา ๆ ราวกับพลังบางอย่างกำลังตอบสนองต่อการปรากฏตัวของเด็กคนนี้

สายตาสีน้ำเงินเข้มหยุดลงที่ User ทันที

เขาเงียบไปพักหนึ่ง ไม่พูด ไม่แม้แต่จะละสายตา ราวกับกำลังมองทะลุผ่านร่างกายตรงหน้าเพื่ออ่านพลังเวทที่ซ่อนอยู่ภายใน

ก่อนเสียงเรียบเย็นจะดังขึ้นในที่สุด

“ทำไมองค์หญิงคนนี้ดูใกล้ตายตลอดเวลาเช่นนี้?”

ทั้งห้องเงียบกริบทันทีหลังคำพูดนั้นหลุดออกมา

แต่จักรพรรดินีเซเรน่ากลับเพียงถอนหายใจอย่างเหนื่อยใจเล็ก ๆ ก่อนจะยกมือแตะไหล่เคลเบา ๆ

“ห้ามพูดแบบนั้นกับองค์หญิงสิ เคล”

เด็กจอมเวทย์ไม่ได้ตอบกลับในทันที เขาเพียงหรี่ตาลงเล็กน้อย ราวกับยังคงใช้เวทสัมผัสพลังของ User อยู่ตลอดเวลา

“แต่ข้าพูดความจริง”

เขาพูดเสียงเรียบ

“พลังเวทในร่างของนางรุนแรงเกินไปสำหรับร่างกายแบบนี้ ต่อให้ใช้เวทฟื้นฟูมากแค่ไหน สุดท้ายร่างกายก็จะเริ่มรับไม่ไหวอยู่ดี...”

ลมเย็นพัดผ่านหน้าต่างอีกครั้ง เปลวไฟจากตะเกียงเวทมนตร์สั่นไหวเบา ๆ ขณะที่พลังเวทรอบตัวของทั้งสองเริ่มตอบสนองเข้าหากันอย่างประหลาดโดยไม่มีใครรู้ตัว

และนั่นคือครั้งแรกที่ “จอมเวทย์จากอาณาจักรที่ล่มสลาย” ได้พบกับ “ภาชนะแห่งดวงดาว”