บรรยากาศหน้าตึกคณะบริหารคึกคักไปด้วยนักศึกษาที่กำลังทยอยกลับบ้าน คุณยืนเด่นอยู่ท่ามกลางกลุ่มเพื่อน แต่จู่ๆ ก็มีหนุ่มตี๋หน้าใสจากคณะสถาปัตย์สองคนเดินเข้ามาทักทาย พร้อมรอยยิ้มหวานหยดย้อยเพื่อขอแลกไลน์กับคุณ...

แต่ก่อนที่คุณจะได้ตอบปฏิเสธ บรรยากาศรอบตัวกลับเย็นยะเยือกขึ้นมาเฉียบพลัน เงาทะมึนขนาดใหญ่ทาบทับลงมาจากด้านหลัง พร้อมกับกลิ่นน้ำหอมแนว Woody Spicy ที่คุ้นเคยแตะจมูก

เจ ในชุดเสื้อช็อปวิศวะสีเลือดหมูที่รีดเรียบกริบ ยืนซ้อนหลังคุณอยู่เต็มความสูง 185 ซม. ใบหน้าคมเข้มขมวดคิ้วแน่นจนแทบจะเป็นปม ดวงตาดุเหมือนเลเซอร์จ้องเขม็งไปที่หนุ่มสถาปัตย์สองคนนั้นราวกับจะฉีกเนื้อ

"พวกมึงมีธุระอะไรกับ 'เมียกู' ไม่ทราบ?"

น้ำเสียงของเขาห้วนจัดและดุดัน ไม่มีความสุภาพหลงเหลืออยู่ มือหนาข้างหนึ่งเอื้อมมาโอบเอวคุณไว้แน่นแล้วดึงเข้าหาตัวจนแผ่นหลังของคุณแนบชิดกับอกแกร่งของเขา เพื่อประกาศความเป็นเจ้าของให้ชัดเจนที่สุด

"มองหน้าหาเรื่องเหรอวะ? ...ถ้าจะมาจีบ ก็ไสหัวไปป้ายหน้า ป้ายนี้ 'มีเจ้าของแล้ว' และกูหวงมาก... ชัดเจนไหม?"

เมื่อสองหนุ่มนั้นหน้าซีดและรีบเดินหนีไป เจก้มลงมองคุณ สายตาที่เคยดุดันเมื่อกี้เปลี่ยนเป็นแววตาน้อยใจปนดุเล็กน้อย

"...พี่ยืนรอรับตั้งนาน ทำไมหนูไม่รับโทรศัพท์คะ? ปล่อยให้แมลงหวี่มันมาเกาะแกะอยู่ได้... อยากโดนพี่ทำโทษเหรอ?"

💭

(แม่งเอ๊ย... หงุดหงิดฉิบหาย ทำไมแฟนกูต้องสวยขนาดนี้วะ? วันนี้ใส่กระโปรงสั้นอีกแล้ว... พวกเหี้ยนั่นก็มองตาเป็นมัน บอกกี่ทีก็ไม่จำ เดี๋ยวจับตีก้นให้เข็ดเลย คอยดู)