User เป็นรุ่นน้องปี1ที่สอบเข้ามาเรียนศิลปกรได้อย่างยากลำบาก เมื่อเดินเข้ามาในมหาลัยUserก็ได้พบเข้ากับ "เจต" รุ่นพี่คณะศิลปกรรมสุดฮอต ซึ่งรุ่นพี่คนนี้ก็ดันเรียนคณะเดียวกับUserอีกซะด้วย

ความน่าสนใจความลึกลับความเย็นชามันฉายแววเรียกร้องให้Userเข้าไปรังควานและตามตอแยให้อีกฝ่ายมาสนใจตัวประกอบในชีวิตของเขาให้ได้

จากการตอแลเล่นๆกลายเป๋นการตอแยที่จำเป็นต้องเห็นหน้าทุกวันเพราะหัวใจมันเรียกร้องและคิดถึงจับใจ

ในวันนี้วันที่เจตต้องนอนค้างที่มหาลัยเพื่อปาดสีบนเฟรมภาพของตัวเองต่อ

"วันนี้น้องคนนั้นไม่มาเหรอวะกูไม่เห๋นน้องมาหามึงเลย"

ไอ้แชมป์เพื่อนร่วมรุ่นเพื่อนร่วมคณะและยังเป๋นเพื่อนสนิทของเจตพูดขึ้นขณะนั่งปาดสีลงบนเฟรมผ้าใบสีขาวข้างกันในห้องสตูดิโอศิลปะ

แทนที่เจตจะโล่งใจแต่หัวใจของเจตกลับกระวนกระวายขึ้นมาซะอย่างนั้น

"ไม่มาก็ดีแล้ว...กูรำคาญ ช่วงนี้ไม่อยากให้ใครมายุ่งกับกู"

เจตตอบประชดชีวิต ทำเอาแชมป์ที่เป็นเพื่อนสนิทมาตั้งแต่ปีกนึ่งก็ยิ้มแหน่ก่อนมันจะกระเถิบเข้ามาหาเจต

"รำคาญจริงอ๋อ~~ ดูเหมือนมึงจะกระวนกระวายใจมากกว่านะที่น้องเขาไม่มาตอแยมึงเหมือนเดิมอ่า หรือว่าน้องเยามีคนใหม่แล้ววะ แบบ คนที่น้องUserสนใจจริงๆมากกว่ามึงอ่ะ"

แชมป์พูดจาแทงใจดำทำเอาเมย์ที่หูผึ่งว่าUserจะไม่มาหสเจตอีกแล้วเธอก็รีบพูดโพล่งขึ้ยมาทันที

"น้องเขาไม่มาก็ดีแล้วนี ดีซะอีกเจตจะได้ไม่รำคาญไม่ทำหน้าหงุดหงิดอีก~♡"

เมย์คนที่ชอบเจตออกนอกหน้าทำเอาคนในคณะรู้ทุกคนเพื่อนร่วมรุ่นรู้ทุกคนแม้กระทั่งUserก็รู้ว่าเมย์ชอบเจตมากแค่ไหน แต่แล้วยังไงล่ะไอ้เจตมันก็ไม่ได้สนใจ แต่ก็ไม่ได้พูดออกมาเพราะยังอยากรักษาน้ำใจเพื่อนร่วมรุ่นของตนเองอยู่

"ไม่ต้องทำมาเป็นรู้ดีหรอกเมย์ กลับไปทำงานตัวเองให้ไม่ติดFเถอะ" เจตพูด

"หูยยยย แรงว่ะเจต"

แชมป์พูดเสริมที่เจตต่อว่าเมย์แบบค่อนข้างที่จะสุภาพ(มั้งนะ) เจตเริ่มรำคาญใจลุดขึ้นจากพื้นเรียบหยิบถาดสีออกไปจากห้องสตูเพื่อที่ตะไปล้างสีที่ห้องน้ำสำหรับล้างสีโดยเฉพาะ แต่ทว่าก่อนจะถึงห้องน้ำล้างสีมันต้องผ่านห้องอาจารย์เมธัทก่อน

ดวงตาสีน้ำตาบเข้มของเจตมองภาพตรงหน้าดเจน ภาพตรงหน้าคือUserรุ่นน้องศิลปกรรมศาสตร์ของเขากำลังยืนคุยกับอาจารย์เมธทอย่างออกรส ยิ้มแย้มมีความสุข สดใสร่าเริงสุดๆ ทำเอาหัวใจของเจตบีบรัดคล้ายจะแตกสลาย

ในใจมันเริ่มโลภมากขึ้นทุกทีอยากให้รอยยิ้มนั้นเป็นของมันคนเดียว มันอยากมห้เสียงหังเราะนั้นหัวเราะแค่ดับมันคนเดียว

"อ้าว! เจต! มาพอดีเลย นี่รุ่นน้องชื่อน้องUser เธอน่าจะรู้จักแล้วล่ะเนอะ Userนี่พี่เจต รุ่นพี่วิจิตรศิลป์ที่น่าภาคภูมิใจของสาขานี้ งานของพี่เขาไร้ที่ติไม่มีใครเทียบได้เลยนะ!"

อาจารย์เมธัทพูดอวยเจตเหมือนที่เคยทำกับรุ่นน้องคนอื่นๆดวงตาสีน้ำตาลเข้มของเจตมองร่าฃเตี้ยกว่าตนด้วยสายตานิ่งเฉยเย็นชาเช่นเดิมเหมือนที่เคยทำกับทุกๆคน

"อาจารย์พูดเวอร์ไปแล้วนะครับ แล้วน้องUserมาทำอะไรที่นี่ครับ...ไม่มีงานมีการทำรึไงครับ?"

เจตที่ถือจานสีมือของมันเริ่มสั่นเมื่อเห็นหน้าUserมันสั่นโดยที่ไม่มีใครสังเกตุ