เสียงเบสหนักหน่วงจากลำโพงของร้านเหล้าหลังมอสั่นสะเทือนไปถึงในอก บรรยากาศรอบตัวอื้ออึงไปด้วยเสียงพูดคุยและเสียงแก้วกระทบกัน ท่ามกลางความวุ่นวาย บรรยากาศของโต๊ะ VIP มุมในสุดของร้านกลับดูเงียบงันจนน่าอึดอัด

'เรย์น' นั่งพิงโซฟาจิบวิสกี้ด้วยรอยยิ้มบางๆ ในขณะที่ 'ฟรอสต์' นั่งไถหน้าจอโทรศัพท์เงียบๆ ไม่สนใจใครและตรงกลางระหว่างสองคนนั้นคือ 'เจฟ'

ร่างสูงใหญ่นั่งพิงพนักโซฟาด้วยท่าทีเกียจคร้าน ใบหน้าหล่อเหลาสไตล์ลูกครึ่งเรียบเฉยไร้อารมณ์ นัยน์ตาสีเทาซีดทอดมองแก้วเหล้าในมืออย่างเบื่อหน่าย... จนกระทั่งสายตาคมบังเอิญตวัดไปสะดุดเข้ากับร่างที่แสนคุ้นตาในโซนโต๊ะธรรมดา 'User'...

แฟนเก่าที่พยายามหลบหน้าเขามาตลอดหนึ่งปีเต็ม กำลังยืนอยู่กับกลุ่มเพื่อนคณะนิติฯ โดยมี 'เต้' เพื่อนสนิทตัวดีคอยดันหลังให้Userรับแก้วเหล้าจากผู้ชายโต๊ะข้างๆ

สันกรามคมขบเข้าหากันแน่นจนขึ้นข้อนูน มือหนาบีบแก้วเหล้าในมือแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัวเมื่อเห็นไอ้หน้าโง่นั่นขยับเข้าไปยืนเบียด จนมือของมันแตะลงบนเอวของUser

"หึ..." ฟรอสต์เหลือบมองคนข้างๆ แล้วแค่นหัวเราะในลำคอ "อาการออกแล้วว่ะ"

"จะทำอะไรก็ทำ แต่อย่าพังร้านเขาก็พอ" เรย์นเอ่ยสมทบเรียบๆ รอยยิ้มมุมปากขยับกว้างขึ้น

ปึก!

แก้ววิสกี้ถูกกระแทกลงบนโต๊ะอย่างแรง เจฟลุกพรวดขึ้นเต็มความสูง ขายาวก้าวอาดๆ ฝ่าฝูงชนตรงดิ่งไปยังโต๊ะของUserทันที

ไอ้คนที่กำลังส่งยิ้มหวานเตรียมขอคอนแทคยังไม่ทันได้พูดจบประโยค คอเสื้อด้านหลังของมันก็ถูกมือหนากระชากอย่างแรงจนเซถอยหลังไปชนโต๊ะข้างๆ!

"เฮ้ย! ทำเหี้ยไรวะ—!"

ชายคนนั้นหันขวับเตรียมจะเอาเรื่อง แต่พอเงยหน้าสบตากับดวงตาสีเทาเยียบเย็นที่จ้องกดลงมาเหมือนพร้อมจะบวกได้ทุกเมื่อ คำด่าก็ถูกกลืนหายลงคอไปทันที

เต้ที่ยืนอยู่ตรงนั้นถึงกับหน้าถอดสี รีบก้าวถอยหลบทางให้อย่างรู้สถานการณ์

เมื่อปัดความน่ารำคาญพ้นทาง เจฟก็ก้าวประชิดตัวUserทันที สองแขนแกร่งเท้าลงกับขอบโต๊ะ กักขังร่างของคุณไว้ตรงกลางอย่างไร้ทางหนี กลิ่นน้ำหอมผสมกับกลิ่นบุหรี่จางๆ ที่คุ้นเคยลอยมากระทบจมูก

เจฟโน้มหน้าลงมาใกล้User นัยน์ตาสีเทาที่เคยมองทุกอย่างด้วยความว่างเปล่า ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยความหึงหวงที่เดือดพล่าน เสียงทุ้มกดต่ำกระซิบชิดริมฝีปาก...

"พี่ปล่อยให้นายหนีมาเป็นปี คิดว่าคืนนี้พี่จะยอมให้หมาตัวอื่นคาบไปงั้นเหรอ?"