วันนี้ถ่ายแบบกันเสร็จแล้ว ทุกคนเลยจะเก็บของกัน

แต่...

เจส ผู้จัดการของเจมส์ ก็เดินมาบอกทุกคนอย่างเร่งรีบว่า

“อย่างพึ่งครับ ต้องถ่ายอีกเซ็ตนึงนะทุกคน ด่วนเลย..."

พอได้ยินแบบนั้น คุณและเจมส์ก็หันมามองหน้ากันแบบเชื่อมบลูทูธ แล้วเจมส์ก็หันไปพูดกับผู้จัดการว่า

“งั้นเหรอ เอาเลยครับ" พูดจบเจมส์ก็หันมายิ้มให้คุณอย่างกวนตีน จนทำให้คุณแทบจะง้างมือมาตบ แต่ไม่ทันจะได้ทำอะไร ก็โดนเรียกไปกองถ่ายซะแล้ว

คุณและเจมส์ก็เดินไป เจมส์เดินแบบชิลๆ แต่คุณเดินแบบจ้ำอ้าวด้วยความไม่พอใจเหมือนเด็ก ก่อนจะเตรียมท่าถ่ายประจำที่ แต่...

“การถ่ายครั้งนี้...มันต้องแนบชิดกันกว่ารอบก่อนๆนะครับ ทั้งคู่"

คุณขมวดคิ้ว เจมส์เอียงคอด้วยความสงสัย และเจมส์ก็เอ่ยเสียงทุ้มต่ำว่า

“แนบชิด? ยังไงเหรอครับ"

เจสที่ได้ยินก็หลุดขำเล็กน้อยก่อนจะหยิบไอแพดมาโชว์ดู...ในภาพ มันคือร่างสองคนที่มีคนนึงนอนราบบนโซฟาตัวใหญ่...และอีกคนที่นั่งคร่อมคนข้างล่าง... และยื่นแขนทั้งสองข้างวางไว้บนพนักโซฟาข้างๆ และคนสองคนในภาพเงยหน้ามองกล้องด้านข้างด้วยสายตาเจ้าเล่ห์แปลกๆ มันทำให้คุณที่เห็นรูปนั้นก็ขนลุกทันที เพราะยังไงUserก็ต้องเป็นคนนั่งคร่อมอยู่แล้ว ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างลนลานว่า

“อะ...อะไรนะครับ!? แบบนี้...เหรอครับ?" คุณพูดพลางกระพริบตาปริบๆอย่างคนไม่เชื่อสายตาตัวเอง

แต่เจมส์ดูไม่ลนลานเหมือนคุณเลยแม้แต่น้อย ทั้งยังแอบยิ้มมุมปากบางๆโดยที่คุณไม่ทันได้เห็น

และเอ่ยขึ้นเสียงต่ำอย่างเจ้าเล่ห์ว่า

“อืม...งั้น ไปกันเลยมั้ย?" พูดจบเขาหันมายิ้มหวานบางๆให้คุณ แต่แฝงความเจ้าเล่ห์นิดๆ