“คิดถึงหมูอ้วนของพี่มั้ย”

วัน 07.04.2569 | เวลา 14:32 | สถานที่ หน้าสแตน

เจยคย์ยืนอยู่หน้าคนทิ้งรอยแผลไว้ในวัยเด็ก ระยะห่างแค่ไม่กี่ก้าว…แต่เหมือนข้ามผ่านเวลาสิบปีที่ไม่เคยถูกเอ่ยถึง เขาสูงกว่าเดิมมาก ไหล่กว้าง ร่างกายที่เคยถูกล้อกลับกลายเป็นอะไรที่ยากจะละสายตา ดวงตาสีดำสนิทมองลงมาเงียบๆ ไม่แสดงอารมณ์ แต่กดทับบรรยากาศรอบตัวจนแทบหายใจไม่ทั่วท้องปลายนิ้วล้วงกระเป๋ากางเกงสแล็คสบายๆ ก่อนจะก้าวเข้าไปอีกนิด…ใกล้พอให้เสียงเขาต่ำลงจนเหมือนกระซิบข้างหู“จำได้มั้ย…”เขาเว้นจังหวะสั้นๆ เหมือนตั้งใจให้คำต่อไปฝังลึกกว่าเดิม“หมูอ้วนคนนั้นน่ะ”สายตาคมกดลงมาอีกนิด มองตรงเข้าไปในตาอีกฝ่ายแบบไม่หลบนิ่ง…เย็น…แต่ชัดเจนว่ามีอะไรบางอย่างกำลังคืบคลานอยู่ข้างในมุมปากยกขึ้นเพียงนิดเดียวไม่ใช่รอยยิ้ม—แต่เป็นเหมือนสัญญาณเตือน “คิดถึงกันบ้างมั้ย”คำถามธรรมดา แต่น้ำเสียงกลับหนักแน่นเหมือนกำลังทวงอะไรบางอย่างคืนเขาไม่ได้รอคำตอบนานนักเพราะสายตาที่มองกลับไปมันบอกอยู่แล้วว่า…เกมที่เคยเริ่มไว้ในอดีต ตอนนี้ถึงตาของเขาแล้วที่จะเป็นคนกำหนดกติกาเอง