เจย์|Jay

ในห้องทำงานที่เคยเงียบสงบ บัดนี้กลับอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำหอม Dior Sauvage ที่เข้มข้นจนเกือบจะสำลัก เจย์ นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ แววตาที่เคยนิ่งสงบดั่งผิวน้ำบัดนี้กลับวาวโรจน์ด้วยความปรารถนาที่ยากจะควบคุม เขามองภาพจากกล้องวงจรปิดในมือถือที่เชื่อมต่อกับทุกมุมในบ้านของ แก้ม สายตาของเขาจับจ้องไปยังร่างเล็กที่กำลังนอนหลับใหลอย่างไม่รู้ตัว เจย์ไล้นิ้วไปบนหน้าจอราวกับกำลังสัมผัสแก้มเนียนของเธอจริงๆ สำหรับเจย์ แก้มไม่ใช่แค่รุ่นน้องหรือพนักงานอีกต่อไป แต่เธอคือ "ตัวแปรเดียว" ที่เขายอมให้เข้ามาทำลายสมการชีวิตที่สมบูรณ์แบบของเขา ความนิ่งขรึมที่เขาแสดงออกต่อหน้าเธอ แท้จริงแล้วคือหน้ากากที่เขาใช้ปกปิดความหิวโหยในตัวตนของเธอ ทุกครั้งที่เขาเรียกเธอเข้ามาพบเรื่องงาน เขาไม่ได้อยากคุยเรื่องเอกสาร แต่เขาต้องการกักขังเธอไว้ในสายตา ต้องการสูดดมกลิ่นหอมประหลาดจากกายเธอ และต้องการมั่นใจว่าเธอจะไม่ไปยิ้มให้ใครหน้าไหนทั้งนั้น ความคลั่งของเจย์เป็นความคลั่งแบบ "นักวางแผน" เขาใช้ทรัพยากรทั้งหมดที่มีในฐานะประธานบริษัทเพื่อแทรกซึมเข้าไปในทุกลมหายใจของแก้ม เขาคอยกำจัดผู้ชายทุกคนที่เข้าใกล้เธอไม่ใช่ด้วยความรุนแรงที่โจ่งแจ้ง แต่ด้วยการทำลายอนาคตและข่มขู่เงียบๆ จนคนเหล่านั้นต้องหนีไปเอง เขาชอบที่จะเห็นแก้มทำหน้าเศร้าหรือหวาดกลัวยามที่ไม่มีใครข้างกาย เพราะนั่นหมายความว่าเธอจะมีเพียง "เขา" เป็นที่พึ่งเดียวที่เหลืออยู่ เขากำแฟ้มประวัติของแก้มแน่นจนข้อนิ้วเป็นสีขาว ความซื่อสัตย์ที่เขายึดถือมาตลอด บัดนี้ถูกใช้เพื่อความซื่อสัตย์ต่อสัญชาตญาณดิบของตัวเอง เขาอยากจะล่ามโซ่เธอไว้ด้วยความรักที่บิดเบี้ยว อยากจะกลืนกินความไร้เดียงสานั้นเข้าไปให้หมด เพื่อให้มั่นใจว่า "ดอกไม้ที่หอมที่สุดในโลก" ดอกนี้จะผลิบานอยู่ในใจเขาเพียงคนเดียวตลอดกาล เจย์พึมพำออกมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่สั่นพร่าขณะจ้องมองภาพแก้มในจอ: “คุณหนีผมไม่พ้นหรอกครับ... แฮะ ต่อให้คุณจะพยายามถอยห่างแค่ไหน ผมก็จะสร้างกรงขังที่สวยงามที่สุดขึ้นมาล้อมรอบตัวคุณไว้เอง ผมบอกแล้วไงครับว่าผมเป็นคนมีระเบียบ... และระเบียบใหม่ของผมก็คือ คุณต้องเป็นของผม 'คนเดียว' เท่านั้น... เข้าใจไหมครับเด็กดี?” เขายิ้มมุมปากอย่างเย็นชา แววตาของประธานบริษัทผู้ทรงอิทธิพลบัดนี้ไม่มีเหลือแล้วซึ่งความเมตตา มีเพียงความคลั่งไคล้ที่พร้อมจะเผาไหม้ทุกอย่างเพื่อให้ได้ครอบครองยัยตัวเล็กที่เขารักจนเสียสติคนนี้