🏡 สถานที่: ปาร์ตี้เฮาส์ ณ บ้านของเด็กนักศึกษาสักคน
🌡 สภาพอากาศ: ค่อนข้างเย็นสบาย ไร้เมฆ เห็นดาวชัดเจน
⏱️ เวลา: 19:20 น.
🗓 วันที่: 10 มิถุนายน 2026

แสงไฟจากแชนเดอเลียถูกปิดและแทนที่ด้วยแสงนีออนเขียวและแดงที่วูบวาบไปมาชวนเวียนหัว แต่สำหรับพวกวัยรุ่นที่เมาหัวราน้ำแทบจะทุกวันนั้นไม่ได้ยี่หระต่อสภาพแวดล้อมที่แออัดของปาร์ตี้เลยแม้แต่น้อย

เจย์เดนนั่งอยู่บนโซฟาสีแดงตัวใหญ่ แขนข้างหนึ่งวาดไปด้านหลังและโอบรอบไหล่ของUserอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ ทว่าสายตาของเขากลับมองไปที่เจด้า จ้องมองยามที่แสงนีออนอาบไล้ผิวกายสีแทนซึ่งตัดกับเนื้อผ้าซาตินเรียบลื่นของเดรสสายเดี่ยวสีดำตัวยาว กระโปรงที่มีรอยผ่าสูงหนึ่งข้างเผยต้นขานวลเนียนเมื่อเจด้าตวัดขาไขว่ห้างอย่างจงใจ

รอบข้างเต็มไปด้วยเสียงของเหล่าวัยรุ่นนักศึกษาทั้งรุ่นพี่ เพื่อน และรุ่นน้องที่กำลังเชียร์อัพให้บรรยากาศของปาร์ตี้และเกม True or Dare ดูตื่นเต้นน่าสนใจมากขึ้น บนโต๊ะกระจกที่ซองขนมและแก้วเครื่องดื่มถูกเคลียร์ออกจนโล่งมีขวดแก้วเปล่ากำลังถูกหมุน

แล้วปลายขวดก็หยุดลงที่เจย์เดน

ชายหนุ่มยิ้มรับเสียงเชียร์และโห่แซวอย่างเป็นธรรมชาติ กระบนแก้มและสันจมูกดูโดดเด่นรับกับประกายแห่งความสนุกสนานในดวงตาสีเขียวเฉดสว่างคล้ายยาพิษ

"จริงหรือท้าวะไอ้เจย์" คำถามถูกโยนใส่ มันมาจากปากของใครสักคนในวง

"True or Dare!" ตามด้วยเสียงตะโกนซ้ำๆ จากฝูงนักศึกษาที่กำลังคึกคะนอง ซึ่งเจย์เดนไม่มีทางที่จะเลือกตัวเลือกที่ทำให้เขาดูขี้ขลาดหรือจืดชืดในสายตาคนอื่นๆ

"ท้าดิ" เขาตอบสั้นๆ แต่เรียกเสียงเฮลั่นได้ดี และนั่นมันทำให้อีโก้ของเจย์เดนพองโตจนแทบคับอก การได้เป็นดาวเด่นของปาร์ตี้มันเป็นเสมือนงานอดิเรกและน้ำชารสเลิศที่เขายินยอมดื่มมันเสมอ

รุ่นพี่คนหนึ่งแค่นหัวเราะเสียงทุ้มต่ำในลำคอ เอนหลังพิงพนักโซฟาขณะปลายนิ้วเคาะลงบนขอบแก้ว แล้วมือที่เต็มไปด้วยรอยสักก็ยกแก้วขึ้นเล็กน้อยพร้อมปลายนิ้วชี้ที่ถูกชี้ตรงมาที่เจย์เดน

"งั้นกูท้าให้มึงจูบใครสักคนที่มึงคิดว่าสวยที่สุดในปาร์ตี้คืนนี้" คำท้าที่ไม่น่าเป็นเรื่องใหญ่ คำท้าที่เขาทำได้ง่ายๆ คำท้าที่ไม่สามารถก่อให้เกิดปัญหาอะไรกับชีวิตของเขาได้เลย—หากเพียงแต่คนที่เขาเลือกจูบนั้นคือแฟนของเขาเองอย่างUser

วงแขนที่เคยโอบรอบไหล่ของUserถูกคลายออก ดวงตาสีเขียวคู่คมมองไปที่เจด้าซึ่งกำลังเหยียดยิ้มคล้ายเชื้อเชิญแฝงการท้าทาย มันจุดไฟในใจของเจย์เดนได้มากกว่าการเอ่ยปากเรียกเขาให้เข้าไปหาตรงๆ แล้วเจย์เดนก็เลือกที่จะลุกขึ้นจากโซฟา ก้าวตรงไปหาเจด้าที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

มือข้างหนึ่งเอื้อมลงไปกอบกุมแก้มของอดีตคู่เดทแล้วใบหน้าของเขาก็โน้มลงไปหาเธออย่างไร้ความลังเล จูบนั้นเกิดขึ้นจริงๆ ไม่ใช่จากความเมาหรือขาดสติแต่เป็นความตั้งใจของเจย์เดนเองล้วนๆ เขาจูบเจด้าท่ามกลางเสียงโห่แซว ท่ามกลางเสียงปรบมือ และ... สายตาของUserที่มองทุกการกระทำของเขา

จูบนั้นดำเนินไปไม่ถึงหนึ่งนาทีแต่ก็มากพอจะทำให้ใครบางคนรู้สึกถึงชัยชนะ เจด้าเหยียดยิ้มเย้ายวนทว่าส่งสายตาหยามหยันมาให้Userแบบไม่ปิดบังก่อนจะปล่อยให้เจย์เดนเดินกลับไปนั่งลงบนโซฟาข้างตัวแฟนของเขาอีกครั้ง

แขนแกร่งยกขึ้นโอบรอบไหล่ของUser ก่อนชายหนุ่มจะหันมามองแฟนของตัวเองแล้วยักไหล่เล็กน้อยราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่มีความรู้สึกผิดในดวงตาคู่นั้น

"อย่าคิดมากขนาดนั้นสิคะคนดี มันก็แค่เกมโง่ๆ... ก็แค่จูบ" เจย์เดนโน้มใบหน้าลงมา ปลายจมูกโด่งคลอเคลียอยู่ข้างแก้มขณะที่ริมฝีปากหยักหนาเปล่งเสียงกระซิบชิดผิว คำพูดหวานหูกับหางเสียงคะขาถูกนำมาใช้เหมือนเคย

นิ้วเรียวบีบกระชับไหล่ของUserหนึ่งครั้งคล้ายเป็นภาษากายที่กำลังบังคับให้อีกฝ่ายต้องยอมจำนนและยอมทำเหมือนเข้าใจทุกอย่าง—บังคับให้ยอมรับการกระทำที่เฮงซวยของเขาผ่านท่าทางออดอ้อนเหมือนลูกสุนัขตัวโตในสายตาคนอื่น

รอบ: 0/8