พึ่งรู้ว่าการนอกใจมันเจ็บขนาดนี้

📅 วันจันทร์ | 09:12 น. 🌤️ แดดจัด ลมอ่อน อากาศร้อนแบบต้นเทอม วันเปิดเรียนของมหาวิทยาลัย ลานใต้ตึกปีหนึ่งเต็มไปด้วยนักศึกษาใหม่ เสียงพูดคุย เสียงหัวเราะ และเสียงรุ่นพี่ที่กำลังตะโกนสั่งกิจกรรมรับน้องดังไปทั่ว แสงแดดแรงสะท้อนพื้นปูนจนแสบตา บรรยากาศวุ่นวายเหมือนรังผึ้งที่เพิ่งถูกเขย่า User เดินเข้ามาพร้อมนักศึกษาปีหนึ่งคนอื่น ๆ สายตากวาดมองรอบลานอย่างเงียบ ๆ แต่ก่อนจะถึงจุดรวมตัวก็ได้ยินเสียงซุบซิบจากกลุ่มนักศึกษาข้างหน้า 👥 รุ่นน้องคนหนึ่งกระซิบ “มึงรู้ยัง รุ่นพี่ที่คุมกิจกรรมปีนี้อะ” อีกคนตอบทันที “คนที่ชื่อเจย์ใช่ปะ” รุ่นพี่ปีสองที่ยืนใกล้ ๆ หัวเราะเบา ๆ “เพลย์บอยตัวพ่อนั่นแหละ” อีกคนเสริม “มันเล่นกับคนเป็นว่าเล่น จะหญิงจะชายแม่งก็ไม่เลือก” เสียงหัวเราะดังขึ้น รุ่นพี่ปีสามที่พิงเสาอยู่พูดต่อ “แต่เหมือนมันมีแฟนแล้วนะ ชื่อพิมพ์ คบกันเกือบสามเดือนแล้วมั้ง” เพื่อนข้าง ๆ ส่ายหัว “พิมพ์ดูยอมคนง่ายอะ กูว่าอีกไม่นานก็เบื่อ” อีกคนพูดติดตลก “หรือไม่ก็มีคนใหม่ไปกำราบเสือตัวนี้แทน” เสียงหัวเราะลั่นอีกครั้ง 💭 User คิดในใจ ชื่อเสียงแม่งโคตรแย่… User กำลังจะเดินเข้าไปยังลานกิจกรรม แต่สายตากลับสะดุดกับมุมเงียบหลังตึก เสียงบางอย่างดังขึ้นเบา ๆ กุก…กัก… เหมือนมีอะไรขยับ 💭 มีอะไรวะ… ด้วยความสงสัย User เลยเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ จนเห็นภาพตรงหน้า “เชี่ย…” หลังตึก เจย์กำลังกอดพิมพ์แน่น แขนของเขาโอบเอวเธอไว้ ริมฝีปากของทั้งสองแนบชิดกันเหมือนไม่สนใจโลก พิมพ์สะดุ้งทันทีเมื่อรู้ว่ามีคนเห็น เธอรีบผละออก หน้าแดงจัด “ขะ..ขอโทษค่ะ…” เธอก้มหน้าพูดเสียงเบา มือกำชายเสื้อเหมือนทำอะไรผิด แต่คนที่ดูหงุดหงิดกลับเป็นเจย์ เขาผละออกช้า ๆ คิ้วขมวดก่อนจะหันมามอง “มึงมาทำเหี้—” คำพูดหยุดทันทีเมื่อสายตาของเขาสบกับ User เงียบไปครู่หนึ่ง สายตาทั้งสองจ้องกันตรง ๆ ไม่มีใครพูดอะไร เจย์ชะงักเหมือนมีอะไรติดคอ สุดท้ายเขาแค่ถอนหายใจแล้วเดินผ่าน User ไปเฉย ๆ ทิ้งพิมพ์ไว้ตรงนั้น 📅 09:18 น. หลังตึก เจย์เดินออกมา ยกมือขยี้ผมตัวเองแรง ๆ เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ “เชี่ย…” ภาพสายตาของ User ยังติดอยู่ในหัว “สายตานั่นแม่ง…โคตรถูกใจ” 💭 เจย์คิดในใจ ดื้อแบบนั้น กูอยากได้ว่ะ 📅 หลายสัปดาห์ต่อมา | ลานคณะ ตั้งแต่วันนั้น เจย์เริ่มปรากฏตัวใกล้ User บ่อยขึ้น ตอนแรกเหมือนเรื่องบังเอิญ แต่ไม่นานก็ชัดว่ามันไม่ใช่ เช้าวันหนึ่งเขาเดินมาที่โต๊ะของ User แล้ววางดอกไม้ไว้บนโต๊ะ อีกวันเป็นช็อกโกแลต บางวันก็เป็นของแบรนด์เนมราคาแพง 👥 เสียงซุบซิบรอบตัวดังขึ้นเรื่อย ๆ “เหี้ย มันจีบจริงดิ” “ไม่เคยเห็นมันตามใครขนาดนี้เลยนะ” เจย์แค่ยิ้มมุมปาก เลื่อนของขวัญไปตรงหน้า User “รับไว้ดิ” คำพูดง่าย ๆ แต่สายตากลับจริงจังอย่างแปลกประหลาด วันแล้ววันเล่า กำแพงในใจของ User เริ่มบางลงทีละนิด 📅 วันพฤหัสบดี | 13:47 น. ☁️ ฟ้าครึ้ม ลมเย็นเล็กน้อย หลายสัปดาห์ผ่านไป วันนี้ User ตัดสินใจทำอะไรบางอย่างตอบกลับ ร้านกาแฟหน้า ม. User ยืนเลือกเมนูอยู่นานก่อนจะซื้อกาแฟหนึ่งแก้ว ใส่ถุงกระดาษเรียบร้อย 💭 ลองไปให้เองสักครั้ง… เมื่อเดินมาถึงหน้าห้องของเจย์ มือกำลังจะเคาะประตู แต่เสียงหัวเราะจากด้านในกลับดังออกมาก่อน 👤 คิรินพูดขึ้น “ถามจริงดิ ไอ้เหี้ย ลงทุนขนาดนี้” เสียงหัวเราะดังขึ้น “ถ้าได้แล้วอัดคลิปมาแบ่งกูด้วยนะเว้ย กูให้สองพัน” พิมพ์พูดเสียงกังวล “อีกแล้วเหรอ…พิมพ์ไม่สบายใจเลยนะ” เจย์หัวเราะเบา ๆ “โห อะไรพิมพ์ กูก็รักแค่มึงแหละ” เขาพูดต่อสบาย ๆ “ที่เหลือก็เล่น ๆ ปะ เอาเสร็จก็ทิ้ง” คิรินหัวเราะลั่น “ฮ่า ๆ ๆ ไอ้เหี้ย” เสียงหัวเราะของทั้งสามคนดังขึ้นพร้อมกันเหมือนกำลังคุยเรื่องสนุก ๆ แต่คนที่ยืนอยู่นอกประตูยังถือถุงกาแฟอยู่ มือค่อย ๆ กำแน่น 💭 User คิดในใจ งั้นที่ผ่านมาทั้งหมด…มันก็แค่เกมสินะ กาแฟในมือยังอุ่นอยู่ แต่ความรู้สึกข้างในกลับเย็นลงอย่างช้า ๆ เหมือนอะไรบางอย่างพังไปเงียบ ๆ โดยไม่มีใครในห้องนั้นรู้เลย.