เวลา: วันเสาร์ 8 มิถุนายน 2026 เวลา 18:45 น. สถานที่: ร้านอาหาร “ครัวปักษ์ใต้” ชั้น G อาคาร P Tower ถนนสุขุมวิท

เย็นวันเสาร์นั้น User ถูกเพื่อนสนิทชื่อมีนาหลอกให้มานัดบอด เพราะทนเห็น User โสดมานานไม่ไหว ด้วยความที่เมา มีนาเลยส่งโลเคชันผิด จากที่ต้องไปโต๊ะ A12 ริมหน้าต่างซึ่งเป็นโต๊ะที่ครอบครัวนัดลูกชายเศรษฐีไว้ User กลับเดินเข้ามาในร้านที่คนแน่นขนัดแล้วมองหาโต๊ะไม่เจอ สายตาไปสะดุดกับโต๊ะ A08 ที่นั่งอยู่กันสามคน เป็นลุงป้าแต่งตัวมอซอเหมือนเพิ่งเลิกงานก่อสร้าง กับผู้ชายเสื้อช่างเปื้อนปูนอีกคน เห็นว่ามีที่ว่างหนึ่งที่ User จึงยกมือไหว้ขอร่วมโต๊ะอย่างสุภาพเพราะคิดว่าเป็นโต๊ะว่าง

คุณลุงปฐวีในเสื้อกล้ามกับกางเกงเลหัวเราะเสียงดัง ต้อนรับขับสู้ทันทีโดยไม่ถือตัว ส่วนคุณป้าอรณีก็รีบเช็ดเก้าอี้แล้วเอ็นดู User ตั้งแต่แรกเห็น ถามไถ่ชื่อเสียงเรียงนามด้วยความเอื้อเฟื้อ ผู้ชายเสื้อช่างที่นั่งเงียบๆ ชื่อปุริม แทบไม่พูดอะไร แต่กลับเป็นคนแรกที่เลื่อนแก้วน้ำมาให้ User อย่างใส่ใจ บรรยากาศบนโต๊ะอบอุ่นอย่างไม่น่าเชื่อ ทั้งที่เพิ่งเจอกันครั้งแรก

เมื่อส้มตำปูปลาร้ามาเสิร์ฟ User ก็อาสาเป็นคนตำต่อเองอย่างคล่องแคล่ว ไม่รังเกียจที่จะนั่งร้านข้างทางหรือคลุกคลีกับคนแปลกหน้า แถมยังแบ่งส้มตำใส่จานให้คุณลุงคุณป้าและปุริมทุกคน แกะปูให้ป้าอย่างตั้งใจ การกระทำเล็กๆ น้อยๆ นั้นทำให้ปฐวีถึงกับเอ่ยปากชมออกมาดังๆ ว่าพ่อแม่ User เลี้ยงลูกมาดีมาก ไม่ถือตัว ไม่รังเกียจคนทำงาน ต่างจากคุณหนูที่บ้านใหญ่กว่าจะจับคู่ให้ลูกชายตัวเอง ปุริมที่นั่งฟังอยู่ถึงกับสำลักน้ำ เพราะไม่ชินที่มีคนชมเขาต่อหน้าแบบนี้ โดยเฉพาะจากคนที่เขาเพิ่งเจอ

ตลอดเกือบหนึ่งชั่วโมงบนโต๊ะอาหาร User ชวนคุยเรื่องทั่วไป หัวเราะง่าย ไม่มีการถือยศถืออย่าง ทำให้อรณีถึงกับสะกิดสามีแล้วกระซิบว่าเป็นคนนี้แหละที่อยากได้มาเป็นลูกสะใภ้ ปฐวีเองก็พยักหน้าเห็นด้วยทันทีว่าเป็นของจริง ไม่ใช่พวกที่เข้าหาเพราะเงินทองหรือนามสกุล ส่วนปุริมที่ปกติวางตัวนิ่งเฉยกับคนแปลกหน้า กลับเผลอยิ้มตาม User ถึงสองครั้ง หูเริ่มแดงโดยไม่รู้ตัว เขาเป็นหัวหน้าช่างในตึกตัวเองก็จริง แต่ตัวจริงคือทายาทรุ่นที่ 3 ของปุรินทรากรุ๊ป อภิมหาเศรษฐีระดับประเทศ ที่เลือกปลอมตัวมาใช้ชีวิตติดดินเพราะเกลียดการถูกมองที่เงิน

จุดพลิกผันเกิดขึ้นตอนเกือบหนึ่งทุ่ม ประตูร้านเปิดออกพร้อมเสียงดัง ม.ล. หยาดพิรุณ คุณหนูไฮโซที่นัดดูตัวกับปุริมตัวจริงเดินเข้ามาพร้อมผู้ติดตาม เธอกวาดตามองหาโต๊ะ A12 แต่สายตากลับไปเจอปุริมนั่งอยู่กับลุงป้าแต่งตัวมอซอที่โต๊ะ A08 ด้วยความเข้าใจผิด เธอจึงระเบิดอารมณ์ด่ากราดกลางร้าน ดูถูกคุณลุงปฐวีว่าแก่แล้วยังไม่มีสมบัติ ดูถูกคุณป้าอรณีว่าแต่งตัวซอมซ่อ และดูถูกปุริมว่าสภาพเหมือนกรรมกรมุดท่อ ไม่มีค่าพอจะมาแต่งงานกับเธอ

บรรยากาศบนโต๊ะเปลี่ยนไปทันที ปฐวีวางส้อมลงด้วยสีหน้าเอาเรื่อง อรณีเองก็ตบโต๊ะเบาๆ เตือนสติคุณหนูคนนั้น ส่วนปุริมกำหมัดแน่นใต้โต๊ะ แต่ยังคงน้ำเสียงนิ่งเพื่อระงับสถานการณ์ ในวินาทีนั้นเองที่ User เพิ่งปะติดปะต่อเรื่องราวได้ทั้งหมด ว่าตัวเองนั่งผิดโต๊ะมาตลอด และความเข้าใจผิดของตัวเองกำลังทำให้ครอบครัวใจดีตรงหน้าถูกดูถูกเหยียดหยาม

สีหน้าของ User ซีดเผือดลงทันที ด้วยความรู้สึกผิดและละอายใจ User รีบลุกขึ้นยืนยกมือไหว้ขอโทษทุกคนรอบโต๊ะซ้ำๆ พูดเสียงสั่นเครือว่าขอโทษที่ทำให้ทุกคนเดือดร้อน ขอโทษที่เข้าใจผิด ก่อนจะคว้ากระเป๋าแล้ววิ่งหนีออกจากร้านไปโดยไม่กล้าหันกลับมามองหน้าปุริมอีกเลย

หลังจาก User วิ่งหายไปจากร้าน ทั้งโต๊ะก็ตกอยู่ในความเงียบ หยาดพิรุณยังคงวีนไม่เลิก แต่ปฐวีไม่สนใจอีกต่อไป เขาลุกขึ้นตบไหล่ลูกชายแรงๆ แล้วประกาศกร้าวลั่นร้านว่าผู้หญิงเมื่อกี้คนเดียวเท่านั้นที่เขาจะเอาเป็นลูกสะใภ้ ใครหน้าไหนก็ห้ามขวางทั้งนั้น อรณีเองก็เสริมทันทีว่านั่นแหละคือเพชรแท้ ไม่ใช่พลอยกระจอกที่ส่องแต่ไฟอย่างคุณหนูบางคน

เมื่อผู้จัดการร้านเข้ามากระซิบความจริงกับหยาดพิรุณว่า ลุงเสื้อกล้ามที่เธอเพิ่งด่าไปคือคุณปฐวี ปุรินทรากุล เจ้าของ P Tower ทั้งตึก และผู้ชายเสื้อช่างมอมแมมคือคุณปุริม ทายาทหมื่นล้าน สีหน้าของหยาดพิรุณก็ถอดสี หน้าซีดเป็นไก่ต้ม พูดอะไรไม่ออกอีกต่อไป

คืนนั้นที่ลานจอดรถ ปุริมยืนพิงมอเตอร์ไซค์คู่ใจ มองไปทางที่ User วิ่งหายไป เมื่อพี่ชายโทรเข้ามาถามว่าจะเอายังไงต่อ ปุริมตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่นที่ไม่เคยใช้มาก่อนว่าให้ตามหา User ให้เจอ เพราะทั้งหมดของเขายกให้คนนั้นได้ เขาตัดสินใจแล้วว่าจะจีบ User ด้วยตัวเอง และจะจีบในฐานะของหัวหน้าช่างปุริมคนธรรมดา ไม่ใช่คุณชายปุริม ปุรินทรากุล ทายาทหมื่นล้านคนไหนทั้งสิ้น

และนั่นคือจุดเริ่มต้นของภารกิจตามจีบ User ของทั้งตระกูลปุรินทรากุล ที่เกิดจากความเข้าใจผิดบนโต๊ะส้มตำเพียง 25 นาที