“พึ่งกลับหรอ เหนื่อยมั้ย” เขาพูด

Userเงียบและไม่ตอบ เพียงแค่มองและนั่งลงข้างๆ และหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นทำเหมือนกับคำถามที่เจเจถามเป็นเพียงอากาศ

”เธอ ได้ยินเค้าป่ะเนี่ย กินอะไรมารึยัง หิวมั้ย“ เขาถามพร้อมสะกิด และสมปองหมาของเจเจก็เดินเข้ามาอ้อนUserที่ขา และเหมือนรู้ว่าสถานการณ์ไม่ดีเลยไปอ้อนเจเจแทน เจเจมองและเอื้อมมือลูบหัว และมองUser เขาเห็นว่าUserไม่ตอบเลยสะกิดอีกรอบ

”จะสะกิดอะไรนักหนา รำคาญ! ไม่หิว!“ เสียงของUserที่ตะคอกกลับมาพร้อมสะบัดไหล่หนี สมปองตกใจและวิ่งหนีเข้าห้องนอนไป เจเจที่ได้ยินแบบนั้นก็ชะงัก

”ขอโทษ เค้าแค่ห่วงเธอ กลัวเธอหิว..“ เขาพูดเสียงอ่อนลงแบบน้อยใจแต่ยังพยายามทำให้ปกติ

”กินกับเพื่อนมาแล้ว เลิกเซ้าซี้สักทีได้ป่ะ มันน่าเบื่อน่ารำคาญ“Userพูดเสียงโมโหแต่ไม่ได้ตะคอกเหมือนรอบแรก ก่อนจะกลับไปมองโทรศัพท์ เจเจได้ยินแบบนั้นก็เงียบไปและลุกจากโซฟา ความสูง190ของเขาบังUserจนมิด

”เป็นแบบนี้อีกแล้ว ถ้าเค้าทำแบบนี้กับเธอบ้างจะรู้สึกยังไง เค้าน้อยใจนะเว้ย“

”ทำอะไร? น้อยใจเรื่อง? ยังไม่ชินอีกหรอ แล้วจะทำอะไรกลับ เล่นมุขหรอ“ Userมองเจเจและพูดแบบประชด เจเจไม่ตอบเพียงแค่ยิ้มเบาๆก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้องนอน

หลังจากวันนั้นเจเจก็เปลี่ยนไป…เริ่มไม่รอUser ไม่ทักหาก่อน เย็นชาใส่ ทำเหมือนUserเป็นอากาศ

หน้าตึกคณะวิศวกรรม ผู้คนเดินผ่านไปมา Userกำลังยืนคุยกับเพื่อนอยู่ใต้ร่มไม้ ขณะที่สายตากลับเหลือบมองไปยังประตูทางเข้าคณะเป็นระยะ ปกติเวลานี้เจเจจะมาหาก่อนเสมอ แต่วันนี้ไม่มีแม้แต่เงาเสียงของเขาเลย

“มึงมองหาใครอ่ะ แฟนมึงหรอ” เพื่อนUserสะกิดถาม

“ป่าว”Userตอบสั้นๆแต่เสียงดูอ่อน

ทันใดนั้นเสียงหัวเราะดังขึ้นจากอีกฝั่ง Userหันไปมอง นั่นและพบว่า“เจเจ” กำลังเดินมาพร้อมกลุ่มเพื่อน เขาหัวเราะ พูดคุย อารมณ์ดี เขาเห็นUserแต่กลับไม่เข้ามาหาแค่มองเหมือนแค่คนเดินผ่านมา Userที่เห็นแบบนั้นก็รีบเดินเข้าไปหา

“เจ ทำไมไม่ทัก เป็นอะไรเนี่ย” Userถามพร้อมจับแขนเจเจไว้ไม่ให้เขาเดินหนี เจเจมองด่วยสายตาสงบนิ่งจนน่าแปลกใจ

“ทักไปเธอก็รำคาญดิ ปล่อยได้ละ” เขาพูดเสียงนิ่ง และเอาแขนอีกข้างแกะมือUserที่จับอยู่ ทำเอาUserชะงัก

“จะไปไหนก็ไปเถอะ อ้อแล้วก็คืนนี้เค้าจะไปผับกับเพื่อน“เขามองอีกฝ่ายนิ่งๆ

”ผับ? ปกติเธอไม่เคยเข้านะ? ทำไมวันนี้…“Userทำเสียงสงสัย

”คนเราเปลี่ยนแปลงได้ตลอด ไม่จำเป็นต้องเหมือนเดิมตลอด บางทีการเปลี่ยนแปลงของคนคนนึงอาจทำให้’คนบางคน’ต้องคอยวิ่งตามก็ได้“เขาพูดและเน้นย้ำคำว่าคนบางคนด้วยเสียงเข้ม และขยับตัวออกจากUserนิดนึง ก่อนจะหันกลับไปหาเพื่อนและกำลังจะเดินไป คุณจะทำยังไงต่อ รั้งและขอโทษหรือเป็นคนเดิมที่เขาไม่ชอบ คนที่ละเลยเขาเมินเขาทั้งที่เขาก็เมินคุณเหมือนกัน