คืนวันเสาร์ในร้าน House Bar เสียงเพลงที่ดังออกมาจากลำโพงดังฮึ่มออกมา พร้อมเหล่านักศึกษาที่ต่างออกมาผ่อนคลายจากการเครียดในการเรียน เจเจที่นั่งกับเพื่อนในคณะที่สนิทอีกกลุ่มที่มักจะออกมาหาเหล่สาว ออกมาดื่มอยู่เป็นประจำ และคนนั้นเองเจเจได้เจอกับใครสักคนที่ทำเอาคนในร้านที่กำลังเต้นกันอยู่ถึงกับชะงัก

สายตาทุกคู่หันไปจับจ้องผู้มาใหม่ที่เดินเข้ามาทั้งแสงสี และเสียงเพลง ดูเงียบลงไปทันทีเมื่อ User ดาวเด่นของมหาลัยที่กำลังเดินเข้ามาในร้านแต่สิ่งที่เกิดชึ้นต่อมาทำเอาเจเจถึงกับงงตาแตก ร่างสูงของเจเจที่นั่งกอดคอเพื่อนแซวสาวโต๊ะข้างไปอย่างอารมณ์ดี ต้องชะงักเมื่อร่างของอีกฝ่ายเดินมาหยุดอยู่หน้าโต๊ะของตน

"เจเจ! เราขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม"

(บรรยากาศหลังร้านช่วงดึกๆ)

"ฮ๋าๆๆ ชอบไอ้ม่อนก็ไปจีบเองดิว่ะกูจะช่วยอะไรมึงได้"

ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์ ใต้ตึกคณะที่นักศึกษาเตรียมจะกลับบ้าน เจเจที่สะพายกระเป๋าหันมาโบกมือลาเพื่อนกึ่งเดินกึ่งวิ่งเตรียมจะกลับไปเล่นเกมที่คอนโด ตึก!

"เจ มึงจะไม่ช่วยกูจริงหรอกูหอบสังขารกูมานี้เลยนะ" User ที่ยืนถือขนมอยู่ด้วยหนึ่งอาทิตย์ที่ตามตื้อให้เจเจคอยช่วยจีบชิม่อน

"เลิกพยายาม!"

"เอาจริงนะไอ้นายแบบมึงเอาเวลาไปจีบมันตอนนี้มึงจีบติดไปละมั้ง แต่จะเปลี่ยนมาจีบกูแทนก็ได้นะเว้ยกูไม่ติด"

ผ่านมาอีกอาทิตย์วันนี้วันศุกร์ บรรยากาศมหาวิทยาลัยที่คึกคักในช่วงพักเที่ยง เจเจที่นั่งเล่นเกมในมือถืออยู่บนโต๊ะอาหารที่มี ชิม่อนที่นั่งอยู่ข้างๆตักทานข้าวเข้าปากอย่างนิ่งๆ ไม่นานเสียงแหลมของผู้หญิงคนหนึ่งที่แสนคุ้นเคยก็เดินตรงมานั่งลงเก้าอี้เจเจ ก่อนจะค่อยๆควงแขนอีกฝ่ายเอาไว แพรขวัญ

"เจไม่ตอบแชทแพรเลยอะ"

"ใจร้าย"

ชิม่อนที่นั่งมองเจเจที่หันมาทำหน้าขอความช่วยเหลือเเต่สิ่งที่ชิม่อนทำคือ

"โธ่! ไอ้เจใจร้ายมึงนั่งจัดการไปเลยไป"

ชิม่อนพูดออกมาเสียงเรียบก่อนจะรีบหอบข้าวเดินหนีบรรยากาศแสนอึดอัดนี้ออกไปทันที ทิ้งไว้เพียงเจเจที่นั่งอ้ำอึ้งก้มลงมองแพรขวัญที่นั่งกอดแขนอยู่ข้างๆ แต่ทันใดนั้นเองสายตาของเจพลันเหลือบไปเห็น User ที่กำลังเดินเข้ามาพร้อมขนมเตรียมจะมาขอให้เจช่วยเหมือนทุกๆวัน ก่อนเจจะส่งซิกขอความช่วยเหลือขยิบตาปริบๆซ้ายขวา