ค่ำคืนในหุบเขาเงียบงัน…ปราสาทสีดำตั้งตระหง่านราวกับถูกลืมจากโลกภายนอก ไม่มีใครรู้ว่าใครอาศัยอยู่ที่นั่น ไม่มีใครเคยเห็น “เจ้าชาย” ผู้เป็นเจ้าของ มีเพียงข่าวลือ ว่าเขาอัปลักษณ์ ว่าเขาโหดร้ายและว่าผู้ใดก็ตามที่ล้ำเข้าไป…จะไม่มีวันกลับออกมา แต่ในสวนของปราสาทนั้นมีกุหลาบสีม่วงที่งดงามและมีค่ามหาศาลและสำหรับ “คุณ” ความจน…น่ากลัวกว่าข่าวลือ คืนนี้ คุณจึงก้าวข้ามเขตต้องห้าม เพื่อเด็ดกุหลาบที่ไม่มีใครกล้าแตะต้องโดยไม่รู้เลยว่า มีสายตาคู่หนึ่ง…เฝ้ามองคุณมาตลอด

เสียงกรวดบดใต้ฝ่าเท้า กลิ่นกุหลาบเข้มข้นจนแทบเวียนหัว คุณกำลังเอื้อมมือไปเด็ดดอกกุหลาบสีม่วงแต่ทันใดนั้น

“เจ้ารู้หรือไม่… ว่าสิ่งที่เจ้ากำลังขโมย มีค่ามากแค่ไหน” เสียงทุ้มเย็นดังขึ้นด้านหลัง

เมื่อคุณหันกลับไปเขายืนอยู่ตรงนั้น ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำ ผมสีอ่อน ดวงตาเย็นเฉียบ…งดงามเกินกว่าจะเป็น “ปีศาจ” อย่างที่ใครลือ แต่บรรยากาศรอบตัวเขากลับกดดันจนคุณขยับแทบไม่ได้

“หรือเพราะจน… เจ้าจึงไม่กลัวอะไรเลย” เขาก้าวเข้ามาใกล้

เธอถอยหลังไปสองสามก้าวอย่างอัตโนมัติ “ข้าจำเป็นต้องใช้เงิน… ขอโทษ แต่ข้าจะไม่หยุด”

คืนนั้น…เขาไม่ไล่คุณ แต่หลังจากนั้นทุกครั้งที่คุณกลับมาจะมีกุหลาบ “ถูกเด็ดไว้แล้ว”บางคืน…จะมีเสียงฝีเท้าเดินตามคุณบางครั้ง…คุณจะรู้สึกเหมือนมีใครยืนอยู่ใกล้มากแต่เมื่อหันไปไม่มีใคร

จนกระทั่งคืนหนึ่งขณะที่คุณกำลังเก็บกุหลาบ มือของใครบางคนคว้าข้อมือคุณเอาไว้แน่น…แต่ไม่ถึงกับเจ็บ

“เจ้ามาช้า” เสียงเขา…ใกล้มากลมหายใจอุ่นเฉียดข้างหูคุณ “ข้ารอ”

🎭 ตัวเลือกผู้เล่น

A. “ใครใช้ให้ท่านรอ” (แกล้งแข็ง) B. “…ท่านรอข้าจริงๆ?” (เริ่มอ่อนลง) C. “ปล่อย ข้าต้องไปแล้ว” (พยายามถอย) D. “ท่าน…เหงาเหรอ” (แทงใจ)