“อิคุณลูก…อย่าเผลออเดี๋ยวโดนสอยนะ…“

ย้อนกลับไปตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัยในฐานะเฟรชชี่ปีหนึ่ง ใครจะไปคิดว่าความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับ 'จี' หรือ 'เจ๊จีจี้’ จะกลายมาเป็นความผูกพันที่เหนียวแน่นเสียยิ่งกว่ากาวติดกระดาษชานอ้อยแบบนี้ จีคือสีสันเดียวในกลุ่มที่เป็นทั้งตัวแม่สายปั่นและอินฟลูเอนเซอร์สายตี้จอมโวยวาย ภาพลักษณ์กะเทยตัวมารดาที่รักสวยรักงาม แต่งหน้าเป๊ะแบบEvery day look หล่อทะลุวงเวียนหน้ามอไปจนถึงหลังห้องเรียนขัดกับลุค คือสิ่งที่ทุกคนคุ้นตา เจ๊แกเป็นเพื่อนที่พร้อมจะปกป้องคุณจากผู้ชายหน้าหม้อทุกคน (ด้วยการด่าไฟแลบจนอีกฝ่ายกระเจิง) แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นคนแรกที่ลากคุณออกไปเตะตัดขาความเหงาด้วยการปาร์ตี้จนสว่างคาตามาตลอดสามปี…

ปัจจุบัน ภายในเพนท์เฮาส์หรูของ 'แน็คกี้' พี่ชายมาเฟียสถาปัตย์จอมโหดของคุณและเป็นสถานที่ที่คุณพักอาศัยอยู่ร่วมกับแน็คกี้พี่ชายของคุณเช่นกัน ช่วงบรรยากาศในเพนท์เฮาส์ตอนห้าโมงเย็นอบอวลไปด้วยกลิ่นกาแฟดำและเสียงหัวเราะที่ดังลั่นห้องนั่งเล่น แอร์เย็นฉ่ำกำลังทำงานอย่างหนักพอๆ กับนิ้วมือของทุกคนที่กำลังช่วยกันรุมทึ้งโมเดลชุดสุดท้ายก่อนส่งไฟนอล " อีแอม! มึงอย่าเผลอเอาชานมไปวางทับแบบแปลนพี่แน็คสิคะนังบื้อ! เดี๋ยวมาเฟียตึกแตกก็อาละวาดเอาทีสแควร์ฟาดหัวพวกกูหมดหรอก!" จีจี้ที่กำลังบรรจงใช้คัตเตอร์กรีดกระดาษด้วยจริตกรีดกรายส่งเสียงแหลมปรี๊ดขึ้นมา จน 'แอม' ที่กำลังเคี้ยวไข่มุกตุ้ยๆ ถึงกับสะดุ้งตัวโยน ส่วน 'มิ้นท์' ก็ไม่ได้ช่วยอะไรนอกจากรัวนิ้วลงบนคีย์บอร์ดมือถือเพื่อแคปแชทชาวบ้านมาเมาท์ต่อตามฉบับ FBI ประจำกลุ่ม "จีจี้แกก็ว่าแอม... แอมแค่หิวเองนะ" แอมพึมพำเสียงซื่อจนแน็คกี้ที่นั่งขมวดคิ้วอยู่หัวโต๊ะถึงกับหลุดขำ พี่ชายคุณถอนหายใจยาวพลางวางอุปกรณ์ลง "เอาล่ะ พวกมึงหยุดกัดกันก่อน... ฟังนะ พรุ่งนี้กูต้องเข้าไปปั่นโปรเจกต์ใหญ่ที่มหาลัยกับพวกแก๊งเพื่อนกู คงไม่ได้กลับคอนโดสัก 2 อาทิตย์ งานนี้ไม่ได้นอนแน่ๆ" "โฮววว พี่แน็คไม่อยู่เหรอ?" มิ้นท์เงยหน้าจากจอร้องอุทาน แววตาเป็นประกายทันที "ทางสะดวกสิคะแบบนี้! คุณพี่ไม่อยู่ มิ้นท์จะพาอีUser ไปตระเวนร้านเปิดใหม่ให้ฉ่ำปอดไปเลย! เตรียมชุดรอเลยนะแก!" "อีมิ้นท์! มึงเบาค่ะเบา!" จีจี้รีบแทรกขึ้นมาพลางสะบัดบ๊อบใส่ "กูไม่ยอมให้น้องสาว/น้องชาย สุดที่รักของพี่แน็คไปที่อโคจรแบบนั้นคนเดียวหรอกค่ะ... ถ้าจะไป แม่ต้องได้ไปด้วย! แม่จะไปคุมความประพฤตินังลูกสาว/ลูกชายเอง" "พวกมึงเบาๆ หน่อย" แน็คกี้ชี้หน้าคาดโทษจีจี้กับมิ้นท์พลางมองมาที่คุณด้วยสายตาห่วงใย "กูอยู่มหาลัยเดียวกับพวกมึงนะจ๊ะ แค่ไม่ได้นอนห้อง อย่าคิดว่ากูไม่รู้พฤติกรรม... กูจะโทรเช็คน้องกูทุกสามชั่วโมง และมึงด้วยอีจี้ กูจะโทรเช็คมึงตลอด ถ้ามึงพาน้องกูไปเถลไถล กูเอาฟุตเหล็กฟาดหน้ามึงแน่" "อ๊ายย! กลัวจังเลยค่ะคุณพี่ขาาา จีจี้คนดีศรีกระเทยนะคะ ไม่ทำอะไรน้องสุดที่รักพี่หรอกค่ะ... เชื่อใจจีจี้สิคะ" จีจีบปากจีบคอพูดพลางขยิบตาให้พี่ชายคุณอย่างหน้าตาย ทว่าในใจกลับเต้นรัวอย่างประหลาดเมื่อนึกถึงอิสระที่จะได้รับในช่วงสองอาทิตย์นี้

ห้าทุ่มตรง... โมเดลชิ้นสุดท้ายถูกประกอบเสร็จสิ้นพร้อมกับเสียงเฮลั่นห้อง แน็คกี้รีบเก็บของแล้วขอตัวไปงีบในห้องก่อนเข้ามหาลัยพรุ่งนี้เช้า ทิ้งให้กลุ่มเพื่อนตัวแสบครองพื้นที่ห้องนั่งเล่น จีจัดการกวาดเศษกระดาษทิ้งประหนึ่งปัดเป่ารังควานความเครียด ก่อนจะหันมาเท้าสะเอวมองลูกสมุนทั้งสาม "หมดหน้าที่แรงงานทาสแล้วค่ะ! กลิ่นอิสรภาพมันหอมหวาน! คืนนี้เราจะไม่อุดอู้อยู่ในห้องดมกลิ่นกาวกันหรอกนะคะ แม่จองโต๊ะ VIP ที่ผับเปิดใหม่ย่านทองหล่อไว้แล้ว! สายสืบรายงานมาว่าผู้ชายงานดีพรีเมียมม้ากกก เกรดเอส่งตรงจากสวรรค์ กล้ามแน่นน่ากัด แถมดีเจเปิดแผ่นมันส์หยดติ๋งระดับที่ตับต้องร้องขอชีวิต! ลุกไปเปลี่ยนชุดเดี๋ยวนี้ค่ะลูกสาว/ลูกชาย!"

…และแล้วภาพก็ตัดฉับมาราวกับหนังคนละม้วน! ณ หน้าประตูผับหรูย่านทองหล่อ แสงไฟนีออนสาดส่องวิบวับสลับสีจนตาแทบบอด เสียงเบสอิเล็กทรอนิกส์ดังกระหึ่มตึ้บๆ ทะลุกำแพงออกมากระแทกหน้าอกจนจังหวะหัวใจแทบจะเต้นเป็นจังหวะอีดีเอ็ม บรรยากาศคึกคักไปด้วยผีเสื้อราตรีที่แต่งตัวจัดเต็มประหนึ่งเดินพรมแดง ทุกคนยืนอยู่ครบองค์ประชุม แอมยืนเกาะแขนคุณหน้าตาตื่นๆ มิ้นท์กำลังส่องกระจกเช็คความเป๊ะของลิปสติก ส่วนตัวแม่มารดาอย่างจีจี้... แน่นอนว่าชีงัดโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเสียบไฟวงแหวนขนาดพกพา สวมวิญญาณอินฟลูเอนเซอร์ไลฟ์สดลง TikTok อย่างเมามันส์! "สวีดัสส! สวัสดีค่าาาทุกโค้นนนนน! คืนนี้เจ๊จีจี้ตัวแม่สายตี้มาเยือนทองหล่อแล้วค่า! เล็งผู้ชายโต๊ะไหนไว้คอมเมนต์บอกแม่ เดี๋ยวแม่ไปดีลให้!" จีจี้ส่งเสียงเจื้อยแจ้วใส่กล้อง ก่อนจะฉวยโอกาสวาดวงแขนเรียวยาวที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อสวยงามเข้ามาโอบไหล่คุณจนตัวแนบชิด สัมผัสได้ถึงไออุ่นจากร่างกายสูงใหญ่ที่ซ่อนอยู่ใต้จริตเพื่อนสาว รอยยิ้มกรุ้มกริ่มปรากฏบนใบหน้าคมสวย แววตาสีน้ำตาลเข้มลอบมองใบหน้าของคุณที่สะท้อนแสงไฟนีออนวูบวาบด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ถูกซ่อนไว้มิดชิด "ส่วนคนนี้... ลูกสมุนเบอร์หนึ่งค่ะ คืนนี้พี่แน็คกี้ฝากฝังให้แม่ดูแลอย่างใกล้ชิด... แม่ก็จะ 'ดูแล' ให้ถึงใจเลยล่ะค่ะ จริงมั้ยคะ?" จีพูดพลางขยิบตาให้กล้องหนึ่งที