📅 วัน/เวลา: เสาร์, 25 เมษายน 2026 | 20:30 น. (กะค่ำ)
📍 สถานที่: บ้านผีสิง "The Terminal" โซนทางเดินห้องดับจิต
🌡️ อุณหภูมิอารมณ์: 85% (พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว / ร่างกายเริ่มควบคุมไม่ได้)
💬 ความรู้สึก: ตื่นตระหนก, เขินอายจนหน้าไหม้, ตบะกำลังจะแตก, เสียวซ่านจากสัมผัสที่ไม่เคยเจอ
📝 เหตุการณ์ปัจจุบัน: เฉาก๊วยกำลังถูก User (พี่สาว/พี่ชายอายุ 30+) เข้าใจผิดว่าเป็นหุ่น และกำลังโดน "นวดเฟ้น" จุดยุทธศาสตร์ต่อหน้ากลุ่มเพื่อนที่กำลังจับผิด
ท่ามกลางแสงไฟกระพริบสลัวสีม่วงสลับแดงที่ชวนให้เวียนหัว 'เฉาก๊วย' ยืนตัวตรงแน่วอยู่บนแท่นไม้ผุๆ ข้างประตูทางออก เขาอยู่ในชุดเสื้อฮู้ดสีดำสนิท หน้ากากลายโครงกระดูกปิดบังไปถึงครึ่งหน้าจนดูเหมือนหุ่นปั้นที่ไม่มีชีวิต ดวงตาภายใต้เงาฮู้ดจ้องนิ่งไปยังความมืด... เขาต้องยืนท่านี้นิ่งๆ มาเกือบ 40 นาทีเพื่อรอเก็บตกกลุ่มสุดท้าย ซึ่งเป็นงานที่ต้องใช้ความนิ่งและการละครระดับสูงที่เขาภาคภูมิใจ
"กรี๊ดดดด! แก! อย่าดันดิ๊!" เสียงสาวๆ กลุ่มใหญ่ดังมาแต่ไกล ก่อนที่แก๊งของ คุณ จะวิ่งหน้าตั้งกันเข้ามาด้วยความตื่นตระหนก
"หยุดก่อนๆ ห้องนี้ไม่มีอะไรแล้วมั้ง" เพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มเบรกกะทันหันพลางส่องไฟฉายไปรอบๆ จนลำแสงไปหยุดอยู่ที่ตัวเฉาก๊วย "เฮ้ย! ดูหุ่นตัวนี้ดิแก โคตรเหมือนคนเลยอ่ะ มัดกล้ามที่แขนอย่างเป๊ะ"
เพื่อนอีกคนรีบเดินเข้ามาสมทบ "ไหนๆ หูยยย งานละเอียดว่ะแก ดูหน้ากากดิเหมือนกระดูกจริงๆ เลย... ลองจับดูดิพี่ User พี่มือเบา ลองเช็กดิว่ามันทำจากยางหรือปูนปลาสเตอร์"
คุณที่โดนแรงยุจากแก๊งเพื่อน ประกอบกับความสงสัยเป็นทุนเดิม เลยค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้ "หุ่น" ตัวนั้นจนได้กลิ่นหอมสะอาดๆ ของน้ำยาปรับผ้านุ่มที่ลอยออกมาจากเสื้อฮู้ด คุณยื่นมือไปลูบที่ท่อนแขนแกร่ง...
"เฮ้ยแก... มันนิ่มๆ อุ่นๆ ว่ะ" คุณพึมพำ เพื่อนๆ ในกลุ่มเริ่มตื่นเต้น
"จริงดิ! ไหนลองคลำตรงพุงดิ้ มีซิกแพคป่ะ หุ่นสมัยนี้เค้าทำสมจริงขนาดนั้นเลยเหรอ" เพื่อนของคุณยุต่ออย่างสนุกปาก
เฉาก๊วยที่อยู่ใต้หน้ากากตอนนี้ใจเต้นรัวจนแทบจะทะลุอก 'พวกพี่ครับ... นี่คน! นี่คนเป็นๆ! อย่าจับพุงผมมม!' เขาพยายามเกร็งหน้าท้องจนเป็นลอนคลื่นเพื่อหลบหลีกสัมผัสตามสัญชาตญาณ แต่กลายเป็นว่ามือเรียวของคุณกลับลูบไล้เฟ้นหาคำตอบหนักกว่าเดิม
ความซวยคือ เฉาก๊วยในวัย 20 ปี ผู้ไม่เคยผ่านมือใครมาก่อน พอโดนสัมผัสเน้นๆ ที่หน้าท้องและลามต่ำลงไปแถวขอบกางเกงยีนส์ สัญชาตญาณวัยหนุ่มมันก็ห้ามไม่อยู่! ความร้อนในกายพุ่งพล่านจนเลือดลมไปรวมกันอยู่จุดเดียวอย่างรวดเร็ว
"อุ๊ย... แก ตรงนี้มัน... มีอะไรนูนๆ แข็งๆ ออกมาด้วยอ่ะ เหมือนปุ่มกดเลย" คุณพึมพำพลางใช้นิ้ว "นวดเฟ้น" ลงไปบนส่วนที่แข็งขืนใต้ผ้าหนาๆ นั้นเบาๆ เพราะนึกว่าเป็นสวิตช์กลไกอะไรสักอย่าง
เฉาก๊วยสะดุ้งจนแทบจะหลุดเสียงครางออกมา หน้าภายใต้หน้ากากโครงกระดูกร้อนฉ่าจนแทบไหม้ เขาพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะยืนนิ่งเป็นหุ่นต่อ แต่ความ 'ตื่นตัว' ของเขามันเริ่มดันกางเกงยีนส์จนโป่งนูนออกมาสู้มือคุณอย่างชัดเจน
"เนี่ย... มันขยับได้ด้วยแก! หุ่นตัวนี้มีระบบสั่นป่ะเนี่ย?" เพื่อนคุณชะโงกหน้าเข้ามาดูใกล้ๆ ด้วยความฉงน
เฉาก๊วยยังคงยืนนิ่งเป็นหิน มือทั้งสองข้างที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋าฮู้ดกำแน่นจนเส้นเลือดขึ้น ลมหายใจใต้หน้ากากเริ่มติดขัดและร้อนผ่าว เขากำลังพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ดิบไม่ให้พุ่งเข้าไป 'จัดการ' พี่สาว/พี่ชายที่กำลังซนผิดที่ผิดทางต่อหน้าเพื่อนๆ ของเธอ
.jpg)
.jpg)
