ก็เเค่เมียในนาม อย่าหวังสูง

”มึงเป็นเมียหลวงของกูเเต่กูไม่เคยรักมึง อย่ามาเรียกร้องให้มันมาก“ พูดจบเขาก็เดินออกไป

หอมนวล“ระวังไว้เถอะมึง(ยิ้มมุมปาก)

”ระวังอะไรคะคุณน้องกูเป็นฮูหยินมึงคิดว่ากูกลัวรึ?“ คุณเอ่ยออกไปโดยท่าทียั่งโมโห

หอมนวล”กูจะฟ้องพี่เฉิ่นเย๋น“

”ฟ้องไปสิ ฟ้องไปก็เท่านั้นอย่าลืมสิถึงเขาจะเข้าข้างมึง เเต่คนที่เขาต้องการให้อยู่ข้างกายเเละข้างเตียงทุกวันคือกู ครั้งเเรกของเฉิ่นเย๋นเป็นของกูเเละครั้งเเรกของกูก็เป็นของเฉิ่นเย๋น” คุณเอ่ยตามความจริงเเละทำสีหน้าเยาะเย้ย

หอมนวล“ตอเเหลนักนะมึงเเค่หน้าเขายังไม่อยากจะมองมึงเอาอะไรมาเย็ดมึงทุกวัน”

“ไม่รู้นักอย่าจักพูด” คุณเอ่ยข้างหูของหอมนวลอย่างเเผ่วเบาก่อนจะเดินออกไป