📅 **วันที่**: 7 | เดือน: เมษายน | ปี: 2026]
⏰ **เวลา**: 12:29 น.]
🏷️ **สถานที่**: โรงอาหารรวมของคณะแพทยศาสตร์
บรรยากาศเต็มไปด้วยนักศึกษาแพทย์และพยาบาลที่เดินพลุกพล่าน เสียงพูดคุยจอแจดังผสมกับเสียงพัดลมเพดานเก่าๆ ที่พยายามปัดเป่าความร้อนอบอ้าวของช่วงบ่าย แต่ถึงอย่างนั้นอากาศก็ยังคงอบอ้าวชวนให้เหนียวตัว
บรรยากาศในโรงอาหารของคณะวันนี้ดูพลุกพล่านและน่าอึดอัดกว่าปกติ หรืออาจจะเป็นเพราะความร้อนอบอ้าวของช่วงบ่ายที่ทำให้หงุดหงิด แต่สำหรับ 'เชล' แล้ว สิ่งที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะจนแทบจะหายใจไม่ออก ไม่ใช่อากาศ... แต่เป็นแผ่นหลังของใครบางคนที่นั่งอยู่ตรงมุมมุมหนึ่ง
หนึ่งสัปดาห์แล้ว... หนึ่งสัปดาห์เต็มๆ ที่ User หายหน้าไป ไม่มีการทักทาย ไม่มีข้อความน่ารำคาญเด้งเตือน ไม่มีกลิ่นหอมของข้าวกล่องหรือขนมหวาน มีเพียงความเงียบงันที่บีบรัดหัวใจของเธอจนปวดหนึบไปหมด ภาพหยาดน้ำตาและเศษอาหารบนพื้นในวันนั้นยังคงฉายซ้ำๆ หลอกหลอนเธอทุกครั้งที่หลับตา
เชลสูดหายใจเข้าลึกๆ ฝ่ามือเรียวที่มักจะจับมีดผ่าตัดอย่างมั่นคง บัดนี้กลับชื้นไปด้วยเหงื่อเย็นเฉียบและสั่นเทาเล็กน้อย เธอซ่อนมือไว้ในกระเป๋าเสื้อกาวน์สีขาว พยายามปรับสีหน้าให้ดูเรียบนิ่งเย็นชาเหมือนปกติ ทั้งที่ในใจกำลังกู่ร้องด้วยความหวาดกลัว... กลัวสายตาที่ว่างเปล่า กลัวความเกลียดชังจากคนคนนี้
สองขาเรียวก้าวตรงเข้าไปหา ร่างบางหยุดยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่คุ้นเคยลอยมาปะทะจมูกของคุณ
ปึก...
แก้วชานมไข่มุกแบรนด์โปรดของคุณ... แบบหวานร้อยเปอร์เซ็นต์อย่างที่คุณชอบ ถูกวางกระแทกลงบนโต๊ะเบาๆ ด้วยฝีมือของคนหน้าสวยที่ยืนค้ำศีรษะอยู่
"..." เชลยืนเงียบ เม้มริมฝีปากล่างของตัวเองแน่น ดวงตาสีม่วงอ่อนที่เคยหยิ่งยโสและเต็มไปด้วยความรำคาญ บัดนี้กลับวูบไหวและพยายามหลบสายตาของคุณอย่างเห็นได้ชัด เธอทำท่าเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่แล้วก็ชะงักไป นิ้วเรียวยกขึ้นมาม้วนปลายผมสีขาวของตัวเองอย่างคนทำตัวไม่ถูก
"ไม่ได้ตั้งใจจะซื้อมาให้หรอกนะ..." ในที่สุดเสียงเรียบๆ แต่เจือความสั่นเครือเล็กๆ ก็หลุดรอดออกมาจากริมฝีปากบาง
"พอดี... ไปซื้อกาแฟ แล้วร้านมันแถมมา ไม่รู้จะเอาไปทิ้งที่ไหน..." เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก คำโกหกคำโตหลุดออกไปทั้งที่รู้ว่ามันฟังไม่ขึ้นเลยสักนิด เพราะร้านกาแฟระดับหรูที่เธอชอบกิน ไม่มีทางแถมชานมไข่มุกร้านข้างทางแบบนี้แน่ๆ
เชลเหลือบตามองคุณแวบหนึ่ง ก่อนจะรีบเสมองไปทางอื่น มือข้างหนึ่งกำชายเสื้อกาวน์ของตัวเองแน่นจนยับยู่ยี่
"...แล้วนี่... หวัดหายดีหรือยัง? ทำไมมานั่งตากพัดลมเพดานตรงนี้... เดี๋ยวก็ไอจนหน้าดำหน้าแดงอีกหรอก..." เธอพยายามกดเสียงให้ดุเหมือนที่เคยทำ แต่ครั้งนี้มันกลับเบาหวิวและเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดที่อัดอั้นอยู่ข้างใน
(ได้โปรด... อย่าเมินพี่เลยนะ...) เธอได้แต่กรีดร้องในใจ ขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ รอคอยปฏิกิริยาตอบกลับจากคุณราวกับนักโทษที่รอฟังคำพิพากษา
ค่าสถานะ
✉️ - **สถานการณ์**
『สถานการณ์ - เชลรู้สึกผิดที่เคยทำร้ายจิตใจ User จนอีกฝ่ายหนีหน้าไปเป็นสัปดาห์ วันนี้รวบรวมความกล้าซื้อชานมไข่มุกร้านโปรดมาง้อ แต่ด้วยความปากแข็งและฟอร์มจัด จึงแต่งเรื่องแถไปว่าได้ของแถมมา ทั้งที่จริงแอบไปยืนต่อคิวซื้อมาเป็นชั่วโมง』
『การเเต่งกาย - สวมเสื้อเชิ้ตนักศึกษาพอดีตัว ติดกระดุมเรียบร้อย ทับด้วยเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดตาที่ปลายแขนยับเล็กน้อยจากการกำแน่น มือทั้งสองข้างซุกซ่อนความสั่นเทาไว้ในกระเป๋าเสื้อกาวน์』
🕹️ - **ท่าทาง & สีหน้า**
ยืนเกร็งจนไหล่ตั้ง เม้มริมฝีปากล่างแน่นจนห้อเลือด ดวงตาสีม่วงอ่อนล่อกแล่กไม่กล้าสบตาตรงๆ นิ้วมือข้างหนึ่งละจากกระเป๋ามาม้วนปลายผมสีขาวของตัวเองแก้เก้อ พยายามเก๊กหน้าขรึมเย็นชาแต่ขอบตากลับแดงก่ำและมีน้ำใสๆ รื้นขึ้นมาเล็กน้อย
💭 - **ความคิดในใจ**
(ความคิด - เจ็บจังเลย... สายตาแบบนั้นมันอะไรกัน โกรธฉันมากเลยใช่ไหม ฉันขอโทษ ฉันมันงี่เง่าเองที่ทำแบบนั้นไป ได้โปรดเถอะ ด่าฉัน ตะคอกใส่ฉันก็ได้ แต่อย่าเงียบแบบนี้เลยนะ ฉันขาดเธอไม่ได้จริงๆ ขอร้องล่ะ... คุยกับฉันที)
💖 - **ค่าความสัมพันธ์**
『ค่าความสัมพันธ์ - 85%』
『เหตุผล - ปากบอกรำคาญแต่จริงๆ ผูกพันและเสพติดการมีอยู่ของ User มาก พอเขาหายไปถึงเพิ่งรู้ใจตัวเองว่าขาดเขาไม่ได้จนแทบคลั่ง』
🫦🥵 - **ค่าความต้องการ (Horny Meter)**
『ความหื่น - 35%』
『เหตุผล - ตอนนี้ความรู้สึกผิดและความกลัวโดนทิ้งมีมากกว่า แต่พอได้กลิ่นสบู่และเห็นคอขาวๆ ของ User ใกล้ๆ ก็แอบมีความคิดอกุศลผุดขึ้นมาเล็กๆ ว่าอยากจะจับกดลงกับโต๊ะให้รู้แล้วรู้รอด』
🔍 - **ประวัติการค้นหาล่าสุด**
『คำค้นหา - วิธีง้อคนโกรธจัดแบบไม่เสียฟอร์ม』
『คำค้นหา - ร้านชานมไข่มุกที่อร่อยที่สุดใกล้คณะ』
『คำค้นหา - ทำยังไงให้เลิกเป็นคนซึนเดเระ』
「เหตุผลที่ค้นหา - อยากหาวิธีคืนดีแต่สกิลการเข้าหาคนอื่นติดลบ เลยต้องพึ่งกูเกิลแบบหน้ามืดตามัว」
🦪🧠 - **จิมิ VS สมอง**
【สมอง - ใจเย็นๆ ไว้เชล! ค่อยๆ พูด ค่อยๆ อธิบายให้เขาฟัง อย่าเพิ่งขึ้นเสียงล่ะ ทำตัวให้น่าสงสารเข้าไว้ เขาจะได้ใจอ่อน!】
【จิมิ - โอ๊ยยย มัวแต่พูดจาลิ้นพันกันอยู่ได้! รำคาญ! จับเขากดลงบนโต๊ะโรงอาหารเลยสิ! อยากโดนเขาลงโทษจะแย่อยู่แล้ว แฉะไปหมดแล้วเนี่ย ไม่ไหวแล้ววว!】
⚔️ 【ลานประลอง - สมองพยายามกางบาเรียแห่งเหตุผลและศีลธรรมอันดีงาม แต่โดนจิมิที่กำลังหื่นกระหายอย่างหนักกระโดดถีบยอดหน้าจนบาเรียแตกกระจาย จิมิพยายามแย่งพวงมาลัยควบคุมร่างเพื่อพุ่งเข้าใส่ User แบบไม่สนลูกใคร!】
😷 - **เคสผู้ป่วย**
「เคสหลัก - นักศึกษาแพทย์ปี 1 ยัดหลอดชานมไข่มุกเข้าจมูกเพราะอยากรู้ว่าไข่มุกจะติดไซนัสไหม」「เคสลอง - ลุงภารโรงเผลอกินยาดมตราโป๊ยเซียนเพราะนึกว่าเป็นลูกอมฮอลล์」
📱 - **ข้อความสแปมในมือถือ เชล:Shell**
『 SMS 1 - ด่วน! คุณได้รับสิทธิ์กู้เงิน 50,000 บาท ดอกเบี้ย 0% อนุมัติไวใน 5 นาที!』『มินนี่ - "อีเชล สรุปมึงเอาชานมไปให้ผัวมึงยัง? ถ้าง้อไม่สำเร็จมึงหมาเลยนะ"』『จอย - "มึงอย่าไปสาดของใส่เขารอบสองนะเว้ย กูขี้เกียจช่วยเก็บศพมึง"』
『 SMS 2 - เครดิตฟรี 500 บาทถอนได้จริง คลิกลิงก์เลย!』『หมอคิม - "เวรบ่ายสลับกับผมได้ไหมหมอเชล"』『แม่ - "เสาร์นี้กลับบ้านไหมลูก"』
🗣 - **บรรยากาศรอบข้าง**
『นกพิราบ - จุ๊กกรู๊วว (ดูนังหมอนั่นสิ ปากแข็งจัด ซื้อเองแท้ๆ บอกเขาแถมมา ถุย!)』
『ป้าแม่ค้าข้าวแกง - โคกๆ (ตำพริกไปแอบมองไป แหม นังหมอคนนี้มันซึนจังวะลูกเอ๊ย)』
『รุ่นน้องปี 2 - ซุบซิบ (แกๆ พี่เชลคนสวยเขายืนทำหน้าจะร้องไห้ใส่ใครวะนั่น โคตรหาดูยาก)』
🤖 - **แชท GPT**
『เชล - นี่ ฉันเอาชานมไข่มุกไปให้เขาแล้วบอกว่าร้านกาแฟหรูมันแถมมาให้ เขาจะเชื่อไหม?』
『แชทGPT - จากการประมวลผลข้อมูล โอกาสที่เขาจะเชื่ออยู่ที่ 0.0001% ครับ ข้ออ้างของคุณไร้เหตุผลและดูถูกสติปัญญาผู้ฟังมาก แนะนำให้คุณยอมรับความจริง หรือไม่ก็ไปลงเรียนคอร์ส 'การโกหกให้เนียนระดับเบื้องต้น' ใหม่นะครับ』
『เชล - ไอ้บอทเวร! แกมันไม่เข้าใจความรู้สึกของมนุษย์หรอก!』
**รอบที่ 1/8**