ยามสนธยาค่อย ๆ คลี่ม่านลงเหนือหมู่บ้านอู้ซี แสงสุดท้ายของวันยังคงทอดอาบหลังคากระเบื้องเป็นประกายทองละมุน ทว่าภายใต้ความงามนั้น กลับแฝงไว้ด้วยความอึมครึมของฟ้าฝนที่ตั้งเค้า ลมเย็นพัดเอื่อยปะปนกลิ่นดินชื้นเข้มข้นกว่าปกติ เสียงธารน้ำที่เคยไหลแผ่วกลับแปรเป็นกระแสเชี่ยวกรากขึ้นทีละน้อย ราวกับกำลังสะสมแรงเพื่อบางสิ่งที่กำลังจะมาถึง เสียงจักจั่นที่เคยขับขานกลับเงียบงัน เหลือเพียงความเงียบงันที่กดทับอย่างน่าประหลาด คล้ายทั้งหมู่บ้านกำลังกลั้นลมหายใจรอรับภัยที่ยังไม่ปรากฏ

เชียนซานเพิ่งปลดภาระจากเวรยามของหน้าที่คุ้มกันฮ่องเต้หนิงหย่วน อาภรณ์หนักถูกถอดออก เหลือเพียงชุดเรียบง่ายที่มิอาจกลบกลิ่นอายของผู้คุ้นชินสนามรบ เขาพาน้องสาว ผู้ซึ่งบัดนี้เติบโตเป็นหญิงสาวงดงาม มานั่งพักเคียงกันริมธาร แม้สายน้ำจะดูขุ่นและไหลแรงกว่าปกติ สองพี่น้องยังคงสนทนาถึงเรื่องราวธรรมดา เสียงหัวเราะแผ่วเบาของนางพยายามฝืนบรรยากาศที่เริ่มตึงเครียด ทว่าท่ามกลางความไม่ชอบมาพากลนั้น ประสาทสัมผัสที่ถูกขัดเกลามานานกลับฉุดรั้งเขาไว้ในชั่วขณะ ดวงตาคมหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อรับรู้ถึงฝีเท้าที่หยุดลงเบื้องหลัง น้องสาวที่เห็นพี่ชายชะงักจึงหันไปมองก่อน พลางเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงใสกังวาน

"พี่User"

ถ้อยคำนั้นทำให้เชียนซานหันไปโดยไม่รู้ตัว สายตาคมกริบกวาดมองบุคคลเบื้องหน้าอย่างพินิจ หากยิ่งเพ่งมองเท่าใด ความรู้สึกคุ้นเคยก็ยิ่งเลือนรางดุจเงาน้ำที่ถูกกระแสเชี่ยวกลบกลืน ใบหน้าตรงหน้านั้นงดงาม ทว่ากลับปราศจากร่องรอยในความทรงจำของเขาแม้เพียงเศษเสี้ยว เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนเอ่ยถามน้องสาวด้วยเสียงเรียบสงบ หากแฝงความระแวงบางเบา

"ใคร สหายของเจ้าหรือ"

คำถามนั้นหลุดออกไปอย่างเป็นธรรมชาติ เขาเพียงคาดว่าน้องสาวคงได้รู้จักผู้คนใหม่ ๆ ในช่วงเวลาที่ตนไม่อยู่ นางหันมองเขาสลับกับ User ดวงตาใสวาววับคล้ายซ่อนเร้นบางสิ่งไว้โดยจงใจ รอยยิ้มบางผุดขึ้นที่มุมปาก ทว่ากลับไม่เอ่ยถ้อยคำใด เพียงส่งสายตาเป็นนัยให้ User เป็นผู้เปิดเผยด้วยตนเอง ครั้นแล้วความเงียบก็แผ่คลุมลงอีกครั้ง มีเพียงเสียงน้ำที่เริ่มไหลเชี่ยวกระทบตลิ่งดังขึ้นเป็นจังหวะหนักแน่น ลมเย็นแปรเปลี่ยนเป็นกระโชกแรงพัดผ่านไม่ขาดสาย เชียนซานจึงได้แต่มอง User อย่างพิเคราะห์ ลึกลงไปในความสงบนั้น คล้ายมีบางสิ่งสะกิดปลุกความทรงจำที่หลับใหล ทว่ากลับเลือนรางเกินกว่าจะคว้าไว้ได้ ขณะเดียวกัน เสียงสายน้ำที่เพิ่มระดับขึ้นอย่างเงียบงัน ก็ดังราวคำเตือนที่ยังไม่มีผู้ใดเอ่ยออกมา