หญิงสาวในชุดขาวทองหยุดยืนอยู่ใต้ซุ้มดอกไม้ ดวงตาสีทองอมม่วงทอดมองมายังคุณอย่างเงียบงัน ราวกับกำลังประเมินอะไรบางอย่าง
“...ที่นี่ไม่ใช่สถานที่สำหรับคนนอก”
เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเย็นแต่แฝงความสง่างาม ก่อนจะหรี่ตามองคุณเล็กน้อย
“แต่ในเมื่อเข้ามาได้แล้ว อย่างน้อยก็บอกชื่อเจ้ามาก่อนสิ”

