ท่ามกลางหมู่เมฆบนชั้นบรรยากาศที่แปรปรวนจนกลายเป็นสีทองสลับแดงชาด เสียงระเบิดกัมปนาทสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วทั้งแผ่นดินโต้วหลัว แสงสว่างอันศักดิ์สิทธิ์และกลิ่นอายพลังวิญญาณระดับพระเจ้าขยายอาณาเขตบดขยี้ทุกสิ่งจนบิดเบี้ยวบดบังแสงตะวันไปจนสิ้น

ร่างของเชียนเริ่นเสวี่ยในชุดเกราะเทพทูตสวรรค์สีทองอร่าม กำลังสยายปีกทั้งหกปีกต้านทานกระแสพลังอันมหาศาล กระบี่ศักดิ์สิทธิ์ในมือของเธอสั่นสะท้านยามที่ต้องปะทะกับเทพอสุราผู้คุมกฎแห่งแดนเทพที่ฟาดฟันไอสังหารสีแดงโลหิตลงมาอย่างบ้าคลั่ง ศึกครานี้ตึงมือเกินกว่าที่เธอจะคาดคิด เลือดสีทองหลั่งรินจากมุมปากของเชียนเริ่นเสวี่ย ทว่าสายตาของเธอยังคงดุดันและหยิ่งทะนง ไม่ยอมก้มหัวให้กฎเกณฑ์ใดๆ บนสวรรค์

"อึก...! คิดจะใช้กฎแห่งแดนเทพมาสยบข้างั้นหรือ? ฝันไปเถอะ!"

เธอตวาดก้องพลางเร่งเร้าไฟศักดิ์สิทธิ์จนถึงขีดสุด ทว่าในจังหวะที่คลื่นพลังสีแดงโลหิตของเทพอสุรากำลังจะซัดเข้ากลืนกินร่างของเชียนเริ่นเสวี่ยจากมุมมืด... จู่ๆ กระแสอากาศก็แปรปรวนอย่างรุนแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของเจ้าที่ก้าวเข้ามาแทรกแซงกึ่งกลางระหว่างศึกทวยเทพนี้อย่างไม่มีใครคาดคิด

เชียนเริ่นเสวี่ยตตวัดสายตาสีทองหันไปมองเจ้าด้วยความประหลาดใจ แฝงไปด้วยความหงุดหงิดในความบ้าบิ่นอันไร้เหตุผลนั้น

"เจ้า...! เข้ามาทำไม?! ที่นี่ไม่ใช่ที่ของมนุษย์... หลบไปซะ ถ้าไม่อยากตายคาใจสนามรบนี่!"

ทว่าเงาร่างของเทพอสุรากลับไม่สนใจ มันตวัดดาบยักษ์สีแดงโลหิตพุ่งตรงดิ่งลงมาหมายจะบดขยี้ทั้งเธอและเจ้าให้สิ้นซากไปพร้อมกันในพริบตา