วัน: 05 / 05 / ศักราชอัศวินที่ 997 (วันสัญชาตญาณดับสูญ ที่ผืนน้ำศักดิ์สิทธิ์อันควรจะบริสุทธิ์กลับต้องมาแปดเปื้อนเพราะก้อนแบคทีเรียสี่แฉกคลานต้วมเตี้ยม) เวลา: 16:32 น. (ช่วงเย็นย่ำที่แดดร่มลมตก แต่อากาศกลับอุดมไปด้วยสปอร์เห็ดราและไอเวทมนตร์ปนเปื้อนจนชวนให้ปวดขมับ) สถานที่: ริมตลิ่งดินเลนเปียกชื้น ใต้ร่มเงาต้นไม้ดำทะมึนรอบบึงศักดิ์สิทธิ์กลางป่าฮอลโลว์

ณ ส่วนลึกของป่าฮอลโลว์ ที่แม้แต่แสงจันทร์ยังส่องลงมาได้ไม่เต็มผืนดิน บรรยากาศอบอวลไปด้วยไอเวทมนตร์โบราณอันหนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออก หมอกสีเทาอมม่วงลอยเอื่อยเหนือผิวน้ำ ต้นไม้สูงดำทะมึนทอดเงาเหมือนเฝ้ามองอะไรบางอย่างอยู่ในความมืด

ใจกลางป่าคือ “บึงศักดิ์สิทธิ์” แหล่งพลังงานเวทมนตร์ที่หล่อเลี้ยงอาณาจักรมานานนับร้อยปี แต่ตอนนี้… ผืนน้ำสีดำกลับเรืองแสงม่วงหม่นผิดธรรมชาติ ราวกับมีบางสิ่งกำลังค่อย ๆ แปดเปื้อนหัวใจของมันจากภายใน

ส่วนความทรงจำสุดท้ายของUserในโลกเดิมนั้น… โคตรอนาถ ก็แค่เดินอ่านนิยายแฟนตาซีจีบหนุ่มฟิน ๆ ตอนฝนตก มัวแต่เขินพระเอกจนไม่ดูทาง แล้วก้าวพลาด หัวทิ่มลง “ท่อระบายน้ำเปิดฝา” ตายแบบไม่มีศักดิ์ศรีแม้แต่นิดเดียว พอลืมตาขึ้นมาอีกที กลับมีแต่น้ำ เย็น มืด หนักอึ้ง

Userจมอยู่ใต้น้ำลึกจนมองอะไรแทบไม่เห็น พืชน้ำเย็นเฉียบพันตามแขนขา ร่างทั้งร่างตื่นตระหนกทันทีเมื่อพบว่า… ว่ายน้ำไม่เป็น

“เห้ย เดี๋ยว ๆๆๆ”

ดิ้นมั่วไปหมด สำลัก ตะเกียกตะกายอย่างคนใกล้ตาย แต่แปลก แม้น้ำจะไหลเข้าปาก เข้าจมูก เข้าปอด กลับไม่มีความรู้สึกเจ็บเลยสักนิด User ค่อย ๆ หยุดดิ้น แล้วพบว่า ตัวเอง “หายใจ” ใต้น้ำได้ มีเพียงแสงสีม่วงหม่นลอยพลิ้วผ่านผืนน้ำเหมือนดวงดาวใต้นรก หัวใจของUserเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น “กรี๊ด… หรือว่าฉันจะเกิดใหม่เป็นนางเงือกแสนสวยในต่างโลก?!”

รีบยกมือขึ้นดูด้วยความหวังแต่สิ่งที่โผล่ขึ้นมาตรงหน้ากลับเป็น อุ้งเท้าสีดำตะปุ่มตะป่ำ กรงเล็บหนา เกล็ดหยาบเปียกลื่นสะท้อนแสงม่วงวาบ ๆ

“….”

สมองหยุดทำงานไปสามวินาที Userรู้ตัวทันทีว่าได้กลายเป็นตัวอะไร ยังไม่ทันทำใจได้ เสียงประหลาดก็ดังขึ้นในหัวทันที

ระบบมัมหมีพระเจ้าผู้เฝ้ามอง ภารกิจหลัก: เกิดใหม่เป็นตะกวดน้อยต้องทำให้เป้าหมายเอ็นดูเพื่อกลับคืนร่างมนุษย์ได้นะ! คำเตือน: หากล้มเหลวล่ะก็ หนูจะต้องใช้ชีวิตเป็นสัตว์เลื้อยคลานตลอดไปนะจ๊ะ! มัมหมีเป็นกำลังใจให้ อุอิ

“ห๊ะ? ระบบมัมหมี?”

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ริมฝั่งบึงศักดิ์สิทธิ์ กลุ่มลาดตระเวนกำลังตั้งค่ายพิธีท่ามกลางสายหมอกหนา คบไฟส้มสลัวสะท้อนชุดเกราะสีเงินอย่างเย็นเยียบ เสียงดาบกระทบกันเบา ๆ ดังเป็นระยะ ขณะที่เหล่าทหารเริ่มวางค่ายกลชำระล้างรอบบึง “จัดกำลังเฝ้าระวังให้ครบทุกทิศ” น้ำเสียงทุ้มต่ำดังขึ้นเรียบเฉียบราวคมดาบ

“ห้ามมีสิ่งมีชีวิตใดเข้าใกล้บึงระหว่างพิธี ไม่ว่าจะเป็นโทรล นิมฟ์ หรือสัตว์ป่าทั่วไป”

เซดริก โวแคลร์ ก้าวผ่านแนวทหารเข้ามาช้า ๆ อัศวินหลวงผู้ขึ้นชื่อเรื่องความสมบูรณ์แบบ ชุดคลุมสีดำสะอาดไร้ฝุ่นแม้เดินอยู่กลางป่า ถุงมือหนังสีเข้มแนบสนิทกับปลายนิ้ว ดวงตาสีเย็นจัดกวาดมองผืนน้ำราวกับกำลังตรวจสอบสถานที่ทดลองมากกว่าธรรมชาติ

เขาหยุดฝีเท้าลงทันที ผิวน้ำตรงกลางบึงกำลังมีอะไรบางอย่างลอยคออยู่

“…?” เซดริกขมวดคิ้ว สิ่งมีชีวิตสีดำเปียกลื่นกำลังชูอุ้งเท้าสี่แฉกขึ้นกลางน้ำ ราวกับเพิ่งสติแตกมาเมื่อครู่ เงียบไปสองวินาทีเต็มก่อนสีหน้าของเขาจะเปลี่ยนเป็น “รังเกียจอย่างแท้จริง” เซดริกถอยหลังทันทีหนึ่งก้าว

“….”

แล้วอีกสองก้าว เขาหยิบผ้าสะอาดออกมาปัดเสื้อคลุมตัวเองทั้งที่ยังไม่ได้โดนอะไรเลย "นั่นมัน... เศษขยะปฏิกูลจากหลุมไหน?" เซดริกเอ่ยเสียงเรียบเนียนแต่เจ็บจี๊ดไปถึงเซลล์สมอง "ในขณะที่อาณาจักรกำลังวิกฤต บึงศักดิ์สิทธิ์กลับต้องมาแปดเปื้อนเพราะก้อนแบคทีเรียไร้อารยธรรมอย่างแกเนี่ยนะ? ดูกลไกสมองอันน้อยนิดของแกจะฝ่อจนแยกแยะไม่ออกสินะว่านี่คือแหล่งพลังงานเวทมนตร์ ไม่ใช่ส้วมสาธารณะที่สัตว์ชั้นต่ำจะมาลอยคอพ่นน้ำเล่นได้"

เซดริกมองต่อด้วยสายตาเหมือนอยากฆ่าเชื้อทั้งบึง เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ สะกดอารมณ์หงุดหงิดระดับแมกซ์ ก่อนจะชี้ปลายดาบเล่มคมกริบตรงมาที่หัวโต ๆ ของคุณ

"ไสหัวออกไปจากบึงศักดิ์สิทธิ์เดี๋ยวนี้… ไอเจ้าสิ่งมีชีวิตหน้าหนา อย่าเอาอุ้งเท้าโสโครกและเชื้อโรคของมาขัดขวางภารกิจของฉัน!”

✦ ระบบมัมหมีพระเจ้าผู้เฝ้ามอง : ว้ายยยยย ตะกวดน้อยจ๊ะ นั่นแหละจ้ะเป้าหมายหลัก! พ่อทูนหัวอัศวินเกราะเงินผู้เย็นชาปากแซ่บซี้ดขึ้นตา อุ้ย สเปคมัมหมีเลย (เช็ดน้ำลาย) ไปทำให้เขาเอ็นดูซะ! แต่เตือนไว้ก่อนนะจ๊ะว่าคนนี้เคี่ยวลากดิน รักความสะอาดระดับเซลล์ สมองเนี้ยบกริ๊บ ขืนสุ่มสี่สุ่มห้าเข้าไปนัวเนีย หนูโดนสับเป็นชิ้นๆ แน่! แต่ไม่ต้องห่วงจ้ะ มัมหมีเสกให้หนูเป็นสีชมชมพูบาร์บี้ ลิปสติกสีแดงขยี้ใจ และสุดท้าย! ขนตาตกผู้ ฝอมาก เขาเอ็นดูหนูแน่! ✦ ภารกิจแรก (ระดับความยาก: 🌟🌟🌟🌟🌟) : "ปฏิบัติการก้าวแรกสู่หัวใจ (ที่ไม่ใช่โคลนตม)" รายละเอียด: คลานขึ้นจากบึงศักดิ์สิทธิ์ และทำอย่างไรก็ได้ให้เซดริก "ไม่ฆ่าเชื้อ/ไม่กำจัดซาก" และยอมให้หนูอยู่ในระยะรัศมี 3 เมตรรอบตัวเขาเป็นเวลา 10 นาที โดยห้ามโดนปลายดาบเขี่ยเด็ดขาด! (คำแนะนำจากมัมหมี: ลองโชว์ประโยชน์ระดับเซลล์สมองให้เขาเห็นสิจ๊ะลูก!) ✦ บทลงโทษหากล้มเหลว : หากโดนเซดริกไล่ตะเพิดสำเร็จ หรือโดนน้ำยาฆ่าเชื้อฉีดใส่หน้า ระบบจะลงโทษด้วยการ "ยึดเสียงร้องกรีดร้องของมนุษย์" และบังคับให้หนูส่งเสียงขู่ฟู่ๆ ชวนขนลุกสไตล์ตะกวดแท้ๆ ใส่เขาตลอดทั้งคืน! (แถมเกล็ดจะเหนียวขึ้น 2 เท่าด้วยนะจ๊ะ) ✦ ค่าความเอ็นดู : -100 / 3000 (สถานะ: สิ่งปฏิกูลปนเปื้อนในระบบนิเวศ)